Katalog podatności CVE

Błąd w obsłudze błędów tunelu proxy w Node.js może ujawnić poświadczenia proxy w komunikatach błędów `ERR_PROXY_TUNNEL`. Gdy poświadczenia są osadzone w adresie URL proxy, mogą zostać ujawnione przez ścieżki obsługi błędów i przechwycone przez logi, diagnostykę lub inne mechanizmy konsumujące błędy.

Aplikacja Setracker2 Android Companion App (com.tgelec.setracker) w wersjach 3.1.5 i wcześniejszych wymaga jedynie skrótu hasła podczas uwierzytelniania w usługach backendowych z poziomu klienta. Osoba atakująca, znająca ten skrót, może się uwierzytelnić i uzyskać pełny dostęp.

Aplikacja Setracker2 Android Companion App (com.tgelec.setracker) w wersjach 3.1.5 i wcześniejszych używa algorytmu MD5 do generowania sygnatury żądań uwierzytelniających komunikację między klientem mobilnym a backendowym API REST. Atakujący mogą potencjalnie odwrócić sygnaturę, aby odzyskać identyfikator sesji.

Aplikacja Setracker2 Android Companion App w wersjach 3.1.5 i starszych szyfruje komunikację między zegarkiem a backendem przy użyciu statycznych, zakodowanych na stałe kluczy AES i wektorów inicjalizujących. Umożliwia to atakującemu odszyfrowanie ruchu sieciowego pochodzącego z zegarka Setracker2.

W Cacti w wersjach 1.2.30 i wcześniejszych odkryto podatność na iniekcję SQL w pliku managers.php. Problem wynika z braku walidacji danych po deserializacji tablicy przekazanej do zapytania DELETE, co umożliwia atakującemu z uprawnieniami zarządzania agentem SNMP wykonanie dowolnych poleceń SQL.

W bibliotece wolfSSL w funkcjach wc_Blake2bHmacFinal i wc_Blake2sHmacFinal występuje błąd polegający na odrzuceniu wiadomości, gdy długość klucza przekracza rozmiar bloku BLAKE2. Powoduje to wygenerowanie kodu MAC niezależnego od wejściowej wiadomości, co narusza bezpieczeństwo uwierzytelniania.

Podatność w bibliotece wolfSSL umożliwia pominięcie ograniczeń nazw adresów IP, gdy makro WOLFSSL_IP_ALT_NAME nie jest zdefiniowane. W takiej konfiguracji certyfikat może naruszyć ograniczenia adresów IP nałożone przez urząd certyfikacji.

Podatność w funkcji PKCS7_verify umożliwia pomylenie podpisującego, co pozwala na akceptację sfałszowanych podpisów. Brak prawidłowego powiązania podpisu z jego autorem prowadzi do obejścia mechanizmów weryfikacji.

Podatność w funkcji EVP_DigestVerifyFinal umożliwia fałszowanie tagów HMAC o zerowej długości. W ścieżce weryfikacji HMAC zgodnej z OpenSSL sprawdzano jedynie, czy długość dostarczonego podpisu nie przekracza długości MAC, co pozwalało na akceptację tagów o zerowej długości lub obciętych. Poprawka wymaga, aby długość dostarczonego tagu była dokładnie równa długości MAC i odrzuca tagi o zerowej długości.

Podatność umożliwia zapis poza dozwolonym obszarem pamięci w funkcji SetSuitesHashSigAlgo podczas przetwarzania zbyt długiej listy algorytmów podpisu, co może prowadzić do przepełnienia bufora docelowego.

Podatność w backendzie WebSocket pozwala na przewidywalne identyfikatory sesji, ponieważ wiele punktów końcowych może łączyć się z tym samym identyfikatorem sesji. Umożliwia to nieautoryzowanym użytkownikom podszywanie się pod innych lub przeprowadzenie ataku DoS poprzez przeciążenie backendu prawidłowymi żądaniami sesji.

Podatność w interfejsie programistycznym WebSocket polega na braku ograniczeń liczby żądań uwierzytelniających. Brak limitowania szybkości może umożliwić atakującemu przeprowadzenie ataków typu odmowa usługi (DoS) lub ataków brute-force w celu uzyskania nieautoryzowanego dostępu.

W bibliotece vtk-dicom (wersja 9.5.2) występuje podatność przepełnienia bufora na stercie w funkcji vtkDICOMItem::FindDataElementOrInsert. Specjalnie spreparowany plik DICOM może doprowadzić do uszkodzenia pamięci na stercie, a atakujący może dostarczyć złośliwy plik, aby wywołać tę podatność.

Podatność Use-After-Free w komponencie AdFilter w przeglądarce Google Chrome na system Android przed wersją 149.0.7827.201 umożliwia zdalnemu atakującemu, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, wykonanie dowolnego kodu za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 149.0.7827.201 wykryto przepełnienie liczby całkowitej w komponencie Mojo. Podatność umożliwia zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, potencjalną ucieczkę z piaskownicy za pomocą złośliwego pliku.

W Apicurio Registry wykryto podatność SSRF. Klasa WSDLReaderAccessor tworzy czytnik WSDL bez wyłączenia funkcji javax.wsdl.importDocuments. Gdy reguła VALIDITY jest ustawiona na FULL, atakujący z rolą Developer może przesłać dokument WSDL z kontrolowanymi lokalizacjami importu, co powoduje wysyłanie żądań HTTP do dowolnych wewnętrznych adresów URL.

W Apicurio Registry wykryto podatność w metodzie ContentTypeUtil.isParsableXml(), która tworzy SAXParserFactory bez włączonych funkcji bezpiecznego przetwarzania ani wyłączenia rozwiązywania zewnętrznych encji. Osoba atakująca z uprawnieniami do zapisu artefaktów (lub nieuwierzytelniona przy domyślnej konfiguracji) może przesłać spreparowany dokument XML, aby wywołać ślepe SSRF przez zewnętrzne DTD/encje lub spowodować odmowę usługi przez rozwijanie encji.

W Keycloak wykryto podatność polegającą na pomyleniu algorytmu JWT w przepływie JWT Authorization Grant. Umożliwia ona atakującemu posiadającemu ważne dane uwierzytelniające klienta ominięcie weryfikacji podpisu poprzez sfałszowanie asercji.

Podatność dotyczy braku wiązania SNI/ALPN podczas wznawiania sesji stanowej (session-ID), co pozwalało na wznowienie sesji z innym SNI/ALPN niż pierwotnie uzgodniony. W przypadku różnych polityk uwierzytelniania klienta na wirtualnych hostach, mogło to prowadzić do przeniesienia stanu uwierzytelnienia do nieodpowiedniego kontekstu.

Podatność w narzędziu picklescan do wersji 0.0.26 włącznie polega na braku wykrywania złośliwych plików pickle, które wykorzystują metodę `idlelib.pyshell.ModifiedInterpreter.runcode` w funkcji `__reduce__`. Atakujący mogą osadzić niewykrywalny kod w plikach pickle, który wykonuje dowolne polecenia podczas wczytywania pliku za pomocą `pickle.load()`, co umożliwia ataki na łańcuch dostaw dla modeli PyTorch i zapisanych obiektów Pythona. Problem został naprawiony w wersji 0.0.30.