Katalog podatności CVE

IBM Guardium Data Protection 12.2 może pozwolić nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu w systemie z powodu deserializacji niezaufanych danych.

IBM Guardium Data Protection 12.2 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL w komponencie New Query Builder REST Processor. Użytkownik z niskimi uprawnieniami, po uwierzytelnieniu, może wstrzykiwać instrukcje SQL przez endpoint REST newQueryBuilder, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do danych.

IBM Guardium Data Protection 12.2 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL w komponencie Load Balancer Groups. Nieuwierzytelniony użytkownik może wstrzykiwać instrukcje SQL przez endpoint Load Balancer Servlet, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do danych.

IBM Guardium Data Protection 12.2 umożliwia uwierzytelnionemu użytkownikowi wykonanie dowolnych poleceń z niskimi uprawnieniami w systemie z powodu niewłaściwej walidacji danych wejściowych dostarczanych przez użytkownika.

IBM Guardium Data Protection 12.2 jest podatny na uwierzytelnioną podatność wstrzykiwania poleceń systemu operacyjnego w funkcji exportCertificate. Skuteczne wykorzystanie może pozwolić atakującemu na wykonanie nieautoryzowanych poleceń i wpłynąć na poufność, integralność oraz dostępność zaatakowanego systemu.

IBM Guardium Data Protection 12.2 jest podatny na nieuwierzytelnioną podatność wstrzykiwania SQL drugiego rzędu w funkcji generateInsertQuery w pliku change-tracker-data.sql. Zdalny atakujący może wstrzyknąć złośliwy kod SQL, który jest następnie przetwarzany przez aplikację, co może prowadzić do naruszenia poufności, integralności i dostępności zaatakowanego systemu.

Autobahn Python przed wersją 26.7.1 zawiera podatność w punktach końcowych WebSocket obsługujących permessage-deflate, gdzie limit maxMessagePayloadSize jest egzekwowany na skompresowanej długości ramki przed dekompresją, ale nie jest ponownie sprawdzany po dekompresji. Zdalny nieuwierzytelniony klient może wysłać prawidłową skompresowaną ramkę poniżej limitu, która po dekompresji przekracza limit wiadomości aplikacji, powodując alokację i przetwarzanie nadmiernych danych, co może prowadzić do wyczerpania zasobów.

CordysCRM przed wersją 1.7.4 zawiera podatność w trasach /attachment/preview/{id} i /pic/preview/{id}, które są skonfigurowane jako anonimowe i wywołują AttachmentService.getResource bez sprawdzania własności, organizacji lub uprawnień. Nieuwierzytelniony atakujący, który zgadnie lub zaobserwuje identyfikator wygenerowany przez IDGenerator.nextStr, może pobrać pliki przesłane przez użytkowników z innych organizacji.

CordysCRM przed wersją 1.7.4 zawiera podatność w trasach GET /pool/lead/get/{id} i GET /pool/account/get/{id}, które używają jedynie podstawowych kontroli uprawnień odczytu bez powiązania z zasobem CsPermission, co pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi z uprawnieniami CLUE_MANAGEMENT_POOL:READ lub CUSTOMER_MANAGEMENT_POOL:READ na dostęp do rekordów należących do innych użytkowników, działów lub organizacji. Ujawniane dane obejmują nazwy kontaktów, numery telefonów, informacje o właścicielu i działy oraz wartości pól niestandardowych.

CordysCRM w wersji 1.7.3 zawiera podatność SSRF w ApprovalResourceService.sendWebHook, która odczytuje WebHookConfig.webHookUrl z konfiguracji węzła zatwierdzenia i przekazuje go do HttpClientUtils bez walidacji SSRF. Użytkownik z uprawnieniami PROCESS_SETTING_ADD może skonfigurować wewnętrzny URL przez POST /approval-flow/add, a serwer wykona żądanie do tego URL podczas wykonywania akcji zatwierdzenia, umożliwiając dostęp do metadanych chmury, rozpoznanie sieci wewnętrznej i interakcję z wewnętrznymi usługami.

CordysCRM w wersjach od 1.7.0 do 1.7.4 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL w punkcie końcowym POST /account-pool/page. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami MODULE_SETTING_UPDATE może umieścić dowolną funkcję bazy danych w polu SortRequest.name, ponieważ brakuje walidacji żądania Spring, a czarna lista jest niekompletna. Funkcje takie jak extractvalue i updatexml mogą ujawnić wartości z bazy danych przez błąd orakularny.

W bibliotece libsmpp35 w wersjach od 0.1.0 do 1.8.0 występuje błąd odczytu poza granicami pamięci w funkcji smpp34_unpack() poprzez kontrolowane przez atakującego pakiety SMPP PDU. Prowadzi to do uszkodzenia pamięci.

IBM Sterling File Gateway może pozwolić zdalnemu atakującemu na obejście uwierzytelniania i uzyskanie w pełni uwierzytelnionej sesji z powodu niewłaściwego uwierzytelniania poprzez niezweryfikowany nagłówek SSO.

CordysCRM to otwarty system CRM oparty na AI, który wspiera prywatne wdrożenia. W wersjach przed 1.7.2 SseController udostępnia anonimowe punkty końcowe /sse/subscribe, /sse/broadcast i /sse/close, ponieważ ShiroFilter.addPublicPathFilters zezwala na ścieżki SSE, a punkty końcowe ufają kontrolowanemu przez wywołującego identyfikatorowi userId zamiast wyprowadzać tożsamość z uwierzytelnionego podmiotu. Nieuwierzytelniony wywołujący może użyć /sse/subscribe do odczytu zdarzeń przepływu pracy innego użytkownika, żądań zatwierdzenia, wzmianek i alertów, użyć /sse/broadcast do wstrzyknięcia komunikatów SYSTEM_HEARTBEAT do strumienia innego użytkownika lub użyć /sse/close do zakończenia kanału innego użytkownika. Podatność została naprawiona w wersji 1.7.2.

CordysCRM przed wersją 1.7.2 umożliwia nieuwierzytelnionym użytkownikom dostęp do punktu końcowego GET /mcp/form/config/{formKey} z powodu błędnej konfiguracji ShiroFilter, która oznacza /mcp/** jako anonimowy. Brak adnotacji uprawnień w kontrolerze pozwala na uzyskanie szczegółów modelu danych CRM, takich jak nazwy pól, typy, reguły walidacji i źródła powiązań.

pg_partman przed wersją 5.5.0 ma podatność w funkcji run_maintenance(), która obsługuje wyjątki poza pętlą przetwarzającą wiersze z part_config. Wyjątek dla jednego zestawu partycji natychmiast przerywa pętlę i pomija wszystkie kolejne zestawy. Użytkownik z dostępem partman_user może wstawić lub zaktualizować wiersz, który niezawodnie powoduje błąd, i przypisać mu niską wartość maintenance_order, aby był przetwarzany przed legalnymi wierszami.

pg_partman to rozszerzenie PostgreSQL zarządzające tabelami partycjonowanymi. W wersjach przed 5.5.0 funkcje drop_partition_id() i drop_partition_time() używają part_config.retention_schema jako celu dla ALTER TABLE SET SCHEMA i akceptują dowolną niepustą nazwę schematu. Rola z dostępem partman_user może wybrać schemat docelowy, w którym nie ma normalnego uprawnienia CREATE, a proces w tle wykonuje przeniesienie z uprawnieniami pg_partman_bgw.role, domyślnie superużytkownika PostgreSQL, omijając kontrolę autoryzacji.

pg_partman to rozszerzenie PostgreSQL zarządzające tabelami partycjonowanymi. W wersjach przed 5.5.0 funkcja inherit_template_properties() ręcznie otacza nazwy kolumn klucza głównego z pg_attribute.attname podwójnymi cudzysłowami bez escapowania osadzonych znaków cudzysłowu. partman_user będący właścicielem tabeli szablonu może utworzyć spreparowaną nazwę kolumny, która wychodzi poza wygenerowany identyfikator ALTER TABLE ADD PRIMARY KEY, gdy proces w tle stosuje klucz do partycji potomnej.

pg_partman to rozszerzenie PostgreSQL zarządzające tabelami partycjonowanymi. W wersjach przed 5.5.0, gdy zainstalowany jest pg_jobmon i part_config.jobmon ma wartość true, procedury obsługi wyjątków w wielu funkcjach pg_partman umieszczają p_parent_table dosłownie w literale SQL używanym do wywołania pg_jobmon.add_job(). partman_user może utworzyć nazwę tabeli nadrzędnej zawierającą apostrof, który kończy literał i wstrzykuje SQL, gdy uruchomiona zostanie dotknięta ścieżka wyjątku.

pg_partman to rozszerzenie PostgreSQL zarządzające tabelami partycjonowanymi. W wersjach przed 5.5.0 funkcja undo_partition() odczytuje part_config.time_encoder jako nieograniczony tekst i interpoluje go bez cytowania identyfikatora do dynamicznie wykonywanej instrukcji SELECT. Rola z dostępem partman_user może zapisać SQL zamiast nazwy funkcji, a SQL wykonuje się z uprawnieniami wywołującego undo_partition().