Katalog podatności CVE

Wtyczka tagDiv Composer dla WordPressa jest podatna na Stored Cross-Site Scripting przez shortcode vc_raw_html we wszystkich wersjach do 5.4.5 włącznie. Wynika to z niedostatecznej sanityzacji wejścia i braku escapowania wyjścia w metodzie vc_raw_html::render(), która dekoduje zawartość shortcode z base64 (po strip_tags(), które jest omijane, ponieważ zakodowany payload nie zawiera tagów przy zapisie) i łączy wynik bezpośrednio z HTML strony. Ponieważ filtr wp_kses_post() przy zapisie widzi tylko obojętny tekst base64 w normalnych nawiasach shortcode i nie dekoduje go, niebezpieczne tagi przetrwają w post_content i są emitowane bez escapowania w czasie renderowania. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z dostępem na poziomie Contributor i wyżej wstrzyknięcie dowolnych skryptów na strony, które wykonają się, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę (np. gdy Edytor lub Administrator podgląda oczekujący wpis).

Wtyczka FundEngine – Donation and Crowdfunding Platform dla WordPressa jest podatna na Stored Cross-Site Scripting przez parametr 'wfp_featured_video_url' we wszystkich wersjach do 1.8.1 włącznie z powodu niedostatecznej sanityzacji wejścia i braku escapowania wyjścia. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z dostępem na poziomie Subscriber i wyżej wstrzyknięcie dowolnych skryptów na strony, które wykonają się, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę. Endpoint REST używany do przesłania adresu URL wideo ma permission_callback ustawione na __return_true, co oznacza, że każdy uwierzytelniony użytkownik — w tym z dostępem na poziomie Subscriber — może dotrzeć do podatnej ścieżki kodu.

Wtyczka FundEngine – Donation and Crowdfunding Platform dla WordPressa jest podatna na obejście autoryzacji we wszystkich wersjach do 1.8.1 włącznie. Wynika to z nieprawidłowego weryfikowania, czy użytkownik jest uprawniony do wykonania akcji. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z dostępem na poziomie Subscriber i wyżej modyfikację dowolnych wpisów i stron — nadpisywanie tytułu i treści oraz przejmowanie własności poprzez podanie kontrolowanego przez atakującego integera post_author, który omija sanityzację wp_kses_post. Nonce wp_rest wymagany przez handler jest łatwy do zdobycia przez każdego zalogowanego użytkownika przez /wp-admin/admin-ajax.php?action=rest-nonce, więc nie stanowi bariery autoryzacyjnej.

Wtyczka Gutenverse – WordPress Blocks, Page Builder & Site Editor dla WordPressa jest podatna na Stored Cross-Site Scripting przez atrybut bloku 'titleTag' we wszystkich wersjach do 4.0.2 włącznie z powodu niedostatecznej sanityzacji wejścia i braku escapowania wyjścia. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z dostępem na poziomie Contributor i wyżej wstrzyknięcie dowolnych skryptów na strony, które wykonają się, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę. Złośliwa wartość titleTag przetrwa wp_kses_post przy zapisie, ponieważ jest przechowywana wewnątrz ogranicznika komentarza bloku, a żywy HTML jest syntetyzowany dopiero w czasie renderowania przez do_blocks(), co oznacza, że payload działa również w sesjach administratora i edytora podczas podglądu wpisu.

Wtyczka InfusedWoo Pro dla WordPressa do wersji 5.1.17 zawiera podatność na eskalację uprawnień poprzez przejęcie konta. Brakuje sprawdzenia uprawnień w funkcji ajax_iwar_preview_email(), która używa tylko is_admin() jako autoryzacji, co pozwala użytkownikom z niskimi uprawnieniami na generowanie linków resetujących hasło dla dowolnego użytkownika, w tym administratorów.

Wtyczka Events Manager dla WordPressa jest podatna na odbite ataki typu Cross-Site Scripting (XSS) poprzez parametr 'header_format' w wersjach do 7.4.0.1 włącznie. Atakujący bez uwierzytelnienia może wstrzyknąć dowolny skrypt, który wykona się po kliknięciu przez ofiarę w specjalnie przygotowany link.

Wtyczka Events Manager dla WordPressa jest podatna na lokalne dołączanie plików (LFI) w wersjach do 7.3.7.4 włącznie, poprzez funkcję em_options_save. Uwierzytelniony atakujący z uprawnieniami administratora może dołączać i wykonywać dowolne pliki .php na serwerze, co umożliwia obejście kontroli dostępu, uzyskanie wrażliwych danych lub wykonanie kodu.

System zarządzania praktyką medyczną opracowany przez Le-yan zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu. Nieuwierzytelnieni zdalni atakujący mogą wykonywać dowolne polecenia systemu operacyjnego za pomocą spreparowanej strony HTML.

Wtyczka LearnPress dla WordPressa jest podatna na nieautoryzowaną modyfikację dowolnych opcji WordPressa w wersjach do 4.4.4 włącznie, poprzez akcję AJAX learnpress_create_page. Atakujący z uprawnieniami redaktora może zaktualizować dowolne opcje, takie jak users_can_register czy active_plugins, co może prowadzić do otwarcia publicznej rejestracji lub uszkodzenia strony.

Wtyczka Cozy Blocks dla WordPressa jest podatna na trwałe ataki typu Cross-Site Scripting (XSS) poprzez atrybut cozyHoverEffect w wersjach do 2.2.16 włącznie. Uwierzytelnieni atakujący z uprawnieniami współautora mogą wstrzyknąć dowolny skrypt, który wykona się przy każdej wizycie na zainfekowanej stronie.

Wtyczka Events Manager dla WordPressa jest podatna na obejście autoryzacji w wersjach do 7.4.0 włącznie. Niezalogowani atakujący mogą przeglądać tytuły, daty, opisy i lokalizacje wydarzeń oraz miejsc, które administratorzy oznaczyli jako szkice, oczekujące, usunięte lub prywatne.

Wtyczka PPWP – Password Protect WordPress jest podatna na trwałe ataki typu Cross-Site Scripting (XSS) poprzez shortcode 'ppwp' w wersjach do 1.9.21 włącznie. Uwierzytelnieni atakujący z uprawnieniami współautora mogą wstrzyknąć dowolny skrypt, który wykona się przy każdej wizycie na zainfekowanej stronie.

NLTK przed wersją 3.10.0 zawiera podatność na niebezpieczną deserializację pickle w metodzie TransitionParser.parse(). Deserializacja odbywa się z domyślnym ustawieniem restricted=False, co pozwala na wykonanie dowolnego kodu Pythona podczas ładowania spreparowanego pliku modelu.

NLTK przed wersją 3.10.3 zawiera podatność na podrabianie żądań po stronie serwera (SSRF) w funkcji nltk.pathsec.urlopen (oraz w wywołujących nltk.data.load, nltk.downloader.Downloader.index/download) gdy skonfigurowany jest proxy HTTP. Walidacja hosta odbywa się lokalnie, ale proxy wykonuje faktyczne żądanie do wewnętrznego adresu, który nie jest ponownie weryfikowany.

NLTK przed wersją 3.10.3 używa xml.etree.ElementTree do parsowania XML w wielu modułach, co honoruje deklaracje encji w DTD dokumentu. Atakujący mogą stworzyć złośliwe XML z zagnieżdżonymi encjami, które rozszerzają się z setek bajtów do megabajtów w pamięci, powodując odmowę usługi.

NLTK przed wersją 3.10.3 nie używa zwalidowanych ścieżek bezwzględnych podczas wywoływania binarnego pliku Graphviz dot w dependencygraph.dot2img i AlignedSent._repr_svg_, co pozwala atakującym na wykonanie dowolnego kodu przez umieszczenie złośliwego pliku dot w ścieżce wyszukiwania lub bieżącym katalogu roboczym. Atakujący mogą wykorzystać rozwiązywanie nazw bez ścieżki na Windows przez bieżący katalog roboczy lub na systemach uniksowych przez względne wpisy PATH, aby wykonać swój binarny plik zamiast legalnego narzędzia Graphviz.

GitPython przed wersją 3.1.59 zawiera podatność na odczyt dowolnych plików w metodzie TagReference.create(), gdzie parametr referencji może ominąć zabezpieczenie unsafe. Atakujący może podać wartość referencji taką jak --file=<ścieżka>, aby odczytać dowolne pliki, a ich zawartość jest zwracana w wiadomości tagu.

GitPython przed wersją 3.1.59 zawiera niekompletną listę zabronionych opcji w zabezpieczeniu unsafe_git_revision_options, która pomija opcje --contents i -S. Atakujący może przekazać wartości rewizji takie jak --contents=/etc/passwd, aby odczytać zawartość dowolnych plików poprzez wynik funkcji Repo.blame().

GitPython przed wersją 3.1.59 pomija opcję --separate-git-dir w unsafe_git_clone_options, co pozwala atakującym na tworzenie dowolnych katalogów git poza zamierzonym miejscem klonowania. Atakujący mogą przekazać parametr separate_git_dir do Repo.clone_from() lub Repo.clone(), aby przekierować metadane repozytorium do ścieżki kontrolowanej przez atakującego, umożliwiając tworzenie dowolnych katalogów i potencjalne wykonanie hooków.

GitPython przed wersją 3.1.59 niebezpiecznie przetwarza wieloliniowe wartości konfiguracji git podczas zapisu, co może przekształcić uśpione wartości w aktywne dyrektywy, takie jak core.hooksPath. Atakujący może spreparować plik konfiguracyjny z osadzonymi nowymi liniami, co po zapisie przez GitPython umożliwia wykonanie dowolnego kodu.