Katalog podatności CVE

W pewnych warunkach na platformach z systemem Arista EOS z włączonym interfejsem gRPC Network Packet Sampling Interface (gNPSI) nieuwierzytelniony klient gNPSI może spreparować złośliwe żądanie umożliwiające wykonanie dowolnego kodu. Daje to atakującemu pełną kontrolę administracyjną nad przejętym przełącznikiem.

W systemie Arista EOS z skonfigurowanym uwierzytelnianiem VRRPv2 IP-AH nieuwierzytelniony atakujący znajdujący się w tym samym segmencie sieci warstwy 2 może przechwycić prawidłowy uwierzytelniony komunikat ogłoszenia VRRP i odtwarzać go w nieskończoność. Odtworzone komunikaty mogą być użyte do rozgłaszania nieaktualnego stanu VRRP, na przykład aby uniemożliwić routerowi zapasowemu przejęcie wirtualnej bramy po awarii oryginalnego routera głównego.

W systemie Arista EOS z włączonym VRRP dane uwierzytelniające VRRP urządzenia partnerskiego są zapisywane w logach w postaci jawnej. Użytkownik z odpowiednimi uprawnieniami może odczytać te dane z logów śledzenia agenta lub z systemu odbierającego przekazywane logi, bez dostępu do segmentu sieci, w którym działa VRRP.

Podatność typu Server-Side Request Forgery oraz Local File Inclusion w Apache MyFace Core. Starsze, niewspierane wersje również mogą być podatne.

Redocly CLI ułatwia walidację OpenAPI, linting i dokumentację. Przed wersją 2.33.0 @redocly/respect-core i @redocly/cli, polecenie respect dynamicznie ocenia wyrażenia $faker w opisach Arazzo. Złośliwe wyrażenie może przechodzić przez właściwości constructor, prototype lub __proto__ w packages/respect-core/src/modules/context-parser/get-value-from-context.ts, dotrzeć do konstruktora funkcji JavaScript i wykonać dowolny kod, gdy użytkownik przetwarza niezaufany opis. Wykonany kod działa z uprawnieniami procesu CLI i może wykonywać polecenia powłoki lub czytać sekrety CI. Użytkownicy przetwarzający tylko zaufane, samodzielnie napisane przepływy pracy nie są dotknięci. Problem został naprawiony w @redocly/respect-core i @redocly/cli w wersji 2.33.0.

W wersjach @redocly/cli przed 2.33.2 polecenie split tworzy ścieżki wyjściowe w katalogu --outDir na podstawie niezaufanych nazw komponentów OpenAPI lub AsyncAPI oraz wartości lang w x-codeSamples, nie weryfikując, czy docelowa ścieżka pozostaje w wybranym katalogu. Opis zawierający dosłowne segmenty przejścia ../ w tych polach może spowodować, że polecenie split umieści lub nadpisze pliki poza --outDir.

Biblioteka Wire (gRPC/protobuf dla Androida, Kotlina, Swifta i Javy) w wersjach przed 6.4.5 oraz 7.0.0-alpha04 nie waliduje spójnie długości kontrolowanych przez atakującego względem bieżącej granicy logicznej komunikatu protobuf. W Kotlinie ścieżki dekodowania (m.in. ProtoAdapter.decode, internalNextLengthDelimited, ReadBuffer.readVarint, ProtoDecoder.decodeSizeDelimited) mogą wykroczyć poza granice logiczne, wykonać arytmetykę na wskaźnikach lub zarezerwować nadmierną pamięć. Atakujący dostarczający zniekształcone bajty protobuf może wywołać niekontrolowane wyjątki, pułapki, zachowania poza zakresem lub nadmierną alokację, prowadząc do odmowy usługi.

W LiteLLM Proxy przed wersją 1.83.9 uwierzytelniony wywołujący z ważnym kluczem wirtualnym może umieścić api_base w treści żądania user_config, aby obejść is_request_body_safe, które blokuje api_base i base_url na najwyższym poziomie, ale wcześniej nie sprawdzało user_config. Ponieważ user_config konstruuje router wychodzący, zagnieżdżony cel przekierowuje żądanie po stronie serwera do wewnętrznego lub zewnętrznego hosta wybranego przez wywołującego.

Suricata (system IDS/IPS i monitorowania bezpieczeństwa sieci) w wersjach od 8.0.0 do przed 8.0.5 może zakleszczyć się w kodzie defragmentacji IP podczas przetwarzania ruchu fragmentowanego zawierającego enkapsulowany protokół tunelowy, którego ładunek sam jest fragmentowany. Wersja 8.0.5 zawiera poprawkę.

Podatność polegająca na dereferencji wskaźnika NULL w funkcji mk_sched_event_close (plik mk_server/mk_scheduler.c) w serwerze Monkey do commita 4fb0c16. Atakujący może wywołać odmowę usługi (DoS) poprzez wysłanie spreparowanego żądania HTTP do serwera.

Kubero w wersji do 3.1.1 nie stosuje zabezpieczeń uwierzytelniania w punktach końcowych API powiadomień, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym odczytać sekrety webhooków i adresy URL usług. Atakujący mogą pozyskać przechowywane poświadczenia oraz zarejestrować złośliwe webhooki w celu przechwytywania zdarzeń potoku lub wyciszenia alertów poprzez usunięcie istniejących konfiguracji.

Quickwit do wersji 0.9.0 nie waliduje hosta ani schematu parametru queue_url w źródłach plików SQS, co pozwala atakującym zmusić węzeł do wysyłania żądań do dowolnych adresów wewnętrznych. Atakujący może podać złośliwy queue_url w API create-source, aby skanować sieci wewnętrzne i fingerprintować usługi na podstawie różnic w odpowiedziach połączeń.

Nuclei w wersjach przed 3.11.1 buforuje weryfikację podpisu szablonów wyłącznie na podstawie czasu modyfikacji pliku, bez sum kontrolnych zawartości. Atakujący może zastąpić zweryfikowane szablony niepodpisaną złośliwą zawartością i przywrócić oryginalny czas modyfikacji, aby obejść kontrolę podpisu i wykonać dowolne polecenia systemu operacyjnego.

Covenant w wersji do 0.6 rejestruje hub SignalR CovenantHub bez atrybutu Authorize, co pozwala nieuwierzytelnionym wywołującym wywołać CreateHttpListener i otrzymać podpisany token JWT. Atakujący mogą użyć uzyskanego tokenu do uwierzytelnienia w całym API operatora i uzyskać dostęp do gruntów, poświadczeń, plików binarnych, zdarzeń oraz listy operatorów.

Shuffle w wersji do 2.2.1 zawiera podatność na eskalację uprawnień między dzierżawcami w punkcie końcowym HandleApiGeneration, która pozwala administratorom resetować i odczytywać klucze API użytkowników niebędących administratorami w innych organizacjach. Atakujący z uprawnieniami administratora w jednej organizacji może podać dowolne identyfikatory użytkowników, aby wygenerować ważne klucze API dla użytkowników w różnych organizacjach, umożliwiając przejęcie konta poza granicami dzierżawcy.

IRIS do wersji 2.4.29 nieprawidłowo weryfikuje autoryzację spraw w punktach końcowych listy komentarzy dla notatek, zadań, IOC, zasobów i elementów dowodowych. Atakujący mający dostęp do dowolnej pojedynczej sprawy może wyliczać sekwencyjne identyfikatory obiektów i czytać wątki komentarzy ze spraw, do których nie ma uprawnień.

Scirius do wersji 3.8.0 zawiera podatność na dowolny zapis plików w punkcie końcowym przesyłania PCAP filestore, umożliwiającą użytkownikom z domyślną rolą User zapis kontrolowanej przez atakującego zawartości JSON do ścieżek systemu plików. Atakujący może podać sekwencje przejścia ścieżki w polu _id przesyłanego dokumentu, aby wyjść poza zamierzony katalog i zapisać pliki z rozszerzeniem .json w dowolnych lokalizacjach jako root.

W Open5GS do wersji 2.8.0 wykryto lukę w funkcji smf_n4_handle_session_report_request w pliku src/smf/n4-handler.c, w komponencie obsługi żądań raportu sesji PFCP. Manipulacja prowadzi do osiągalnego asercji, a atak może być zainicjowany zdalnie.

W Artifex MuPDF do wersji b6d17493700c621c0e70036980a6ebd06d2202c9 wykryto lukę w funkcji pdf_open_filter w pliku pdf-stream.c, w komponencie ładowania PDF Xref. Wykonanie manipulacji może prowadzić do dereferencji wskaźnika null, a atak może być przeprowadzony zdalnie.

W SourceCodester Inventory and Monitoring System 1.0 wykryto podatność w nieznanej funkcji pliku /admins/assessments/databank/btn_functions.php?action=add. Manipulacja argumentem difficulty_id prowadzi do wstrzyknięcia SQL. Atak jest możliwy zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny i może być wykorzystany.