Katalog podatności CVE

Chamilo to system zarządzania nauczaniem. W wersji 1.11.32 występuje podatność typu XSS, która pozwala atakującemu na wstrzyknięcie dowolnego kodu JavaScript do funkcji sieci społecznościowej i wiadomości wewnętrznych platformy. Po wyświetleniu przez uwierzytelnionego użytkownika, payload wykonuje się w jego przeglądarce w kontekście LMS.

Zidentyfikowano podatność w urządzeniu Wavlink WL-NU516U1 V240425, która dotyczy funkcji sub_401A0C w pliku /cgi-bin/login.cgi. Manipulacja argumentem ipaddr prowadzi do przepełnienia bufora na stosie, co umożliwia zdalne przeprowadzenie ataku.

W podatności CVE-2026-3612 zidentyfikowano problem w urządzeniu Wavlink WL-NU516U1 V240425, który dotyczy funkcji sub_405AF4 w pliku /cgi-bin/adm.cgi komponentu OTA Online Upgrade. Manipulacja argumentem firmware_url prowadzi do możliwości wstrzyknięcia poleceń.

Podatność CVE-2026-28727 dotyczy lokalnego podwyższania uprawnień z powodu niebezpiecznych uprawnień gniazd Unix. Dotknięte są produkty Acronis Cyber Protect 17 (macOS) przed wersją 41186, Acronis Cyber Protect Cloud Agent (macOS) przed wersją 41124 oraz Acronis True Image (macOS) przed wersją 42902.

Podatność CVE-2026-28722 dotyczy lokalnego podwyższenia uprawnień spowodowanego niewłaściwym zarządzaniem miękkimi linkami. Dotyczy to produktów Acronis Cyber Protect 17 (Windows) przed wersją 41186.

Podatność CVE-2026-28721 dotyczy lokalnego podwyższania uprawnień z powodu niewłaściwego zarządzania miękkimi linkami. Dotyczy to produktów Acronis Cyber Protect 17 (Windows) przed wersją 41186.

Podatność CVE-2026-28718 dotyczy braku wystarczającej walidacji danych wejściowych w logowaniu uwierzytelniania, co może prowadzić do ataku typu denial of service. Dotknięte są produkty Acronis Cyber Protect 17 (Linux, Windows) przed wersją 41186.

Wirtualne urządzenie ma ustawione domyślne dane logowania dla lokalnego użytkownika z uprawnieniami. Dotyczy to produktów Acronis Cyber Protect Cloud Agent (VMware) przed wersją 36943 oraz Acronis Cyber Protect 17 (VMware) przed wersją 41186.

Interfejs programowania aplikacji WebSocket nie posiada ograniczeń dotyczących liczby żądań uwierzytelnienia. Brak limitu szybkości może umożliwić atakującemu przeprowadzenie ataków typu denial-of-service lub ataków brute-force w celu uzyskania nieautoryzowanego dostępu.

Backend WebSocket wykorzystuje identyfikatory stacji ładowania do unikalnego powiązania sesji, ale pozwala na wiele punktów końcowych łączących się za pomocą tego samego identyfikatora sesji. To prowadzi do przewidywalnych identyfikatorów sesji, co umożliwia przejęcie sesji lub jej cieniowanie.

Podatność CVE-2025-11792 dotyczy lokalnego podwyższania uprawnień z powodu ataku typu DLL hijacking. Dotyczy to produktu Acronis Cyber Protect Cloud Agent (Windows) przed wersją 41124.

Podatność CVE-2025-11791 dotyczy ujawnienia i manipulacji wrażliwymi informacjami z powodu niewystarczających kontroli autoryzacji. Dotyczy to produktów Acronis Cyber Protect 17 oraz Acronis Cyber Protect Cloud Agent przed określonymi wersjami.

Podatność w usłudze Payment Orchestrator umożliwia podniesienie uprawnień, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do zasobów systemowych. Atakujący może wykorzystać tę lukę, aby uzyskać wyższe uprawnienia niż powinien mieć.

Wersje OpenClaw przed 2026.2.14 zawierają podatność na lokalne włączenie pliku w rozszerzeniu BlueBubbles, które musi być zainstalowane i włączone. Funkcja sendBlueBubblesMedia nie weryfikuje parametrów mediaPath względem listy dozwolonych, co pozwala atakującym na odczytanie dowolnych plików z lokalnego systemu plików.

Wersje OpenClaw przed 2026.2.14 zawierają podatność na przejęcie poleceń, która pozwala atakującym na wykonywanie niezamierzonych binariów poprzez manipulację zmiennymi środowiskowymi PATH. Atakujący z uwierzytelnionym dostępem do powierzchni wykonawczych node-host lub ci, którzy uruchamiają OpenClaw w kontrolowanych przez siebie katalogach, mogą umieszczać złośliwe pliki wykonywalne w PATH, aby nadpisać dozwolone polecenia safe-bin i osiągnąć dowolne wykonanie poleceń.

Wersje OpenClaw przed 2026.2.14 zawierają podatność na atak typu denial of service w funkcji fetchWithGuard, która alokuje całe ładunki odpowiedzi w pamięci przed wymuszeniem limitów maxBytes. Zdalni atakujący mogą wywołać wyczerpanie pamięci, serwując zbyt duże odpowiedzi bez nagłówków content-length.

Wersje OpenClaw 2026.1.5 przed 2026.2.12 nie wymuszają obowiązkowej autoryzacji na trasie HTTP /agent/act, co pozwala nieautoryzowanym lokalnym użytkownikom na wywoływanie uprzywilejowanych operacji. Atakujący zdalni w lokalnej sieci lub lokalne procesy mogą wykonywać dowolne akcje w kontekście przeglądarki oraz uzyskiwać dostęp do wrażliwych danych sesji.

Wersje OpenClaw przed 2026.2.12 tworzą ścieżki do plików transkryptów, używając niesanitarnych parametrów sessionId oraz sessionFile, nie egzekwując ograniczeń katalogowych. Uwierzytelnieni atakujący mogą wykorzystać sekwencje przejścia ścieżki, takie jak ../../etc/passwd, aby odczytać lub zapisać dowolne pliki poza katalogiem sesji agenta.

Wersje OpenClaw przed 2026.2.15 używają algorytmu SHA-1 do haszowania kluczy pamięci podręcznej identyfikatorów sandboxów dla konfiguracji Dockera i przeglądarek, co jest przestarzałe i podatne na ataki kolizyjne. Atakujący może wykorzystać kolizje SHA-1 do zanieczyszczenia pamięci podręcznej, co pozwala na błędną interpretację jednej konfiguracji sandboxa jako innej.

Wersje OpenClaw przed 2026.2.13 zawierają podatność na odmowę usługi w obsłudze webhooków, która buforuje ciała żądań bez ścisłych limitów na bajty lub czas. Zdalni, nieautoryzowani atakujący mogą wysyłać zbyt duże ładunki JSON lub wolne przesyłania do punktów końcowych webhooków, co prowadzi do presji na pamięć i degradacji dostępności.