Katalog podatności CVE

Podatność w Gitea przed wersją 1.25.5 umożliwia dostęp do danych lub załączników wersji roboczych (draft release) bez wymaganych uprawnień do zapisu.

Podatność w Gitea przed wersją 1.25.5 umożliwia użytkownikowi zmianę głównego adresu e-mail innego użytkownika. Problem wynika z braku odpowiedniej walidacji uprawnień podczas modyfikacji danych konta.

Gitea w wersjach przed 1.25.5 nie wymusza limitu czasu na wyszukiwania git grep, co pozwala na kosztowne obliczeniowo zapytania, które mogą przeciążyć serwer.

Podatność w Gitea do wersji 1.26.1 włącznie umożliwia użytkownikom z uprawnieniem 'Allow edits from maintainers' zatwierdzanie zmian w repozytoriach, do których mają dostęp tylko do odczytu, ale nie powinni mieć prawa zapisu.

W Gitea przed wersją 1.25.5 wykryto brak wystarczających kontroli widoczności w interfejsach API uprawnień organizacji, co umożliwia ujawnienie ukrytych członków oraz prywatnych organizacji.

W Gitea 1.26.2 nieautoryzowani użytkownicy mogą uzyskać dostęp do etykiet prywatnych organizacji. Podatność ta umożliwia wyciek informacji o etykietach, które powinny być dostępne tylko dla członków organizacji.

W Gitea przed wersją 1.25.5 występuje podatność polegająca na niewystarczającym sprawdzaniu uprawnień podczas aktualizacji lub przebazowywania gałęzi żądań pull.

Podatność w Gitea 1.26.2 umożliwia kontynuację synchronizacji forka po zmianie repozytorium nadrzędnego z publicznego na prywatne, co prowadzi do nieautoryzowanego dostępu do danych.

Podatność w Gitea przed wersją 1.26.0 umożliwia użytkownikom API forkowanie repozytorium do organizacji bez przejścia kontroli CanCreateOrgRepo, co może ujawnić tajemnice organizacji.

Podatność w Gitea w wersjach od 1.5.0 do 1.26.2 pozwala na wielokrotne użycie tego samego kodu TOTP w procesie uwierzytelniania dwuskładnikowego przez web oraz Basic Auth z nagłówkiem X-Gitea-OTP.

W bibliotece RT-Thread do wersji 5.0.2 wykryto podatność w funkcji CAN_Receive w pliku SWM341.h komponentu SWM341 CAN Handler. Lokalny atakujący może wywołać przepełnienie bufora na stosie poprzez manipulację danymi. Publicznie dostępny exploit umożliwia przeprowadzenie ataku.

W bibliotece RT-Thread do wersji 5.0.2 w komponencie ls1c CAN Handler znaleziono podatność na przepełnienie bufora stosu w funkcji recvmsg. Atak wymaga lokalnego dostępu, a exploit jest publicznie dostępny.

W parserze formatu Paint Shop Pro (PSP) w GIMP-ie wykryto podatność na przepełnienie bufora sterty. Błąd wynika z nieprawidłowego obliczania rozmiarów buforów podczas przetwarzania obrazów o niskiej głębi bitowej, co umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu lub wywołanie odmowy usługi (DoS) poprzez nakłonienie użytkownika do otwarcia spreparowanego pliku PSP.

Produkt Dell PowerProtect Data Domain w wielu wersjach zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego. Wysoko uprzywilejowany atakujący z dostępem zdalnym może wykorzystać tę lukę do wykonania dowolnych poleceń.

Produkt Dell PowerProtect Data Domain w wielu wersjach zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego. Wysoko uprzywilejowany atakujący z dostępem zdalnym może wykorzystać tę lukę do wykonania dowolnych poleceń systemowych.

Produkt Dell PowerProtect Data Domain w wielu wersjach zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego. Wysoko uprzywilejowany atakujący z dostępem zdalnym może wykorzystać tę lukę do wykonania dowolnych poleceń.

Brak autoryzacji w oprogramowaniu pardus-software od TUBITAK BILGEM umożliwia wstrzyknięcie argumentów. Podatność dotyczy wersji 1.0.4 i wcześniejszych, przed wydaniem wersji 1.0.5.

Podatność w oprogramowaniu pardus-software firmy TUBITAK BILGEM umożliwia wstrzykiwanie argumentów do poleceń. Problem występuje w wersjach do 1.0.4 włącznie, a został naprawiony w wersji 1.0.5.

Podatność w serwerze Kong Konnect Model Context Protocol (MCP) przed wersją 1.0.0 umożliwia zdalnemu atakującemu przeprowadzenie pośredniego ataku polegającego na wstrzyknięciu polecenia (prompt injection) i wykonanie niezamierzonych żądań API.

W Eclipse Theia od wersji 1.26.0 backendowy punkt końcowy /services/request-service RPC akceptuje adres URL kontrolowany przez atakującego z dowolnego klienta podłączonego do standardowego punktu końcowego /services, wykonuje żądanie HTTP po stronie serwera i zwraca pełną treść odpowiedzi. Ponieważ docelowy adres URL nie jest walidowany ani dozwolony, zdalny atakujący z dostępem do połączenia usługi Theia może wysyłać żądania HTTP po stronie serwera do localhost lub innych hostów dostępnych z backendu i odczytywać ich odpowiedzi.