Katalog podatności CVE

Yamcs przed wersją 5.12.7 zawiera podatność na wstrzykiwanie kodu po stronie serwera w silniku ewaluacji algorytmów. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami ChangeMissionDatabase może nadpisać istniejący algorytm przez REST API i wstrzyknąć kod Java, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu na hoście.

Biblioteka Perl Image::EPEG do wersji 0.15 włącznie zawiera nieobsługiwaną wersję biblioteki Epeg 0.9.0, która nie była aktualizowana od 2004 roku. Użycie przestarzałej biblioteki może prowadzić do niezałatanych luk bezpieczeństwa.

Kiota przed wersjami 1.29.1 i 1.32.5 nie sanityzował wartości clientClassName i clientNamespaceName z opisu OpenAPI, co pozwalało na zapis wygenerowanego kodu poza katalogiem wyjściowym i wstrzyknięcie dowolnego tekstu do deklaracji klas lub przestrzeni nazw.

Kiota przed wersjami 1.29.1 i 1.32.5 wyświetlał polecenia instalacji zależności pochodzące z opisu OpenAPI jako zalecane, co pozwalało na wstrzyknięcie komend, gdy użytkownik uruchomił sugerowane polecenie ręcznie lub przez rozszerzenie VS Code.

Kiota przed wersjami 1.29.1 i 1.32.5 w poleceniach plugin add i plugin generate nie walidował ścieżek w polu static_template.file, co pozwalało na path traversal lub dołączanie plików spoza pakietu w wygenerowanych manifestach pluginów.

Wtyczka Microsoft 365 i Microsoft Entra ID dla Moodle zawiera podatność w punkcie końcowym SSO Teams (sso_login.php), która dekoduje JWT w base64 i uwierzytelnia użytkowników na podstawie roszczenia upn bez weryfikacji podpisu JWT. Nieuwierzytelniony atakujący może sfałszować token i uzyskać sesję Moodle jako użytkownik uwierzytelniony przez O365.

Kopia przed wersją 0.23.0, gdy serwer HTTP jest uruchomiony z flagą --without-password, akceptuje nieuwierzytelnione żądania do /api/v1/repo/exists i przekazuje konfigurację SFTP dostarczoną przez atakującego do blob.NewStorage. Ustawienie externalSSH: true oraz sshArguments zawierające -oProxyCommand=<cmd> powoduje wykonanie dowolnego polecenia przez OpenSSH.

Podatność w SGLang dotyczy podsystemu kopii zapasowej ekspertów równoległych, który udostępnia gniazdo ZeroMQ PULL na routowalnym interfejsie sieciowym bez uwierzytelniania ani zabezpieczeń deserializacji. Umożliwia to atakującemu dostarczenie złośliwego pliku pickle, prowadząc do nieuwierzytelnionego zdalnego wykonania kodu, gdy funkcja jest włączona, a usługa jest osiągalna przez sieć.

Podatność w kliencie ubuntu-pro-client (dawniej ubuntu-advantage-tools) pozwala na wstrzyknięcie dowolnych konfiguracji repozytoriów APT oraz instalację złośliwych pakietów z uprawnieniami roota. Problem wynika z braku walidacji danych pochodzących z serwera kontraktowego, które są używane do generowania plików źródłowych APT oraz wykonywania poleceń apt-get install.

Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wykonać zdalne wykonanie kodu z powodu nieprawidłowego oczyszczania danych wejściowych użytkownika w poleceniu SetParameter.

Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wykonać dowolne polecenie na podatnym urządzeniu z powodu nieprawidłowej weryfikacji pochodzenia kanału komunikacyjnego.

Podatność w Spring Authorization Server umożliwia ominięcie uwierzytelniania z powodu słabości pierwotnej. Dotyczy wersji od 7.0.0 do 7.0.4, od 1.5.0 do 1.5.6, od 1.4.0 do 1.4.9 oraz od 1.3.0 do 1.3.10.

W Snowflake Connector dla Pythona przed wersjami 4.7.1 i 3.18.1 wykryto brak właściwej weryfikacji nazwy hosta w certyfikatach TLS. Atakujący z dostępem do sieci mógł przechwycić lub przekierować ruch HTTPS i przedstawić certyfikat podpisany przez zaufane CA dla dowolnej domeny, co powodowało akceptację połączenia bez sprawdzenia zgodności certyfikatu z żądanym hostem.

Wtyczka Happy Coders OTP Login for WooCommerce przed wersją 2.8 nie weryfikuje, czy jednorazowe hasło (OTP) zostało faktycznie zatwierdzone przed uwierzytelnieniem użytkownika na podstawie dostarczonego identyfikatora. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym logowanie się jako dowolny istniejący użytkownik, w tym administrator, oraz tworzenie nowych kont.

Wtyczka SAML Single Sign On – SSO Login dla WordPressa do wersji 5.4.3 włącznie zawiera podatność umożliwiającą ominięcie uwierzytelniania poprzez pomylenie algorytmu podpisu SAML. Funkcja `Mo_SAML_Utilities::mo_saml_cast_key()` odczytuje atrybut algorytmu `SignatureMethod` bezpośrednio z kontrolowanego przez atakującego parametru `SAMLResponse`, zamiast wymuszać lokalnie skonfigurowany algorytm, co pozwala na przekształcenie klucza publicznego RSA IdP w wspólny sekret HMAC-SHA1 i weryfikację sfałszowanego podpisu.

Wekan przed wersją 9.46 zawiera podatność w mechanizmie logowania przez nagłówek (header-login), gdzie funkcja getRequestIp() ufa nagłówkowi X-Forwarded-For dostarczonemu przez klienta przed rzeczywistym adresem gniazda. Pozwala to nieuwierzytelnionemu atakującemu na podszycie się pod dowolnego użytkownika, w tym administratora, poprzez wysłanie nagłówka HEADER_LOGIN_ID i uzyskanie sesji meteor_login_token.

Podatność w Qinglong przed wersją 2.20.1 pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na zresetowanie danych logowania administratora. Mechanizm ochrony inicjalizacji nie obejmuje ścieżki /open/user/init, która jest przepisywana po autoryzacji JWT, co umożliwia atak przez wysłanie żądania PUT.

WWBN AVideo przed wersją 29.0 zawiera podatność na trwałe DOM Cross-Site Scripting w pluginie YPTSocket. Niezautoryzowany atakujący może zdalnie wykonać dowolny kod JavaScript w kontekście administratora przeglądającego panel debugowania online użytkowników.

W Wekan przed wersją 9.32, w hooku Accounts.onCreateUser w server/models/users.js, logowanie przez OIDC jest scalane z istniejącymi kontami, gdy adres e-mail lub nazwa użytkownika OIDC pasuje do istniejącego użytkownika Wekan, bez weryfikacji własności lub sprawdzenia email_verified. Atakujący używający konta OIDC z adresem e-mail lub nazwą użytkownika ofiary może scalić swoje dane uwierzytelniające OIDC z kontem ofiary, a następnie zalogować się jako to konto.

Wekan przed wersją 9.07 zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń w funkcji przesyłania awatarów. Nazwy plików dostarczone przez użytkownika są przekazywane do funkcji child_process.exec() bez odpowiedniego oczyszczenia, co umożliwia wykonanie dowolnych poleceń na serwerze poprzez znaki specjalne, takie jak backticki czy $().