Katalog podatności CVE

W protobufjs-cli, przed wersjami 1.3.2 i 2.5.0, występowała niekompletna poprawka dotycząca niebezpiecznego przetwarzania nazw w generowaniu kodu statycznego. Affected versions mogły emitować niebezpieczne odniesienia JavaScript podczas generowania statycznego wyjścia z przygotowanego wejścia JSON.

Vite to framework narzędziowy dla JavaScript, który przed wersjami 8.0.16, 7.3.5 i 6.4.3 mógł zwracać zawartość plików określonych przez server.fs.deny do przeglądarki na systemie Windows. Problemy z normalizacją ścieżek NTFS ADS pozwalały na nieautoryzowany dostęp do wrażliwych plików.

Podatność w bibliotece Python-Multipart przed wersją 0.0.30 powoduje kwadratową złożoność obliczeniową podczas parsowania treści typu application/x-www-form-urlencoded z separatorem średnika. Atakujący może wysłać małe, spreparowane żądanie zawierające wiele pól oddzielonych średnikami, co prowadzi do znacznego obciążenia procesora i potencjalnego wyczerpania zasobów.

W bibliotece AIOHTTP przed wersją 3.14.0 wykryto podatność polegającą na możliwości wstrzykiwania nagłówków HTTP przez kontrolowane przez atakującego dane wejściowe umieszczane w nagłówkach multipart/payload. W sytuacji, gdy aplikacja przekazuje dane od użytkownika do parametrów `headers` w `MultipartWriter.append()` lub `Payload.headers`, atakujący może zmodyfikować żądanie, dodając własne nagłówki lub zmieniając jego treść.

W Angularze wykryto podatność w module @angular/common, gdy włączone jest renderowanie po stronie serwera (SSR) i hydratacja. Mechanizm HttpTransferCache nie sprawdza flagi withCredentials ani nagłówka Cookie, co powoduje buforowanie odpowiedzi uwierzytelnionych użytkowników w stanie TransferState. Dane te są serializowane do HTML i mogą być przechowywane w pamięci podręcznej CDN lub proxy, prowadząc do wycieku prywatnych danych między użytkownikami.

Podatność w pakiecie @angular/platform-server umożliwia atakującemu ominięcie listy dozwolonych hostów i wysłanie żądań serwerowych do dowolnych zewnętrznych punktów końcowych. Problem wynika z różnic w parsowaniu adresów URL między rygorystycznym parserem WHATWG a liberalnym parserem Domino, co prowadzi do ataku SSRF.

Podatność w bibliotece protobufjs przed wersjami 7.6.1 i 8.4.1 umożliwia wyczerpanie stosu JavaScript podczas konwersji zdekodowanych wiadomości protobuf na obiekty lub JSON. Problem wynika z braku limitu głębokości rekurencji przy przetwarzaniu zagnieżdżonych wartości Any.

Publiczny endpoint zapytań dashboardu nie ogranicza rozmiaru treści żądania przed przetworzeniem, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wywołanie nadmiernej alokacji pamięci poprzez wysyłanie dowolnie dużych ładunków JSON. Może to prowadzić do odmowy usługi przez wyczerpanie pamięci.

IBM WebSphere Application Server oraz IBM WebSphere Application Server Liberty, korzystające z Intelligent Management z komponentem WebSphere WebServer Plug-in, są podatne na zdalne wykonanie kodu i ataki typu „odmowa usługi”. Luka może zostać wykorzystana, gdy atakujący podszywa się pod serwery zaplecza i wysyła spreparowane odpowiedzi do wtyczki.

IBM WebSphere Application Server w wersjach 9.0, 8.5 oraz IBM WebSphere Application Server - Liberty w wersjach od 17.0.0.3 do 26.0.0.6 są podatne na atak typu denial of service, spowodowany przez wysłanie specjalnie przygotowanego żądania. Zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność, aby spowodować zużycie zasobów pamięci przez serwer.

IBM WebSphere Application Server w wersjach 9.0 i 8.5 jest podatny na atak typu server-side request forgery (SSRF) w przypadku skonfigurowanego Ajax Proxy. Może to umożliwić atakującemu wysyłanie nieautoryzowanych żądań z systemu, co prowadzi do obejścia zabezpieczeń lub ujawnienia informacji.

IBM WebSphere Application Server oraz Liberty są podatne na zdalne wykonanie kodu i ataki typu „odmowa usługi” w komponencie wtyczki serwera WWW. Luka może zostać wykorzystana, gdy atakujący podszywa się pod serwer aplikacji i wysyła spreparowane odpowiedzi do wtyczki.

IBM WebSphere Application Server w wersjach 9.0 i 8.5 oraz IBM WebSphere Application Server - Liberty w wersjach od 17.0.0.3 do 26.0.0.6 są podatne na smuggling żądań HTTP. Zdalny atakujący może przesłać specjalnie przygotowane żądanie do serwera aplikacji, co pozwala na obejście zabezpieczeń, fałszowanie tożsamości, eskalację uprawnień oraz ujawnienie wrażliwych informacji.

Chainlit przed wersją 2.10.1 zawiera podatność na przejęcie sesji, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na przywrócenie i przejęcie uwierzytelnionych sesji użytkownika poprzez podanie prawidłowego identyfikatora sesji podczas przywracania sesji WebSocket bez weryfikacji własności. Atakujący mogą wykorzystać ścieżkę restore_existing_session, aby przejąć uprawnienia i role ofiary, umożliwiając nieautoryzowane wywoływanie narzędzi i dostęp do danych zastrzeżonych dla uwierzytelnionej ofiary.

W Angularze (pakiety @angular/common) przed wersjami 22.0.1, 21.2.17 i 20.3.25 występuje podatność na atak DoS. Funkcja formatDate oraz DatePipe nie ograniczają długości parametru formatu, co pozwala na przeciążenie procesora i pamięci przez złośliwie długi łańcuch formatujący.

Rozszerzenie Angular Language Service dla VS Code zawiera podatność, w której narzędzie do renderowania podpowiedzi jest skonfigurowane jako zaufane (isTrusted: true), co pozwala na osadzanie aktywnych linków command: URI. Serwer językowy nie oczyszcza odpowiednio danych z JSDoc, przez co atakujący może wstrzyknąć złośliwe polecenie do podpowiedzi. Gdy programista najedzie kursorem na symbol i kliknie link, polecenie zostanie wykonane na jego maszynie.

Rozszerzenie Angular Language Service dla VS Code przed wersją 21.2.4 odczytuje ścieżkę do niestandardowego TypeScript SDK z pliku .vscode/settings.json bez weryfikacji zaufania do obszaru roboczego. Następnie przekazuje tę ścieżkę jako argument do procesu serwera językowego, który dynamicznie importuje bibliotekę tsserverlibrary.js z lokalizacji wskazanej przez atakującego. Umożliwia to wykonanie złośliwego kodu po otwarciu spreparowanego repozytorium.

Podatność w usłudze dbus qSnapper przed wersją 1.3.3 powoduje nieprawidłowe buforowanie uwierzytelniania między różnymi użytkownikami. Lokalny atakujący może wykorzystać funkcje dbus po uwierzytelnieniu uprzywilejowanego użytkownika.

W qSnapper przed wersją 1.3.3 wykryto nieprawidłowe buforowanie uwierzytelniania między różnymi metodami polkit. Lokalny atakujący mógł wykorzystać funkcje takie jak 'przywróć z migawki', nawet jeśli miał tylko uprawnienia do 'usuń migawkę'.

Podatność typu path traversal w qSnapper przed wersją 1.3.3 umożliwia lokalnemu atakującemu użycie złośliwych plików konfiguracyjnych snappera poprzez parametr "configName". Może to prowadzić do odmowy usługi lub potencjalnej eskalacji uprawnień do roota.