Katalog podatności CVE

Podatność na wstrzyknięcie poleceń w funkcji bs_SetLimitCli_info w bibliotece libshare.so routera LB-link AC450M w wersji V4.0.0. Wada wynika z niewystarczającej walidacji i sanityzacji danych wejściowych użytkownika przed przekazaniem ich do wykonania poleceń systemowych. Atakujący może wstrzyknąć specjalnie spreparowane metaznaki powłoki lub ładunki do podatnego parametru, co prowadzi do wykonania dowolnych poleceń systemu operacyjnego.

Podatność na wstrzyknięcie poleceń w funkcji bs_SetLimitCli_info w bibliotece libshare.so routera LB-link AC2100_AZ3 w wersji V1.0.4. Wada wynika z niewystarczającej walidacji i sanityzacji danych wejściowych użytkownika przed przekazaniem ich do wykonania poleceń systemowych. Atakujący może wstrzyknąć specjalnie spreparowane metaznaki powłoki lub ładunki do podatnego parametru, co prowadzi do wykonania dowolnych poleceń systemu operacyjnego.

Problem w Time4 Popcorn dla Windows w wersji 6.2.1.18 i wcześniejszych, dla MacOS w wersji 6.2.1.17 i wcześniejszych oraz dla Android w wersji 3.5.0.173 i wcześniejszych. Zdalny atakujący może wykonać dowolny kod poprzez komponenty updater.exe dla Windows i PT.updd dla MacOS.

Wtyczka Tutor LMS dla WordPressa przed wersją 4.0.6 nie zapobiega nadpisywaniu wewnętrznych zmiennych przez dane z żądania podczas renderowania szablonów, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na wywoływanie dowolnych funkcji PHP z zerową liczbą argumentów i otrzymywanie ich wyników.

ServiceNow naprawił podatność niewłaściwej kontroli dostępu w platformie ServiceNow AI. Podatność ta może umożliwić nieuwierzytelnionemu użytkownikowi, w określonych okolicznościach, tworzenie lub modyfikację danych instancji poza zamierzonym zakresem, co prowadzi do eskalacji uprawnień. ServiceNow wdrożył aktualizację zabezpieczeń dla instancji hostowanych oraz udostępnił aktualizację partnerom i klientom z własnym hostingiem. Obecnie nie są znane przypadki wykorzystania.

ServiceNow naprawił podatność polegającą na wstrzykiwaniu kodu w platformie ServiceNow AI. Podatność ta może umożliwić nieuwierzytelnionemu użytkownikowi, w określonych okolicznościach, wykonanie dowolnego kodu w platformie ServiceNow oraz uzyskanie dostępu do danych instancji lub ich modyfikację poza zamierzonym zakresem. ServiceNow wdrożył aktualizację zabezpieczeń dla instancji hostowanych oraz udostępnił aktualizację partnerom i klientom z własnym hostingiem. Obecnie nie są znane przypadki złośliwego wykorzystania.

Dotknięte wersje Flowintel nie unieważniają istniejących sesji uwierzytelnionych po zmianie hasła użytkownika. Oznacza to, że jeśli atakujący posiada ważną sesję (np. z wcześniejszego dostępu lub skradziony token), zmiana hasła przez ofiarę nie kończy dostępu atakującego – sesja pozostaje aktywna do naturalnego wygaśnięcia. Poprawka wykrywa zmiany hasła i jawnie wywołuje _invalidate_user_sessions(user.id) po aktualizacji bazy danych, w funkcjach edit_user_core() i admin_edit_user_core(). Dotknięte wersje >=3.3.0.

W pakiecie mcp-http-server w UI-TARS-desktop, plik startServer.ts domyślnie ustawiał adres nasłuchu na '::' (wszystkie interfejsy), a middleware uwierzytelniający był opcjonalny – stosowany tylko gdy wywołujący go dostarczy. Punkty wejścia @agent-infra/mcp-server-commands i @agent-infra/mcp-server-filesystem wywołują startSseAndStreamableHttpMcpServer z hostem i portem, bez middleware, więc serwery nie wymagały poświadczeń. Serwer commands udostępnia narzędzie run_command, które przekazuje polecenie do child_process.exec, umożliwiając nieuwierzytelnionym klientom wykonanie dowolnych poleceń. Serwer filesystem udostępniał narzędzia do odczytu i zapisu plików na tych samych zasadach. Domyślny adres nasłuchu zmieniono na 127.0.0.1 w commicie c2ad42e3eb9b27830db41a3e6f51ca7179d9b168; wersja pakietu pozostała 1.2.4.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 nie oczyszcza pola email w importowanych dokumentach tożsamości, co pozwala atakującym wstrzykiwać sekwencje ANSI, które fałszują linię weryfikacji odcisku palca wyświetlaną użytkownikom. Atakujący mogą dostarczyć spreparowany pakiet tożsamości przez normalne przepływy wymiany kontaktów lub odpowiedzi serwera kluczy, manipulując wyjściem terminala i wyświetlając fałszywy odcisk palca, omijając mechanizm weryfikacji poza pasmem chroniący przed atakami podstawienia kluczy.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 nie przelicza i nie weryfikuje odcisków palców podczas ładowania tożsamości z identity.json, co pozwala atakującym podmieniać klucze publiczne w magazynach tożsamości. Atakujący mogą zastąpić legalne klucze publiczne własnymi, zachowując deklarowany odcisk palca, co umożliwia ciche podstawienie kluczy, gdzie szyfrowanie używa kluczy atakującego, a weryfikacja podpisów wydaje się poprawna.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 używa listy zablokowanych do identyfikacji zaufanych wbudowanych wtyczek, co pozwala niepodpisanym wtyczkom w katalogach plugins/ najwyższego poziomu i nieznanych podkatalogach ominąć weryfikację podpisu. Atakujący mogą umieścić złośliwe niepodpisane wtyczki zgodnie z udokumentowanymi ścieżkami instalacji, aby uzyskać zdalne wykonanie kodu w procesie CLI z dostępem do haseł i kluczy kryptograficznych.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 zawiera podatność weryfikacji podpisu w gpg_runner.verify_detached, która akceptuje odwołane i wygasłe klucze, sprawdzając tylko status VALIDSIG bez analizowania REVKEYSIG, EXPKEYSIG lub kodów wyjścia gpg. Atakujący posiadający skompromitowane, a następnie odwołane klucze podpisujące lub wygasłe klucze projektowe mogą ominąć weryfikację podpisu, aby wykonać złośliwe wtyczki w procesie hosta.

Serwer MCP Telnyx udostępniał transport HTTP na wszystkich interfejsach i nie wymagał poświadczeń od wywołującego. Serwer obsługiwał MCP na ścieżce głównej, nasłuchując na wszystkich interfejsach, a parsowanie nagłówków uwierzytelniających nie kończyło się błędem, gdy były nieobecne, więc żądanie bez poświadczeń mogło zainicjować i wysyłać narzędzia. Wysyłka przekazywała własne poświadczenia serwera (klucz API Telnyx, sekret klienta i klucz wykonania kodu) do punktu końcowego, więc nieuwierzytelniony wywołujący mógł nimi działać. Obecny kod domyślnie ustawia host na loopback, wymaga klucza API serwera i egzekwuje go w middleware.

ToolUniverse uruchamiał kod Pythona dostarczony przez wywołującego w piaskownicy, którą można było ominąć, na serwerze niewymagającym uwierzytelniania. Wykonawca narzędzia python_code_executor sprawdzał źródło pod kątem listy zabronionych nazw atrybutów i wywołań, ale pozostawiał dostępne wbudowane funkcje wyszukiwania atrybutów i nie blokował atrybutów dunder osiąganych przez wyszukiwanie stringów lub przez dozwolony moduł. Pozwalało to na przejście od klasy literału do jej baz i wyliczenie podklas w celu uzyskania odniesienia do modułów process i subprocess. Dodatkowy argument pozwalał na rozszerzenie listy dozwolonych importów przed inspekcją. Serwery HTTP i MCP nasłuchiwały na wszystkich interfejsach z włączonym debugowaniem i bez uwierzytelniania, więc każdy wywołujący mógł wykonać kod jako proces serwera. Wersja 1.3.0 dodaje uwierzytelnianie bearer-token, domyślnie ustawia adres na loopback i wzmacnia sprawdzanie atrybutów.

Narzędzie CLI mcp-router domyślnie uruchamiało serwer agregatora MCP na wszystkich interfejsach sieciowych i wymagało uwierzytelnienia tylko wtedy, gdy operator o to poprosił. Domyślne wywołanie polecenia serve wystawiało agregator i wszystkie serwery MCP na dostęp dla każdego, kto mógł dosięgnąć portu. Wersja 0.6.3 domyślnie używa adresu loopback i odmawia startu bez tokena, gdy host nie jest adresem loopback.

Drony DJI zawierają usługę FTP z twardo zakodowanymi poświadczeniami, które są wspólne dla dotkniętych modeli. Umożliwia to uwierzytelnionym użytkownikom przesyłanie plików bez limitów rozmiaru, liczby czy zajętości pamięci w katalogu **/blackbox/upgrade/**, a także nadpisywanie istniejących plików. Atakujący z dostępem do sieci wewnętrznej drona lub interfejsu USB RNDIS może wyczerpać dostępną pamięć, uniemożliwiając zapis lotów, logów i telemetrii oraz potencjalnie blokując aktualizacje firmware. Przesłane pliki pozostają po restarcie i przywróceniu ustawień fabrycznych.

Problem w Bilibili Desktop v.1.17.9 pozwala zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu poprzez komponenty bili-inject.js i bili-bridge.js.

Liman to oprogramowanie do zarządzania serwerami typu open source. Przed wersją 2.2.2 - 1103, podatność na wstrzyknięcie poleceń systemowych w punkcie końcowym konfiguracji rotacji logów pozwala uwierzytelnionemu administratorowi na wykonanie dowolnych poleceń systemu operacyjnego na serwerze Liman. Parametr ip_address jest osadzany bezpośrednio w poleceniu powłoki bez sanityzacji, umożliwiając ucieczkę przez wstrzyknięcie pojedynczego cudzysłowu.

W aplikacji EcoOnline EHS (com.airsweb.v10) dla systemu Android, w wersji 0.2.499, zdalny atakujący może uzyskać wrażliwe informacje i wykonać dowolny kod poprzez komponent AndroidManifest.xml.

Podatność nieprawidłowej autoryzacji w 3DPassport w 3DSwymer od wersji 3DEXPERIENCE R2023x do R2026x może pozwolić atakującemu na uzyskanie dostępu do niektórych kont użytkowników.