Katalog podatności CVE

OpenImageIO to zestaw narzędzi do odczytu, zapisu i manipulacji plikami graficznymi. Przed wersjami 3.0.21.0, 3.1.16.0 i 3.2.0.3-beta1, specjalnie spreparowany obraz Cineon może deklarować nieobsługiwaną głębię bitową 26. Funkcja cineoninput::open() mapuje ją na 32-bitowy specyfikator obrazu, ale libcineon mapuje nieobsługiwaną głębię na 8-bajtową wartość, więc cineoninput::read_native_scanline() powoduje zapis danych kontrolowanych przez atakującego poza bufor wywołującego (4 bajty na piksel), co prowadzi do zapisu poza stertą i uszkodzenia pamięci. Problem naprawiono w wersjach 3.0.21.0, 3.1.16.0 i 3.2.0.3-beta1.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.21.0, 3.1.16.0 i 3.2.0.3-beta1 spreparowany plik PSD z nieprawidłowym color_mode omija normalną walidację, gdy włączone jest oiio:rawcolor lub psd:rawdata. Funkcja psdinput::setup() używa wartości kontrolowanej przez atakującego do indeksowania stałych tablic trybów kolorów, powodując globalny odczyt poza granicami i potencjalnie fałszywą alokację.

OpenImageIO to zestaw narzędzi do odczytu, zapisu i manipulacji plikami graficznymi. Przed wersjami 3.0.21.0, 3.1.16.0 i 3.2.0.3-beta1, prawidłowy kafelkowy obraz OpenEXR, którego szerokość nie jest wielokrotnością szerokości kafelka, może wywołać przepełnienie przy odczycie częściowego prostokąta krawędziowego. Funkcja openexrinput::read_native_tiles() kopiuje każdy wiersz do bufora wywołującego, używając dopełnionego całego kafelka scanline_stride zamiast user_scanline_bytes dla żądanego prostokąta, co prowadzi do zapisu poza stertą i uszkodzenia pamięci. Problem naprawiono w wersjach 3.0.21.0, 3.1.16.0 i 3.2.0.3-beta1.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.21.0, 3.1.16.0 i 3.2.0.3-beta1 indeksowany plik PSD z metadanymi przezroczystości tworzy mniej buforów channel_buffers niż wartość spec.nchannels reklamowana przez ścieżkę rawcolor. Gdy włączone jest oiio:rawcolor lub psd:rawdata, funkcja psdinput::read_native_scanline() przekazuje spec.nchannels do psdinput::interleave_row(), co indeksuje poza channel_buffers.

OpenImageIO to zestaw narzędzi do odczytu, zapisu i manipulacji plikami graficznymi. Przed wersjami 3.0.21.0, 3.1.16.0 i 3.2.0.3-beta1, kafelkowy obraz IFF tylko z buforem Z jest udostępniany z 16-bitowym publicznym specyfikatorem obrazu, podczas gdy dekoder zachowuje 32-bitowy wewnętrzny rozmiar piksela. Funkcja iffinput::read_native_tile() kopiuje zgodnie z m_header.pixel_bytes() zamiast imagespec::tile_bytes(true), a nieudany odczyt może pozostawić m_buf niepusty, więc późniejsze wywołanie kopiuje częściowo zainicjowane dane do zbyt małego bufora, co prowadzi do zapisu poza stertą i uszkodzenia pamięci. Problem naprawiono w wersjach 3.0.21.0, 3.1.16.0 i 3.2.0.3-beta1.

kcp przed wersjami 0.31.4 i 0.32.2 nie usuwa nagłówków tożsamości (X-Remote-User, X-Remote-Group, X-Remote-Extra-*) przed przekazaniem żądań do shardów. Każdy uwierzytelniony dzierżawca może wstrzyknąć X-Remote-Group: system:masters i uzyskać pełne uprawnienia.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez organizację numerującą CVE. Brak dostępnych szczegółów technicznych dotyczących podatności.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.20.0, 3.1.15.0 i 3.2.0.3-beta1 nieskompresowany 16-bitowy obraz IFF z buforem Z powoduje, że iffinput::readimg() alokuje tymczasową linię skanowania na podstawie m_header.rgba_count, ale kopiuje z niej przy użyciu m_header.pixel_bytes(), którego krok obejmuje również bajty bufora Z. Zbyt duże memcpy odczytuje poza tymczasowy bufor sterty i kopiuje sąsiednią pamięć do obrazu wyjściowego.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.20.0, 3.1.15.0 i 3.2.0.3-beta1 spreparowany plik Cineon może dostarczyć wartość numberofelements większą niż maksimum formatu wynoszące osiem. Funkcja cineoninput::open() używa tej niekontrolowanej wartości jako granicy pętli podczas wypełniania stałej tablicy strings[8], zapisując wskaźniki poza buforem stosu i w sąsiedni stan.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.20.0, 3.1.15.0 i 3.2.0.3-beta1 spreparowany strumień FITS zawierający kolejne 2880-bajtowe bloki nagłówka bez obowiązkowego słowa kluczowego END powoduje, że fitsinput::read_fits_header() wywołuje się rekurencyjnie bez ograniczenia głębokości. Powtarzające się parsowanie rekurencyjne wyczerpuje stos aplikacji.

http4k to funkcjonalny zestaw narzędzi dla aplikacji HTTP w języku Kotlin. Przed wersjami 4.51.0.0, 5.42.0.0 i 6.50.0.0, funkcja DigestAuthProvider.verify w http4k-security-digest nie porównuje parametru uri w odpowiedzi Authorization: Digest z rzeczywistym adresem URL żądania. Atakujący, który przechwyci prawidłową odpowiedź uwierzytelniania Digest, może ją powtórzyć wobec innego adresu URL obsługiwanego przez tę samą domenę (realm), omijając powiązanie z URI żądania i potencjalnie uzyskując nieautoryzowany dostęp do odczytu lub zapisu. Problem naprawiono w wersjach 4.51.0.0, 5.42.0.0 i 6.50.0.0.

W http4k przed wersjami 4.51.0.0, 5.42.0.0 i 6.50.0.0 funkcja DigestAuthProvider.verify w http4k-security-digest ignoruje skonfigurowany parametr algorytmu i weryfikuje każdą odpowiedź Digest przy użyciu zakodowanego na stałe MD5. Wdrożenia skonfigurowane dla SHA-256 otrzymują słabszą weryfikację opartą na MD5.

IBM Common Licensing Agent 9.0, Agent 9.0.0.1, Agent 9.0.0.2, ART 9.0, ART 9.0.0.1 i ART 9.0.0.2 są podatne na cross-site scripting. Podatność pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie Web UI, zmieniając zamierzoną funkcjonalność.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) jest podatny na atak XSS. Niezautoryzowany atakujący może osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając zamierzoną funkcjonalność i potencjalnie prowadząc do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) generuje komunikaty błędów zawierające poufne informacje o środowisku, użytkownikach lub powiązanych danych.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) jest podatny na atak XSS. Użytkownicy mogą osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając zamierzoną funkcjonalność i potencjalnie prowadząc do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) jest podatny na atak XSS. Użytkownicy mogą osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając zamierzoną funkcjonalność i potencjalnie prowadząc do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM WebSphere Application Server (wersje 9.0 i 8.5) umożliwia zdalnemu atakującemu uzyskanie poufnych informacji o systemie plików za pośrednictwem serwletu FileTransfer.

IBM MQ może pozwolić uwierzytelnionemu atakującemu na spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie wykonanie dowolnego kodu z powodu nieprawidłowej walidacji struktur list dystrybucyjnych wiadomości.

IBM MQ może pozwolić uwierzytelnionemu atakującemu na spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie wykonanie dowolnego kodu z powodu przepełnienia liczby całkowitej w przetwarzaniu list dystrybucyjnych.