Katalog podatności CVE

Wtyczka Tripzzy dla WordPressa w wersji przed 1.5.1 nie posiada kontroli autoryzacji i nie waliduje identyfikatora usuwanego obiektu w akcji AJAX dostępnej dla nieuwierzytelnionych użytkowników. Umożliwia to im trwałe usunięcie dowolnych komentarzy w witrynie.

Wtyczka Forminator Forms dla WordPressa w wersji przed 1.57.2.1 nie stosuje walidacji ról, którą egzekwuje w innych miejscach, gdy formularz rejestracji jest zagnieżdżony w zaimportowanym quizie. Umożliwia to użytkownikowi mogącemu importować quizy opublikowanie aktywnego, publicznie dostępnego formularza, który przyznaje dowolną rolę, w tym administratora, każdemu, kto go wyśle. Ten sam użytkownik jest odrzucany przy identycznym formularzu poprzez zwykły edytor formularzy i zwykły import formularzy.

Wtyczka WordPress Forminator Forms przed wersją 1.57.2.1 nie ogranicza klas, które mogą być instancjonowane podczas deserializacji wartości pochodzącej z żądania XML-RPC. Umożliwia to użytkownikom posiadającym uprawnienie do zarządzania formularzami zapis dowolnego pliku i wykonanie dowolnego kodu.

Wtyczka WordPress Unlimited Elements For Elementor przed wersją 2.0.20 nie wykonuje sprawdzenia uprawnień w akcji AJAX i deserializuje kontrolowane przez atakującego dane, co pozwala uwierzytelnionym atakującym z poziomem subskrybenta wstrzykiwać dowolne obiekty PHP. Częściowa poprawka w wersjach 2.0.18–2.0.19 podniosła wymagane uprawnienie do poziomu edytora, a problem został w pełni rozwiązany w wersji 2.0.20.

Wtyczka WordPress Kirki przed wersją 6.3.1 nie sanityzuje przesyłanych plików SVG, jednocześnie umożliwiając ich przesyłanie w całej witrynie. Pozwala to użytkownikom z poziomem autora i wyższym przesłać plik zawierający JavaScript, który jest następnie serwowany z własnego origin witryny i wykonuje się w sesji każdego, kto go otworzy.

Wtyczka WordPress SAML Single Sign On przed wersją 6.0.0 nie respektuje skonfigurowanego kryterium łączenia przychodzącej tożsamości SSO z kontem WordPress, zawsze dopasowując tożsamość po nazwie logowania, niezależnie od wyboru witryny. Pozwala to atakującemu, który może wymusić na dostawcy tożsamości witryny potwierdzenie wybranej nazwy logowania, uwierzytelnić się jako dowolne konto, w tym administratora, bez dowodu własności tego konta.

Wtyczka WordPress Photo Gallery, Sliders, Proofing and przed wersją 4.5.0 nie sprawdza, czy użytkownik posiada uprawnienie do opcji, przed zapisaniem ustawień rozmiaru obrazów. Pozwala to użytkownikom, którym administrator przyznał jedynie uprawnienie do zarządzania galerią, zmieniać ustawienia obowiązujące w całej witrynie.

Wtyczka WordPress Photo Gallery, Sliders, Proofing and przed wersją 4.5.0 nie weryfikuje, czy użytkownik działający na obrazie jest właścicielem galerii, do której on należy. Pozwala to użytkownikom, którym administrator przyznał uprawnienie do zarządzania galerią, usuwać, kopiować i ponownie tagować dowolne obrazy w witrynie, w tym obrazy w galeriach należących do innych użytkowników.

Wtyczka WordPress Photo Gallery, Sliders, Proofing and przed wersją 4.5.0 nie weryfikuje, czy żądający użytkownik jest uprawniony do danego rekordu obrazu, przed jego zwróceniem. Pozwala to użytkownikom z rolą współpracownika i wyższą czytać przechowywane metadane dowolnego obrazu w witrynie, w tym obrazów w galeriach należących do innych użytkowników. Ujawniane dane obejmują przechowywany podzbiór EXIF (producent i model aparatu, znacznik czasu wykonania) oraz wewnętrzne sumy kontrolne i identyfikatory, które ścieżka odczytu wtyczki zastrzeżona jest dla administratorów.

Wtyczka WordPress Photo Gallery, Sliders, Proofing and przed wersją 4.5.0 nie weryfikuje, czy użytkownik zapisujący galerię jest jej właścicielem. Pozwala to dowolnemu użytkownikowi, któremu administrator przyznał uprawnienie do zarządzania galerią, nadpisać przechowywane ustawienia dowolnej galerii w witrynie, w tym jej ścieżkę w systemie plików, oraz galerii należących do innych użytkowników.

Wtyczka WordPress Photo Gallery, Sliders, Proofing and przed wersją 4.5.0 nieprawidłowo waliduje rozszerzenia plików wyodrębnianych z przesłanego archiwum, ponieważ zmienna jest ponownie używana jako licznik pętli, przez co sprawdzenie zawsze przechodzi. Pozwala to użytkownikom, którym administrator przyznał uprawnienie do zarządzania galerią, zapisywać dowolne pliki w katalogu dostępnym przez sieć, a na hostach, które je wykonują, uruchamiać dowolny kod.

Wtyczka WordPress Import and export users and customers przed wersją 2.4.5 nie waliduje adresu URL dostarczonego przez użytkownika przed wykonaniem żądania po stronie serwera podczas importu CSV. Pozwala to użytkownikom o wysokich uprawnieniach przeprowadzać ataki typu Server-Side Request Forgery.

Wtyczka Master Slider do WordPressa do wersji 3.11.2 nie dezynfekuje i nie escapuje niektórych atrybutów shortcode'ów przed wypisaniem ich w kontekście skryptu inline, co umożliwia użytkownikom z rolą Contributor i wyżej przeprowadzenie ataków Stored Cross-Site Scripting (XSS) podczas wyświetlania zaatakowanego wpisu.

W oprogramowaniu SxDevOps w wersjach 1.0 i 1.1 wykryto podatność w funkcji subprocess.Popen w pliku backend/aiops/services.py (komponent MCP STDIO Server Management). Manipulacja argumentem endpoint_or_command prowadzi do wstrzyknięcia poleceń, a atak można przeprowadzić zdalnie. Poprawka nosi nazwę 2b4bf8585c3e731e7a8af30801ea46680bc783f9.

W NginxProxyManager (nginx-proxy-manager) w wersjach do 2.15.1 wykryto podatność w funkcji internalCertificate.validate w pliku backend/internal/certificate.js (komponent Validate Route). Manipulacja prowadzi do braku uwierzytelnienia, a atak można przeprowadzić zdalnie. Exploit jest publicznie dostępny i może być wykorzystany; endpoint jedynie przetwarza i odsyła certyfikat przesłany przez wywołującego, a rzeczywiste ryzyko polega na nieuwierzytelnionym przetwarzaniu danych wejściowych atakującego przez openssl.

W systemie itsourcecode Leave Management System 1.0 wykryto podatność w nieznanej funkcji pliku /module/department/controller.php. Manipulacja argumentem DEPTID prowadzi do wstrzyknięcia SQL, a atak można przeprowadzić zdalnie. Exploit został publicznie ujawniony i może być wykorzystany.

Słabość w Kamailio do wersji 5.8.8/6.0.7/6.1.4/6.2.0-dev1 dotyczy funkcji shm_malloc w pliku src/modules/cdp/receiver.c komponentu CDP Diameter Receiver. Manipulacja prowadzi do przepełnienia bufora na stercie. Atak może być zdalny, a exploit jest publiczny. Aktualizacja do wersji 6.0.8 rozwiązuje problem.

W Dromara UJCMS do wersji 12.3.1 odkryto błąd w funkcji usernameExist w pliku ujcms-cms/src/main/java/com/ujcms/cms/core/web/api/UserController.java komponentu UserController. Manipulacja argumentem Username prowadzi do nieprawidłowej autoryzacji. Atak może być zdalny. Projekt nie odpowiedział na zgłoszenie.

Podatność w Pixelfed do wersji 0.12.11 dotyczy funkcji instancePeers w pliku app/Http/Controllers/Api/ApiV1Controller.php komponentu OAuth Scope Handler. Manipulacja argumentem ID prowadzi do braku uwierzytelnienia. Atak może być zdalny, a exploit jest publiczny. Zalecana jest aktualizacja do wersji 0.12.10 (mimo że opis mówi o wersji 0.12.11, zalecana jest 0.12.10 – prawdopodobnie błąd w opisie).

Aplikacja SmartLife dynamicznie generuje parametry uwierzytelniania w procesie wykonawczym. Atakujący, używając tych parametrów, może bezpośrednio wywołać interfejs /account/verify.serv, aby uzyskać prawdziwy identyfikator konta dla zarejestrowanego adresu e-mail. Podszywając się pod dane uwierzytelniające aplikacji wraz z identyfikatorem konta, może zresetować hasło docelowego konta.