Katalog podatności CVE

Podatność w Sonatype Nexus Repository umożliwia zdalnemu, nieuwierzytelnionemu atakującemu przeprowadzanie ataków polegających na odgadywaniu haseł użytkowników za pośrednictwem punktów końcowych uwierzytelniania.

W wersji 0.2.6 biblioteki tmp dla node.js występuje luka, która pozwala na obejście zabezpieczenia _assertPath. Umożliwia to atakującemu stworzenie pliku lub katalogu w lokalizacji kontrolowanej przez niego, wykorzystując nieprawidłowe wartości typu, które nie są stringami.

Pakiet tmp dla node.js przed wersją 0.2.6 zawierał podatność na przejście ścieżki, która pozwalała na ucieczkę z zamierzonego katalogu tymczasowego. Atakujący mogli wykorzystać sekwencje przejścia lub separatory ścieżek, aby tworzyć pliki w lokalizacjach kontrolowanych przez siebie.

Podatność w Axios (wersje przed 0.32.0 na linii 0.x i przed 1.16.0 na linii 1.x) polega na braku escapowania metaznaków regex w nazwie ciasteczka XSRF. Atakujący, który może wpłynąć na nazwę ciasteczka przekazywaną do Axios, może spowodować kosztowne cofanie się regex podczas odczytu document.cookie, co prowadzi do degradacji dostępności po stronie klienta (np. zawieszenie karty przeglądarki).

Podatność w bibliotece Axios (HTTP client dla przeglądarki i Node.js). W wersjach od 0.19.0 do 0.31.1 i 1.15.2, Axios zawiera gadżety zanieczyszczające prototyp w przetwarzaniu konfiguracji żądań. Jeśli inna podatność już zanieczyściła Object.prototype.transformResponse, Axios może traktować tę wartość jako konfigurację żądania.

Biblioteka Axios w wersjach od 1.0.0 do przed 1.16.0 jest podatna na atak typu Prototype Pollution Gadget. Atakujący może wykorzystać zanieczyszczenie prototypu Object.prototype w aplikacji do przeprowadzenia ataku Man-in-the-Middle (MITM), przechwytując i modyfikując cały ruch HTTP, w tym dane uwierzytelniające.

W Axios przed wersjami 0.32.0 i 1.16.0 występuje podatność polegająca na braku normalizacji adresów IPv4 zamapowanych na IPv6. Gdy zmienna NO_PROXY zawiera adres IPv4 (np. 127.0.0.1), żądanie używające formy IPv4-mapped IPv6 (np. ::ffff:7f00:1) nadal jest kierowane przez skonfigurowany proxy, zamiast być blokowane. Node.js rozwiązuje te adresy do bazowego hosta IPv4, więc żądanie dociera do wewnętrznej usługi przez proxy.

Axios w wersjach 1.7.0 do 1.15.x nie egzekwuje skonfigurowanych limitów rozmiaru żądania i odpowiedzi przy użyciu adaptera fetch. Może to prowadzić do wyczerpania zasobów serwera.

W Axios, kliencie HTTP dla przeglądarki i Node.js, przed wersjami 0.32.0 i 1.16.0, adapter HTTP Node.js może przekazywać nagłówek Proxy-Authorization do przekierowanego źródła w określonych scenariuszach proxy-do-bezpośredniego. Dotyczy to użycia Node.js, gdzie początkowy wniosek jest wysyłany przez uwierzytelnione proxy HTTP, a następnie następuje przekierowanie do adresu URL, który nie jest już proxy. W rezultacie docelowe źródło może otrzymać dane uwierzytelniające proxy.

Axios, klient HTTP dla Node.js, może wyciekać dane uwierzytelniające proxy do celu przekierowania. Gdy żądanie jest wysyłane przez uwierzytelnione proxy, dodawany jest nagłówek Proxy-Authorization, który pozostaje po przekierowaniu, nawet jeśli nowe żądanie nie przechodzi już przez to proxy.

IBM i w wersjach 7.6, 7.5, 7.4 i 7.3 może umożliwić użytkownikowi uzyskanie podwyższonych uprawnień z powodu niekwalifikowanego wywołania biblioteki. Złośliwy aktor może spowodować uruchomienie kodu kontrolowanego przez użytkownika z uprawnieniami administratora.

IBM Langflow OSS w wersjach od 1.0.0 do 1.9.1 może pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi na odczyt lub modyfikację wrażliwych informacji poprzez obejście uwierzytelnienia za pomocą niebezpiecznych bezpośrednich odniesień do obiektów.

Podatność typu path traversal w Perry przed wersją 0.5.1159 pozwala złośliwemu serwerowi build na zapis dowolnej treści w lokalizacjach zapisywalnych przez proces klienta. Atakujący kontrolujący adres URL serwera może dostarczyć ładunki traversal przez pola artifact_name lub download_path w wiadomościach WebSocket ArtifactReady.

openSIS Classic 9.3 zawiera podatność na niebezpieczne bezpośrednie odniesienie do obiektu w module wiadomości. Każdy uwierzytelniony użytkownik z dostępem do tego modułu może żądać szczegółów wysłanych wiadomości, podając dowolną wartość mail_id.

Boruta, serwer autoryzacji, przed wersją 0.9.1 ustawia ciasteczka sesyjne oraz ciasteczko 'zapamiętaj mnie' bez atrybutu Secure. W przypadku połączeń HTTP, atakujący mógł przechwycić te ciasteczka, co prowadziło do możliwości podszywania się pod użytkownika.

Podatność w Keras przed wersją 3.14.0 umożliwia przejście poza katalog docelowy podczas rozpakowywania archiwów. Funkcje walidujące ścieżki plików w archiwach odnoszą się do bieżącego katalogu roboczego (CWD) zamiast do rzeczywistego katalogu docelowego, co w środowiskach takich jak Docker, CI/CD czy Jupyter (gdzie CWD to '/') pozwala na ominięcie zabezpieczeń i zapis plików poza zamierzonym katalogiem.

W systemie Check Point Identity Agent Full dla systemu Windows OS występuje podatność na eskalację uprawnień lokalnych. Uwierzytelniony lokalny użytkownik może być w stanie wykonać dowolny kod z uprawnieniami SYSTEM z powodu niewłaściwego przetwarzania rozwiązywania plików wykonywalnych podczas procesu zbierania logów.

GitLab naprawił problem w GitLab EE, który dotyczy wszystkich wersji od 13.1.4 przed 18.10.8, 18.11 przed 18.11.5 oraz 19.0 przed 19.0.2. W określonych warunkach uwierzytelniony użytkownik mógł dodać nieautoryzowane adresy e-mail do konta docelowego użytkownika z powodu niewłaściwego oczyszczania danych wejściowych dostarczonych przez użytkownika w niektórych polach ustawień grupy.

Golem OEE MES jest podatny na flawę przejścia ścieżki bez uwierzytelnienia. Atakujący w tej samej lokalnej sieci może odczytać dowolne pliki z systemu operacyjnego serwera, manipulując ścieżkami żądań HTTP.

GitLab naprawił problem w GitLab CE/EE, który dotyczy wszystkich wersji od 12.10 przed 18.10.8, 18.11 przed 18.11.5 oraz 19.0 przed 19.0.2. W określonych warunkach mogło to pozwolić nieautoryzowanemu użytkownikowi na spowodowanie odmowy usługi z powodu niewłaściwej walidacji danych wejściowych w middleware do analizy żądań API.