Katalog podatności CVE

SpotOutlook w wersji 1.2.6 zawiera podatność na atak typu denial of service w polu wejściowym nazwy rejestracji, co pozwala atakującym na zablokowanie aplikacji. Atakujący mogą nadpisać bufor, wklejając 1000 znaków 'A' do pola 'Nazwa', co powoduje, że aplikacja przestaje odpowiadać.

SpotDialup w wersji 1.6.7 zawiera podatność typu denial of service w polu wejściowym nazwy rejestracji, która pozwala atakującym na zablokowanie aplikacji. Atakujący mogą wygenerować 1000-znakowy ładunek bufora i wkleić go w pole 'Nazwa', co prowadzi do awarii aplikacji.

Backup Key Recovery w wersji 2.2.5 zawiera podatność na odmowę usługi, która pozwala atakującym na awarię aplikacji poprzez przepełnienie pola wejściowego 'Name'. Atakujący mogą wygenerować 1000-znakowy ładunek i wkleić go w pole nazwy rejestracji, co prowadzi do awarii aplikacji.

Redir 3.3 zawiera podatność na przepełnienie stosu w funkcji doproxyconnect(), która pozwala atakującym na zablokowanie aplikacji poprzez wysłanie zbyt dużego wejścia. Atakujący mogą wykorzystać bufor sprintf() bez odpowiedniego sprawdzania długości, co prowadzi do nadpisania pamięci i powoduje błąd segmentacji, skutkując zakończeniem programu.

GTalk Password Finder w wersji 2.2.1 zawiera podatność na odmowę usługi, która pozwala atakującym na zablokowanie aplikacji poprzez dostarczenie zbyt dużego klucza rejestracyjnego. Atakujący mogą wygenerować 1000-znakowy ładunek i wkleić go w pole 'Key', co prowadzi do awarii aplikacji.

APKF Product Key Finder w wersji 2.5.8.0 zawiera podatność na odmowę usługi, która pozwala atakującym na awarię aplikacji poprzez przepełnienie pola wejściowego 'Name'. Atakujący mogą wygenerować 1000-znakowy ładunek i wkleić go do pola rejestracyjnego, co prowadzi do awarii aplikacji.

W wersjach KeePass Password Safe przed 2.44 występuje podatność typu denial of service w obsłudze HTML systemu pomocy. Atakujący mogą wywołać tę podatność, przeciągając i upuszczając złośliwe pliki HTML do obszaru pomocy, co może prowadzić do niestabilności aplikacji lub jej awarii.

BOOTP Turbo 2.0 zawiera podatność na atak typu denial of service, która pozwala atakującym na awarię aplikacji poprzez nadpisanie Strukturalnego Obsługiwacza Wyjątków (SEH). Atakujący mogą wygenerować złośliwy ładunek o wielkości 2196 bajtów z określonymi wzorcami bajtów, aby wywołać awarię aplikacji i uszkodzić łańcuch SEH.

P2PWIFICAM2 dla iOS 10.4.1 zawiera podatność na odmowę usługi, która pozwala atakującym na zablokowanie aplikacji poprzez manipulację polem identyfikatora kamery. Atakujący mogą wkleić 257-znakowy bufor do pola identyfikatora kamery, co prowadzi do awarii aplikacji na urządzeniach iOS.

AVideo Platform 8.1 zawiera podatność na ujawnienie informacji, która pozwala atakującym na enumerację szczegółów użytkowników poprzez punkt końcowy playlistsFromUser.json.php. Atakujący mogą uzyskać dostęp do wrażliwych informacji użytkowników, takich jak adres e-mail, hash hasła oraz status administracyjny, manipulując parametrem users_id.

ASTPP w wersji 4.0.1 zawiera podatność na ujawnienie informacji, która pozwala nieautoryzowanym atakującym na pobieranie plików kopii zapasowej bazy danych poprzez przewidywanie wzorców nazw plików kopii zapasowej. Atakujący mogą generować listę kombinacji 6-cyfrowych PIN-ów i manipulować adresem URL pobierania kopii zapasowej, aby wykradać wrażliwe informacje z katalogu /database_backup/.

Wersja 0.91.0 Statping-ng zawiera lukę, która pozwala atakującemu na uzyskanie poufnych informacji poprzez odpowiednio skonstruowane żądanie do parametru admin.

W wersji 0.91.0 Statping-ng występuje problem, który pozwala atakującemu na uzyskanie wrażliwych informacji poprzez spreparowane żądanie do parametru api w punktach końcowych oauth, amazon_sns oraz export.

Wykorzystanie po zwolnieniu pamięci w Ozone w Google Chrome przed wersją 145.0.7632.45 umożliwia zdalnemu atakującemu, który przekona użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu użytkownika, potencjalne wykorzystanie uszkodzenia sterty za pomocą spreparowanej strony HTML.

W DevTools w Google Chrome przed wersją 145.0.7632.45 wystąpił wyścig, który umożliwił zdalnemu atakującemu, który przekonał użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu użytkownika i zainstalowania złośliwego rozszerzenia, potencjalne wykorzystanie uszkodzenia obiektów za pomocą złośliwego pliku.

Nieodpowiednia implementacja WebGPU w Google Chrome przed wersją 145.0.7632.45 umożliwiała zdalnemu atakującemu potencjalne wykonanie dostępu do pamięci poza przydzielonym zakresem za pomocą spreparowanej strony HTML.

Przepełnienie bufora w sterownikach w Google Chrome przed wersją 145.0.7632.45 umożliwia zdalnemu atakującemu potencjalne wykorzystanie uszkodzenia sterty za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome przed wersją 145.0.7632.45 występowała podatność typu use after free w CSS, która mogła być wykorzystana przez zdalnego atakującego do potencjalnego uszkodzenia pamięci sterty za pomocą spreparowanej strony HTML.

W MedusaJS w wersji 2.12.2 i wcześniejszych występuje podatność na warunki wyścigu w funkcji registerUsage() modułu promocji. Funkcja ta wykonuje operację odczytu-sprawdzenia-aktualizacji, która nie jest atomowa, co pozwala na ominięcie limitów użycia przez nieautoryzowanych zdalnych atakujących.

PostgreSQL Anonymizer zawiera podatność, która pozwala użytkownikowi uzyskać uprawnienia superużytkownika poprzez stworzenie tymczasowego widoku opartego na funkcji zawierającej złośliwy kod. Po wywołaniu funkcji anon.get_tablesample_ratio, złośliwy kod jest wykonywany z uprawnieniami superużytkownika.