Katalog podatności CVE

FlexRIC v2.0.0 zawiera osiągalne wywołania assert(0) w procedurach obsługi wiadomości dla dozwolonych, ale niezaimplementowanych typów wiadomości E2AP w near-RT RIC. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może wysłać dekodowalną jednostkę PDU E2AP takiego typu (np. E2nodeConfigurationUpdate), aby spowodować awarię procesu near-RT RIC (port 36421) przez SIGABRT.

FlexRIC v2.0.0 ulega awarii, gdy iApp otrzymuje żądanie E42_RIC_SUBSCRIPTION_REQUEST z pustym polem ricEventTriggerDefinition. Dekoder warstwy E42 akceptuje to jako prawidłowe, ale koder E2AP wymusza ograniczenie niepustości podczas przekazywania żądania. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może spowodować awarię procesu iApp (port 36422) przez SIGABRT, wykorzystując tę niezgodność walidacji między warstwami.

FlexRIC v2.0.0 ulega awarii przy otrzymaniu duplikatu E2_SETUP_REQUEST od tego samego lub sfałszowanego węzła E2. Rejestr iApp wymusza unikalność ID węzła przez assert() zamiast łagodnego odrzucenia. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może spowodować awarię procesu iApp (port 36421) wysyłając dwa E2_SETUP_REQUEST z tą samą konfiguracją węzła E2, wyzwalając SIGABRT.

FlexRIC v2.0.0 zawiera osiągalne asercje w dyspozytorze wiadomości iApp. Dyspozytor sprawdza przychodzące wiadomości E2AP względem 9-elementowej białej listy za pomocą assert(). Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może wysłać dowolny dekodowalny PDU E2AP z typem wiadomości spoza białej listy, powodując awarię procesu iApp (port 36422) przez SIGABRT. Ponieważ iApp i near-RT RIC współdzielą jeden proces, kończy to działanie całej usługi RIC i rozłącza wszystkie węzły E2 oraz xApp.

FlexRIC v2.0.0 używa zakodowanych na stałe asercji do walidacji liczby elementów informacyjnych (IE) w zdekodowanych wiadomościach E2AP. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może wysłać poprawną PDU E2AP z nieoczekiwaną liczbą IE, powodując awarię near-RT RIC (port 36421) lub iApp (port 36422) przez SIGABRT.

Podatność w php-censor do wersji 2.1.6 włącznie, w pliku src/Model/Build/GitBuild.php, pozwala na zdalne wykonanie poleceń systemowych poprzez manipulację argumentem commitId w endpointcie Webhook.

W routerze D-Link DI-7001 MINI do wersji 19.09.19A1, funkcja sprintf w pliku /httpd_debug.asp (komponent API) jest podatna na przepełnienie bufora stosu poprzez argument Time. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

Podatność w backendzie Splash biblioteki Poppler. Zdalny atakujący może stworzyć złośliwy plik PDF, który po renderowaniu powoduje przepełnienie liczby całkowitej w funkcji tilingPatternFill, prowadząc do za małej alokacji pamięci sterty i zapisu poza zakresem.

Tychon zawiera komponent OpenSSL, który określa zmienną OPENSSLDIR jako podkatalog, który może być kontrolowany przez nieuprzywilejowanego użytkownika w systemie Windows. Tychon zawiera uprzywilejowaną usługę używającą tego komponentu OpenSSL. Użytkownik, który może umieścić specjalnie spreparowany plik openssl.cnf w odpowiedniej ścieżce, może uzyskać zdalne wykonanie kodu z uprawnieniami SYSTEM.

Wtyczka LearnPress dla WordPressa jest podatna na odbity atak XSS z powodu nieprawidłowego neutralizowania danych wejściowych podczas generowania strony. Dotyczy wersji do 4.3.6.

Wtyczka WP Statistics firmy VeronaLabs zawiera podatność na atak Cross-Site Scripting (XSS) typu DOM-Based. Problem dotyczy wersji od n/a do 14.16.6.

Wtyczka VikBooking Hotel Booking Engine & PMS do WordPressa (wersje do 1.8.8) zawiera podatność na DOM-Based Cross-Site Scripting (XSS) poprzez nieprawidłową neutralizację danych wejściowych podczas generowania strony.

Wtyczka e2pdf do WordPressa (wersje do 1.32.14) zawiera podatność na Reflected Cross-Site Scripting (XSS) poprzez nieprawidłową neutralizację danych wejściowych podczas generowania strony.

Użycie zakodowanych na stałe poświadczeń w KS-SOMED umożliwiło nieautoryzowanemu atakującemu dostęp do serwera FTP hostującego pakiety aktualizacji aplikacji. Atakujący mógł przesłać złośliwy plik aktualizacji, który następnie mógł być dystrybuowany i instalowany na klientach jako legalna aktualizacja.

FlexRIC v2.0.0 ulega awarii po otrzymaniu RIC_SUBSCRIPTION_RESPONSE z nieznanym ric_id, dla którego nie ma oczekującego zdarzenia. near-RT RIC używa assert() do wymuszenia istnienia oczekującego zdarzenia. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może wysłać sfałszowaną odpowiedź na port 36421, powodując SIGABRT (Debug) lub dereferencję NULL (SIGSEGV) w wersji Release.

FlexRIC v2.0.0 ulega awarii, gdy połączenie SCTP zostanie zamknięte przed wysłaniem E2_SETUP_REQUEST. near-RT RIC zakłada, że mapowanie między połączeniem SCTP a węzłem E2 zawsze istnieje i wymusza to przez assert(). Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może spowodować awarię near-RT RIC (port 36421) poprzez wykonanie uzgadniania SCTP i natychmiastowe rozłączenie bez wysyłania żadnej wiadomości E2AP.

SourceCodester Computer Repair Shop Management System do wersji 1.0 zawiera podatność na wstrzykiwanie SQL w pliku /admin/products/manage_product.php poprzez manipulację argumentem ID. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został opublikowany.

Real State Services 1.0 od code-projects zawiera podatność na wstrzykiwanie SQL w pliku /loginuser.php komponentu Login poprzez manipulację argumentem Username. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został ujawniony publicznie.

W systemie CodeAstro Online Job Portal 1.0 wykryto podatność na wstrzykiwanie SQL w pliku /users/application_status.php. Manipulacja argumentem ID może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do bazy danych. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

W systemie CodeAstro Online Job Portal 1.0 wykryto podatność na wstrzykiwanie SQL w pliku /admin/jobs-admins/delete-jobs.php. Manipulacja argumentem ID może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do bazy danych. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.