Katalog podatności CVE

Suricata to system wykrywania i zapobiegania włamaniom sieciowym. Przed wersjami 7.0.17 i 8.0.6 logika instalacji usługi Windows w src/win32-service.c może przekazać niecytowaną ścieżkę ImagePath do funkcji CreateServiceA. Gdy Suricata jest zainstalowana w ścieżce zawierającej spacje, a wcześniejszy komponent ścieżki jest zapisywalny przez lokalnego atakującego z niskimi uprawnieniami, system Windows może wykonać program kontrolowany przez atakującego jako LocalSystem, co prowadzi do lokalnej eskalacji uprawnień. Problem naprawiono w wersjach 8.0.6 i 7.0.17.

Podatność w Cotonti polega na braku walidacji tokenów anty-CSRF w obsłudze formularza kontaktowego, co pozwala atakującym na wysyłanie sfałszowanych wiadomości przypisanych do uwierzytelnionych użytkowników do skrzynki administratora.

Cotonti 1.0.0 przekazuje parametr cb zdekodowany base64 do funkcji unserialize() bez ograniczenia allowed_classes w pluginie komentarzy EditAction. Zarejestrowani użytkownicy z uprawnieniami do pisania komentarzy mogą tworzyć dowolne obiekty PHP i potencjalnie uzyskać zapis plików lub wykonanie kodu poprzez łańcuchy gadżetów.

Podatność w Cotonti polega na braku walidacji miejsc docelowych przekierowań w treściach stron z prefiksem redir:, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom z uprawnieniami do tworzenia lub edycji stron na przechowywanie przekierowań do zewnętrznych hostów. Może to być wykorzystane do phishingu.

Podatność w Cotonti polega na braku walidacji tokenów anty-CSRF w handlerze AJAX wtyczki ocen, co pozwala atakującym na fałszowanie ocen w imieniu uwierzytelnionych użytkowników. Złośliwe strony mogą automatycznie wysyłać żądania POST w celu modyfikacji danych ocen.

Podatność w Cotonti to otwarte przekierowanie w funkcji cot_url_check(), która używa wyrażenia regularnego bez kotwicy końca stringa. Atakujący mogą ominąć zabezpieczenie, podając hostname zaczynające się od domeny witryny, aby przekierować użytkowników na złośliwe hosty.

Cotonti do wersji 1.0.0 generuje tokeny weryfikacyjne do resetowania hasła z md5(microtime()) w pliku users.passrecover.php, tworząc przewidywalną przestrzeń tokenów o wartości około miliona wartości na sekundę. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą odczytać nagłówek Date serwera, wstępnie obliczyć potencjalne tokeny w wąskim oknie czasowym i przetestować je na punkcie końcowym passrecover, aby zresetować hasło dowolnego konta, w tym administratorów.

vLLM do wersji 0.29.0 zawiera podatność na uszkodzenie pamięci w jądrze Triton _bincount_kernel, gdzie identyfikatory tokenów promptu indeksują zestaw bitów obecności tokenów bez sprawdzania granic względem rozmiaru słownika. Atakujący może wysłać multimodalne żądania audio z tokenami równymi rozmiarowi słownika, co powoduje zapisy poza zakresem, które uszkadzają stan próbkowania współbieżnych żądań i zmieniają zachowanie kary za powtórzenia.

vLLM przed wersją 0.29.0 waliduje allowed_token_ids względem długości tokenizera zamiast szerokości logitów wyjściowych modelu w metodzie SamplingParams._validate_allowed_token_ids(). Atakujący może podać identyfikatory tokenów powyżej słownika wyjściowego, które przechodzą walidację, co powoduje uszkodzenie stanu logitów GPU i pozwala współbieżnym żądaniom na próbkowanie tokenów spoza ich list dozwolonych.

LightLLM w wersji do 1.2.0 zawiera lukę obejścia uwierzytelniania w punkcie końcowym WebSocket /pd_register, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym rejestrować dowolne węzły poprzez dostarczenie spreparowanego JSON bez walidacji adresu peera. Atakujący mogą ujawnić pełne prompty użytkowników kierowane do ich gniazda, wywołać odmowę usługi poprzez zastąpienie legalnych węzłów lub zmusić PD Master do wysyłania żądań do wewnętrznych adresów sieciowych.

SGLang w wersjach do 0.5.20 zawiera podatność na nieograniczoną alokację pamięci w funkcji handle_staging_req(), która nie waliduje wartości chunk_idx z ramek ZMQ STAGING_REQ w środowiskach z rozdzielonym prefill/decode. Atakujący z dostępem do wewnętrznego portu ZMQ silnika decode może wysłać ramkę z bardzo dużą wartością chunk_idx, powodując alokację pamięci aż do wyczerpania zasobów systemu i zakończenia procesu.

Wtyczki WordPress: Use-your-Drive, Out-of-the-Box, Share-one-Drive i Lets-Box są podatne na dowolne przesyłanie plików we wszystkich wersjach od 2.0 do 3.8.3 włącznie, poprzez funkcję download_file_to_uploads. Wynika to z rejestracji akcji importu dla nieuwierzytelnionych użytkowników przez wp_ajax_nopriv_, braku sprawdzenia uprawnień w can_import() oraz braku walidacji rozszerzenia i zawartości importowanego pliku względem get_allowed_mime_types() przed zapisem do katalogu uploads. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z dostępem na poziomie subskrybenta i wyżej przesyłanie plików, które mogą być wykonywalne, co umożliwia zdalne wykonanie kodu.

Svelte devalue to biblioteka JavaScript, która serializuje wartości do stringów, gdy JSON.stringify nie wystarcza. W wersjach od 5.1.0 do 5.9.2 funkcje stringify i uneval serializują tablicę typowaną, emitując cały jej bazowy ArrayBuffer zamiast tylko widoku, więc serializacja bufora Node (Buffer), którego magazyn jest współdzieloną pulą procesową, ujawnia do 64 KB niezwiązanej pamięci procesu, w tym bajty z innych żądań w locie. W frameworku renderującym po stronie serwera, takim jak SvelteKit lub Nuxt, publiczna strona, której load() zwraca mały Buffer lub czyta mały plik, może wysłać w swoim HTML treść żądania lub nagłówek Authorization innego użytkownika bez uwierzytelnienia. Ponieważ dzieje się to podczas serializacji, ma to miejsce przy każdym takim renderowaniu i nie jest łagodzone przez zabezpieczenia parse/unflatten przed zanieczyszczeniem prototypu i DoS, które dotyczą tylko parsowania niezaufanych danych. Obejściem jest konwersja obiektów Node Buffer na Uint8Array przed serializacją. Problem naprawiono w wersji 5.9.3.

W cockpit-files wykryto błąd polegający na wyścigu podczas tworzenia katalogu z przypisaniem właściciela. Nieuprzywilejowany atakujący lokalny, kontrolując nadrzędny katalog z prawem zapisu, może podmienić nowo utworzony katalog na dowiązanie symboliczne przed wykonaniem operacji chown, co pozwala przekierować zmianę właściciela na dowolny plik, prowadząc do ujawnienia informacji lub nieautoryzowanej modyfikacji wrażliwych plików.

W cockpit-files wykryto podatność na wyścig dowiązań symbolicznych podczas uprzywilejowanych operacji na plikach, takich jak zmiana właściciela lub uprawnień. Lokalny atakujący może manipulować wpisami katalogów i wygrać wyścig, przekierowując te operacje na niezamierzone pliki, co może prowadzić do nieautoryzowanych zmian właściciela i uprawnień, zagrażając integralności i dostępności systemu.

W cockpit-files wykryto podatność, która pozwala lokalnemu użytkownikowi o niskich uprawnieniach na wykorzystanie funkcji "Wklej jako właściciel" do zmiany właściciela dowolnych plików poza zamierzonym katalogiem. Atakujący tworzy katalog z dowiązaniem symbolicznym, a następnie używa uprzywilejowanej funkcji, co prowadzi do naruszenia integralności danych, a w niektórych przypadkach także poufności, jeśli nowy właściciel uzyska nieautoryzowany dostęp do odczytu.

IBM Guardium Data Protection 12.2 może pozwolić zdalnemu atakującemu na ominięcie ograniczeń bezpieczeństwa z powodu nieprawidłowej autoryzacji.

IBM Guardium Data Protection 12.2 może pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na uzyskanie wrażliwych informacji z powodu nieprawidłowej neutralizacji specjalnych elementów użytych w poleceniu SQL.

IBM Guardium Data Protection 12.2 może pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu nieprawidłowej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania strony internetowej.

IBM Guardium Data Protection 12.2 może pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu nieprawidłowej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania strony internetowej.