Katalog podatności CVE

Problem w DayuanJiang next-ai-draw-io w wersji 0.4.13 umożliwia zdalnemu atakującemu uzyskanie wrażliwych informacji poprzez nagłówek X-Forwarded-For.

Moduł Perla Data::HashMap::Shared przed wersją 0.14 zawiera lukę odczytu poza zakresem przez niezweryfikowane przesunięcie i długość areny w funkcji shm_str_copy. Lokalny użytkownik mogący zapisywać plik kopii zapasowej może zatruć rekordy, prowadząc do odczytu sąsiedniej pamięci lub awarii procesu.

Moduł Perla Data::RadixTree::Shared przed wersją 0.02 zawiera lukę odczytu poza zakresem przez niezweryfikowane indeksy węzłów i areny w funkcji rdx_find_locked. Lokalny użytkownik mogący zapisywać plik kopii zapasowej może zatruć rekordy węzłów, prowadząc do odczytu poza zakresem lub awarii procesu.

Moduł Perla Data::SortedSet::Shared przed wersją 0.03 zawiera lukę odczytu poza zakresem przez niezweryfikowane indeksy węzłów w zapytaniach rank, min i max. Lokalny użytkownik mogący zapisywać plik kopii zapasowej może zatruć linki drzewa, prowadząc do odczytu poza zakresem lub awarii procesu.

Podatność w bibliotece Data::ReqRep::Shared dla Perla przed wersją 0.05 umożliwia odczyt poza dozwolonym zakresem pamięci poprzez niezweryfikowane przesunięcie i długość obszaru pamięci. Walidator nie sprawdza zawartości tablicy, co pozwala lokalnemu atakującemu na manipulację plikiem i odczyt sąsiedniej pamięci lub awarię procesu.

W Eclipse OpenJ9 do wersji 0.60 włącznie, podczas wykonywania plików klas, w których poprzednio konkretna metoda nadklasy została przekompilowana jako abstrakcyjna, wykonanie jest nieprawidłowo delegowane do domyślnej metody interfejsu.

Linknat VOS3000 i VOS2009 do wersji 2.1.2.0 zawierają nieuwierzytelnioną podatność na wstrzykiwanie SQL. Atakujący przez parametr name w żądaniu POST do punktu logowania może wykonać dowolne polecenia SQL i uzyskać dane z bazą z uprawnieniami DBA.

PraisonAI Platform w wersjach przed 0.1.4 zawiera podatność na eskalację uprawnień w endpointcie PATCH /workspaces/{workspace_id}/members/{user_id}. Brakuje weryfikacji uprawnień osoby wywołującej, co pozwala użytkownikowi z rolą 'member' na zmianę roli dowolnego członka, w tym własnej, na 'owner'.

PraisonAI Platform w wersjach przed 0.1.4 zawiera podatność na eskalację uprawnień i wstrzykiwanie członków między dzierżawcami. Endpoint POST /workspaces/{workspace_id}/members nie sprawdza uprawnień osoby wywołującej, co pozwala użytkownikowi z najniższą rolą dodać dowolnego użytkownika jako właściciela przestrzeni roboczej.

Podatność w Eclipse OpenJ9 do wersji 0.60. Użycie opcji -Xtrace do śledzenia argumentów metod może prowadzić do niedomiaru bufora (buffer underflow).

PraisonAI Platform w wersjach przed 0.1.4 używa domyślnie zakodowanego na stałe klucza JWT 'dev-secret-change-me', gdy zmienna PLATFORM_JWT_SECRET nie jest ustawiona. Sprawdzanie bezpieczeństwa jest pomijane, ponieważ domyślna wartość PLATFORM_ENV to 'dev'. Atakujący może odczytać ten klucz z publicznego pliku źródłowego, wygenerować JWT z dowolnymi danymi i uwierzytelnić się jako dowolny użytkownik, w tym administrator.

PraisonAI Platform przed wersją 0.1.4 zawiera podatność polegającą na braku weryfikacji przynależności zasobów do przestrzeni roboczej (workspace) w endpointach API. Użytkownik będący członkiem jednej przestrzeni roboczej może uzyskać dostęp do zasobów innej przestrzeni, podmieniając identyfikator w ścieżce URL. Dodatkowo, w zarządzaniu członkami nie jest egzekwowana hierarchia ról, co pozwala zwykłemu członkowi na eskalację uprawnień do administratora lub właściciela.

Home Assistant Core przed wersją 2026.6.0 zawiera podatność na przechodzenie po ścieżkach, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na zapis dowolnych plików w dowolnych katalogach systemu plików hosta poprzez przesłanie spreparowanego archiwum kopii zapasowej podczas początkowego okna konfiguracji. Atakujący mogą manipulować polem 'name' w przesłanym archiwum backup.json, aby podać ścieżkę absolutną, co powoduje, że pathlib.Path.__truediv__ odrzuca skonfigurowany prefiks katalogu kopii zapasowej i zapisuje treść kontrolowaną przez atakującego w dowolnych lokalizacjach, z pełnym dostępem do systemu plików, gdy proces działa jako root.

PraisonAI przed wersją 4.6.40 udostępnia niezabezpieczone API sterowania agentami przez sieć, gdy zmienna CALL_SERVER_TOKEN nie jest skonfigurowana. Funkcja uwierzytelniająca verify_token() przepuszcza żądania bez tokena. Serwer wywołań domyślnie nasłuchuje na 0.0.0.0, co pozwala każdemu klientowi na listowanie agentów, podgląd metadanych i instrukcji, wywoływanie oraz wyrejestrowywanie agentów.

PraisonAI domyślnie generuje serwer API Flask bez uwierzytelniania, który nasłuchuje na wszystkich interfejsach sieciowych (0.0.0.0) i udostępnia wrażliwe endpointy. Atakujący może wysyłać żądania do endpointów /chat i /agents bez żadnego uwierzytelnienia, co pozwala na wykonanie kodu LLM z kluczami API dostępnymi w środowisku.

W systemie PraisonAI przed wersją 4.6.40 (odpowiadającą wersji 1.6.40 biblioteki praisonaiagents) wykryto podatność w funkcji `execute_code()` w pliku `praisonaiagents/tools/python_tools.py`. Atakujący może ominąć tryb piaskownicy subprocess, używając `print.__self__` do uzyskania dostępu do modułu `builtins`, a następnie poprzez `vars()` i konstrukcję łańcucha znaków wywołać `__import__`, co prowadzi do wykonania dowolnych poleceń systemu operacyjnego na hoście.

PraisonAI przed wersją 4.6.40 zawiera przykładowy serwer A2A, który udostępnia nieuwierzytelniony endpoint A2A JSON-RPC i rejestruje narzędzie calculate(expression) zaimplementowane za pomocą eval() w Pythonie. Serwer wiąże się z 0.0.0.0. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może wysłać wiadomość message/send do /a2a, co powoduje, że LLM może wywołać narzędzie calculate, prowadząc do wykonania dowolnego kodu Python na serwerze. Podatność dotyczy wdrożeń korzystających z oficjalnego przykładu A2A lub podobnych nieuwierzytelnionych wdrożeń A2A z niebezpiecznymi narzędziami.

SolarWinds Serv-U ma podatność związaną z uszkodzoną kontrolą dostępu, umożliwiającą odczyt i zapis dowolnych plików, eskalację uprawnień i wykonanie kodu jako root. Wymagany jest dostęp administratora domeny; wpływ jest mniejszy w systemie Windows.

SolarWinds Serv-U jest dotknięty podatnością na niebezpieczne bezpośrednie odwołanie do obiektu (IDOR), która może prowadzić do eskalacji uprawnień. Wymaga dostępu administratora domeny. Wpływ jest mniejszy w środowiskach Windows.

SolarWinds Serv-U jest podatny na niewłaściwe bezpośrednie odwołanie do obiektu (IDOR), co może prowadzić do eskalacji uprawnień do poziomu administratora systemu z możliwością wykonywania poleceń jako root. Wymaga to konta domenowego z dostępem administracyjnym. Wpływ na wdrożenia Windows jest mniejszy.