Katalog podatności CVE

Jeśli resolver BIND wyśle zapytanie do strefy autorytatywnej podpisanej DNSSEC, a serwer autorytatywny odpowie prawidłową odpowiedzią wildcard i podpisanym dowodem NSEC3, a następnie niepodpisanym NSEC o tej samej nazwie właściciela, spowoduje to nieoczekiwane zakończenie programu. Problem dotyczy BIND 9 w wersjach 9.11.0 do 9.18.50, 9.20.0 do 9.20.27, 9.21.0 do 9.21.25, 9.11.3-S1 do 9.18.50-S1 oraz 9.20.9-S1 do 9.20.27-S1.

Wykryto lukę w endpointach lokalizacji motywów komponentu keycloak-services, który jest kluczową usługą odpowiedzialną za przepływy uwierzytelniania i zarządzanie motywami w Keycloak. Problem polega na tym, że system przyjmuje dowolne znaczniki locale z nieuwierzytelnionych żądań i przechowuje je w trwałym cache w pamięci bez ograniczeń. Atakujący może wysłać dużą liczbę unikalnych znaczników locale, doprowadzając do wyczerpania pamięci i awarii serwera.

RabbitMQ amqp091-go to klient AMQP 0.9.1 w Go. W wersjach przed 1.13.0 funkcja readField w read.go odczytuje długość pola tablicy bajtów AMQP ze znacznikiem typu x do signed int32 i przekazuje wartość bezpośrednio do make przy alokacji bufora pola. Złośliwy lub przejęty broker może zakodować wartość taką jak 0xFFFFFFFF, która staje się -1 i powoduje panikę runtime len out of range. Panika wymyka się z goroutine czytnika sieci i kończy proces klienta, w tym podczas parsowania właściwości serwera connection.start lub tabeli nagłówków wiadomości.

W kliencie RabbitMQ amqp091-go przed wersją 1.13.0 funkcja readLongstr w read.go zwraca pusty łańcuch i nil zamiast ErrSyntax, gdy zadeklarowana długość longstr przekracza 0x7FFFFFFF. Funkcja pozostawia bajty pola nieodczytane, a readTable kontynuuje parsowanie od błędnego offsetu. Złośliwy lub przejęty broker może dostarczyć zbyt duży longstr i zdesynchronizować parsowanie AMQP.

RabbitMQ amqp091-go to klient AMQP 0.9.1 w Go. W wersjach przed 1.13.0 funkcja Channel.recvContent w channel.go wstępnie alokuje slice treści wiadomości na podstawie wartości uint64 ch.header.Size dostarczonej przez nagłówek treści AMQP, bez ograniczenia alokacji do wynegocjowanej wartości Connection.Config.FrameSize. Złośliwy lub przejęty broker może wysłać ekstremalnie duży zadeklarowany rozmiar treści, powodując próbę odpowiednio dużej alokacji, zanim dane treści zostaną odebrane. Alokacja może wyczerpać pamięć i zakończyć proces klienta.

RabbitMQ amqp091-go to klient AMQP 0.9.1 w Go. W wersjach przed 1.13.0 funkcje Channel.dispatch w channel.go, confirms.confirm w confirms.go oraz Connection.dispatch0 w connection.go synchronicznie wysyłają potwierdzenia publikacji, zdarzenia kontroli przepływu, anulowania konsumentów, zwrócone wiadomości (w tym zdarzenia NotifyConfirm) oraz powiadomienia o blokadzie połączenia do kanałów dostarczonych przez aplikację. Jeśli kanał nasłuchujący jest niebuforowany, pełny lub nieopróżniany na bieżąco, jedyna goroutine czytnika blokuje się i przestaje przetwarzać ramki, potwierdzenia, dostawy i heartbeaty. Wywołane przez brokera serie zdarzeń mogą powodować zatory połączenia, pominięte heartbeaty, zakleszczenia i rozłączenia.

W kliencie RabbitMQ amqp091-go przed wersją 1.13.0 funkcja writeShortstr w write.go rzutuje długość wartości właściwości shortstr na uint8 bez odrzucenia wartości dłuższych niż 255 bajtów. Aplikacja przyjmująca zbyt długie wartości CorrelationId, ReplyTo, MessageId, Expiration, UserId, AppId, ContentType, ContentEncoding lub Type może zapisać zawiniętą długość i obcięty prefiks bez zgłoszenia błędu.

RabbitMQ amqp091-go to klient AMQP 0.9.1 w Go. W wersjach przed 1.13.0 wartości PlainAuth zdefiniowane w auth.go przechowują hasła jako eksportowane pola plaintext w Connection.Config.SASL po udanym handshake uwierzytelniania PLAIN. Metoda Connection.openComplete w connection.go nie czyści tych wartości. Kod mający dostęp do obiektu Connection, w tym loggery refleksyjne, agenci monitorowania wydajności aplikacji, narzędzia debugowania i procedury obsługi paniki, może przejść przez konfigurację i ujawnić poświadczenia w logach lub zrzutach stanu. Poświadczenie pozostaje dostępne przez cały czas życia połączenia zamiast zostać wyczyszczone po uwierzytelnieniu.

RabbitMQ amqp091-go to klient AMQP 0.9.1 w Go. W wersjach przed 1.13.0 funkcja Channel.Qos w channel.go przyjmuje ujemne liczby całkowite prefetchCount i prefetchSize i rzutuje je bezpośrednio na pola uint16 i uint32 w metodzie basic.qos, ponieważ brakuje walidacji validateQos. Wartości takie jak -1 zawijają się do 65535 lub 4294967295 zamiast zostać odrzucone. Aplikacja, która pozwala na niezaufaną konfigurację tych wartości Qos, może nieumyślnie zażądać ekstremalnie dużych limitów prefetch, pozwalając brokerowi dostarczyć wystarczająco dużo zakolejkowanych wiadomości, aby wyczerpać pamięć klienta i zakłócić przetwarzanie.

W kliencie RabbitMQ amqp091-go przed wersją 1.13.0 funkcja tlsConfigFromURI w uri.go tworzy konfiguracje tls.Config bez ustawienia MinVersion na tls.VersionTLS12. Kompilacje używające środowiska Go, którego domyślne ustawienia dopuszczają TLS 1.0 lub TLS 1.1, mogą wynegocjować przestarzałą wersję protokołu podczas łączenia przez URI amqps.

RabbitMQ amqp091-go to klient AMQP 0.9.1 w Go. W wersjach przed 1.13.0 funkcja URI.String w uri.go łączy wartości CertFile, KeyFile, CACertFile i ServerName bezpośrednio w ciąg zapytania AMQPS, zamiast kodować je jako parametry zapytania URL za pomocą url.Values. Jeśli aplikacja przyjmuje ścieżkę zasobu TLS zawierającą separatory ampersand lub equals, a następnie ponownie parsuje zserializowany URI za pomocą ParseURI, osadzone separatory mogą tworzyć lub nadpisywać opcje połączenia, w tym ścieżki do plików certyfikatów, kluczy lub CA TLS. Może to uszkodzić konfigurację połączenia lub wybrać niezamierzone lokalne zasoby kryptograficzne.

RabbitMQ amqp091-go to klient AMQP 0.9.1 w Go. W wersjach przed 1.13.0 funkcja Connection.openTune w connection.go akceptuje reklamowaną przez serwer wartość FrameMax poniżej minimalnej wartości protokołu AMQP frameMinSize wynoszącej 4096 bajtów, ponieważ pętla negocjacji połączenia nie egzekwuje minimum protokołu. Złośliwy lub przejęty broker AMQP może zatem zareklamować ekstremalnie mały FrameMax, powodując fragmentację późniejszych publikacji klienta na nadmierną liczbę ramek i operacji zapisu. Może to zużywać CPU i blokować klienta lub jego host.

Podatność w Zope AccessControl przed wersją 7.4 dotyczy bezpieczeństwa metod str.format i str.format_map, gdy są one osiągane przez podklasę str. W plikach ImplPython.py i cAccessControl.c formatowanie może rekurencyjnie uzyskiwać dostęp do atrybutów i subskrypcji za pomocą nieograniczonych operacji getattr i getitem, zamiast ograniczonych polityką. Kontrolowany ciąg formatujący może ujawnić obiekty dostępne z wartości używanych w operacji formatowania. Problem rozwiązany w wersji 7.4.

W BIND 9 poprawnie podpisany rekord NSEC3 pochodzący z niezwiązanej strefy siostrzanej może zostać zaakceptowany jako dowód braku zabezpieczenia. Prowadzi to do obniżenia poziomu bezpieczeństwa delegacji i przepuszczenia sfałszowanej, niepodpisanej odpowiedzi.

RestrictedPython przed wersją 8.4 pozwala na ucieczkę z piaskownicy, gdy niestandardowa polityka importu lub zmienne globalne udostępniają kodowi ograniczonemu moduł string, klasę string.Formatter, instancję Formatter lub podklasę Formatter. Metody format, get_field, get_value i vformat wykonują wewnętrzne przechodzenie po atrybutach i elementach bez ochrony safer_getattr, co umożliwia dostęp do globalnych funkcji, wbudowanych funkcji, plików lub prymitywów wykonania kodu.

Jeśli BIND zostanie załadowany z plikiem named.conf, który nie zawiera globalnego bloku options, atakujący może wysłać zapytanie QTYPE TKEY, co może spowodować błąd asercji i nieoczekiwane zakończenie programu. Problem dotyczy BIND 9 w wersjach 9.20.0–9.20.27, 9.21.0–9.21.25 oraz 9.20.9-S1–9.20.27-S1.

W odpowiedzi na zapytanie atakujący może wysłać do usługi named wiele kopii rekordu, który powinien występować tylko raz (np. SOA). Gdy RDATA jest identyczna we wszystkich kopiach, rekord jest dodawany do zestawu RDATA w pamięci, co zwiększa zużycie pamięci przez negatywny cache.

Keycloak policy enforcer nieprawidłowo normalizuje adresy URL zawierające specjalne znaki kodowane, takie jak średniki lub segmenty przejścia katalogowego. Uwierzytelniony użytkownik może wykorzystać te znaki, aby zmusić enforcer do zastosowania mniej restrykcyjnej polityki bezpieczeństwa niż zamierzona, uzyskując nieautoryzowany dostęp do wrażliwych punktów końcowych administracyjnych lub prywatnych.

@nuxtjs/mdc przed wersją 0.22.1 używa parseMarkdown z allowDangerousHtml domyślnie włączonym i polega na validateProps, validateProp oraz unsafeLinkPrefix do usuwania wykonywalnych URL z niezaufanego Markdown. validateProp sprawdza tylko atrybuty href lub src, co pozwala na zachowanie wartości xLinkHref z javascript: oraz iframe src z data:text/html, które wykonują się w przeglądarce.

RMCP przed wersją 2.0.0 w stateful Streamable HTTP server pozwala nieuwierzytelnionemu klientowi wysłać poprawne JSON-RPC POST, które nie jest żądaniem inicjalizacji, lub żądanie inicjalizacji z niezgodnym nagłówkiem protokołu, powodując wywołanie LocalSessionManager.create_session przed walidacją wiadomości. Błąd walidacji zwraca wynik bez usunięcia LocalSessionHandle z sesji, trwale zatrzymując stan sesji i kanału przez cały czas życia procesu serwera.