Katalog podatności CVE

W FlexRIC v2.0.0 występuje podatność polegająca na pominięciu autoryzacji w mechanizmie izolacji xApp w iApp. Funkcja eq_xapp_ric_gen_id() w src/ric/iApp/xapp_ric_id.c porównuje m0->xapp_id z samym sobą (m0->xapp_id) zamiast z drugim argumentem (m1->xapp_id), co ignoruje wymiar tożsamości xApp. Złośliwy xApp podłączony do iApp (port 36422) może usunąć subskrypcje dowolnego innego xApp, wysyłając żądanie E42_RIC_SUBSCRIPTION_DELETE_REQUEST z pasującym ric_gen_id.

OpenAirInterface5G 2.4.0 (nr-softmodem) zawiera lukę w obliczeniach wykorzystania PRB w funkcjach E2SM-KPM. Dzielenie przez zero przy różnicy próbek total_prb_aggregate powoduje SIGFPE i crash procesu nr-softmodem, co prowadzi do przerwania usługi 5G dla wszystkich podłączonych UE. Atak nie wymaga uwierzytelnienia.

FlexRIC v2.0.0 używa 16-bitowego licznika do przypisywania xapp_id, ale przechowuje wartość w 32-bitowych polach wiadomości. Po 65 530+ żądaniach E42_SETUP_REQUEST 16-bitowy licznik zawija się, powodując duplikację xapp_id. Aplikacja iApp (port 36422) ulega awarii przy próbie rejestracji duplikatu. Zdalny atakujący może to wywołać przez wielokrotne łączenie i żądanie nowych rejestracji xApp.

FlexRIC v2.0.0 ulega awarii, gdy near-RT RIC otrzyma wiadomość RIC_INDICATION z nieistniejącym ran_func_id. W wersjach Debug następuje asercja (SIGABRT), w Release dereferencja wskaźnika NULL (SIGSEGV). Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może wysłać spreparowaną wiadomość na port 36421.

FlexRIC v2.0.0 zawiera osiągalne asercje w funkcji e2ap_create_pdu(), które są wyzwalane przy nieudanym dekodowaniu ASN.1 PER. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może wysłać dowolną sekwencję bajtów nie-PER przez SCTP, powodując awarię procesu przez SIGABRT.

FlexRIC v2.0.0 zawiera osiągalną asercję w funkcji e2ap_recv_sctp_msg(). Wysyłka pojedynczej wiadomości SCTP o długości >= 32768 bajtów powoduje awarię procesu near-RT RIC, iApp, E2 Agent lub xApp przez SIGABRT. W wersjach Release dochodzi do przepełnienia liczb całkowitych.

FlexRIC v2.0.0 ulega awarii, gdy iApp otrzyma E42_RIC_SUBSCRIPTION_REQUEST z nieistniejącym E2 Node. Funkcja wyszukiwania zwraca NULL, co w Debug powoduje asercję (SIGABRT), w Release dereferencję (SIGSEGV). Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może wysłać żądanie na port 36422.

W narzędziu claw-orchestrator (do wersji 3.5.5) wykryto brak uwierzytelnienia w funkcji EmbeddedServer w pliku src/embedded-server.ts komponentu API Endpoint. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

W narzędziu mcpilot w wersji 0.1.0 od horizon921 stwierdzono podatność na fałszowanie żądań po stronie serwera (SSRF) w punkcie końcowym MCP API Call. Manipulacja argumentem serverBaseUrl umożliwia zdalnemu atakującemu wysyłanie żądań do wewnętrznych zasobów sieciowych.

W metodzie addInputMethodListener w com.android.server.inputmethod.InputMethodManagerService brakuje sprawdzenia uprawnień. Może to prowadzić do lokalnej eskalacji uprawnień bez dodatkowych uprawnień. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika.

Podatność w bibliotece launch-editor (używanej przez Vite) przed wersją 2.9.0 pozwala na wykonanie dowolnych poleceń w systemie Windows. Problem wynika z niedostatecznego oczyszczania argumentu `file` w funkcji `launchEditor`, co umożliwia atakującemu wstrzyknięcie specjalnych znaków.

Sterownik jądra Windows PCTCore64.sys z PC Tools Internet Security ma nieprawidłową kontrolę dostępu, co pozwala procesom w trybie użytkownika na dostęp do interfejsu urządzenia WDM PCTCoreDriver i wywoływanie uprzywilejowanych procedur IOCTL. Lokalny atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonywania wrażliwych operacji na systemie.

W jądrze Linuxa załatano podatność w kliencie SMB, która pozwalała użytkownikom przestrzeni użytkownika na tworzenie kluczy cifs.spnego z polami autorytatywnymi (takimi jak pid, uid, creduid, upcall_target) poprzez request_key(2) lub add_key(2). Teraz akceptowane są tylko opisy pochodzące z jądra.

Nextcloud (platforma współpracy) w wersjach od 0.3.0 do przed 3.1.0, 5.0.0 do przed 5.1.0 oraz 6.0.0 do przed 6.4.0 zawiera brak weryfikacji podpisu w User OIDC, co pozwala złośliwemu dostawcy ID4me na podszycie się pod dowolnego użytkownika.

Wtyczka GiveWP dla WordPressa jest podatna na atak DOM-Based XSS z powodu nieprawidłowego neutralizowania danych wejściowych podczas generowania strony. Dotyczy wersji do 4.14.5.

Wtyczka WP Document Revisions dla WordPressa ma brak autoryzacji, co pozwala na wykorzystanie nieprawidłowo skonfigurowanych poziomów kontroli dostępu. Podatność dotyczy wersji przed 4.0.0.

Podatność brakującej autoryzacji w Themefic Hydra Booking do wersji 1.1.41. Umożliwia wykorzystanie nieprawidłowo skonfigurowanych poziomów kontroli dostępu.

Wtyczka Advanced Access Manager (AAM) dla WordPressa do wersji 7.1.0 zawiera lukę pomijania uwierzytelniania przez spoofing z wykorzystaniem kodowania URL. Atakujący może ominąć mechanizmy uwierzytelniania.

Wstawianie wrażliwych informacji do wysyłanych danych w Activity Logs, User Activity Tracking, Multisite Activity Log od Logtivity umożliwia odzyskanie osadzonych wrażliwych danych.

ESA AnomalyMatch przed wersją 1.3.1 ładuje pliki modeli z katalogów sesji za pomocą torch.load() bez ograniczeń deserializacji. Pozwala to atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowane pliki punktów kontrolnych modelu.