Katalog podatności CVE

Podatność typu Authorization Bypass Through User-Controlled Key (CWE-639) w Kibana może prowadzić do nieautoryzowanej modyfikacji danych poprzez dostęp do funkcji nieodpowiednio ograniczonych przez ACL. W pewnych warunkach uwierzytelniony użytkownik może odwołać się do identyfikatora rozmowy asystenta AI innego użytkownika, aby uzyskać dostęp lub zmodyfikować rozmowę, której nie posiada. Skuteczne wykorzystanie wymaga znajomości trudnego do odgadnięcia identyfikatora.

Rozszerzenie Joomla miniOrange SAML SSO (wersje < 11.0.2, < 6.4 dla SAML SP Single Sign On) ma podatność na ominięcie uwierzytelniania przez parametr SAMLResponse. Funkcja mo_saml_validate_signature() wykonuje luźną kontrolę logiczną na wyniku openssl_verify(), co powoduje, że błąd -1 jest traktowany jako prawda, umożliwiając nieuwierzytelnionym atakującym zalogowanie się jako dowolny użytkownik Joomla, w tym administrator.

Podatność dotyczy deszyfrowania ChaCha20-Poly1305 i AES-OCB z pustym ciphertextem, które może zgłosić sukces bez weryfikacji dostarczonego tagu uwierzytelniającego, gdy operacja jest finalizowana przez wywołanie funkcji EVP_Cipher(). Aplikacje wywołujące EVP_Cipher() na pustym ciphertextcie i oczekujące sprawdzenia tagu AEAD mogą akceptować sfałszowane wiadomości.

Podatność w OpenSSL dotyczy weryfikacji ochrony haseł w protokole CMP. Biblioteka sprawdza tylko, czy parametr protectionAlg nie jest pusty, ale nie weryfikuje jego typu ASN.1, co prowadzi do odwołania do nieprawidłowego wskaźnika. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę wadę do wywołania awarii aplikacji (Denial of Service).

Podatność w implementacji QUIC w OpenSSL pozwala zdalnemu atakującemu, który ukończy uzgadnianie QUIC, na wymuszenie niekontrolowanego wzrostu pamięci połączenia. Dzieje się tak, ponieważ stos QUIC przechowuje metadane pakietów ACK-only, nawet jeśli protokół nie wymaga ich potwierdzania. Przy ciągłym ruchu lub wielu równoczesnych połączeniach może to doprowadzić do wyczerpania pamięci i odmowy usługi (DoS).

OpenSSL Certificate Management Protocol (CMP) przechowuje dodatkowe certyfikaty (extraCerts) wysyłane w wiadomości CMP, ale nigdy ich nie usuwa (np. jeśli są nieprawidłowe). Jeśli serwer często używa tego samego OSSL_CMP_CTX, pamięć może rosnąć bez ograniczeń, a złośliwy klient może zalewać serwer CMP żądaniami, powodując niekontrolowany wzrost pamięci i potencjalnie warunki OOM.

Podatność w OpenSSL dotyczy walidacji odpowiedzi CMP, gdzie nazwa wyróżniająca (DN) nadawcy jest przekazywana jako ciąg formatujący do ERR_raise_data(). Atakujący może wysłać specjalnie skonstruowany DN zawierający znaki procentu, co prowadzi do awarii klienta CMP. Problem występuje, gdy klient wymusza oczekiwanego nadawcę lub używa przypiętego certyfikatu serwera.

Podatność w OpenSSL dotyczy funkcji CMS_decrypt() i polega na nieprawidłowym określeniu rozmiaru bufora wyjściowego podczas operacji rozpakowywania klucza (key unwrap). Atakujący może dostarczyć spreparowaną wiadomość CMS, która powoduje zapis 8 bajtów poza przydzielony obszar pamięci (heap overflow), co prowadzi do uszkodzenia sterty i typowo do odmowy usługi (DoS).

Crater Invoice do wersji 6.0.6 zawiera podatność na path traversal w API samodzielnej aktualizacji, która pozwala uwierzytelnionym właścicielom firm na zapisywanie dowolnych plików poza zamierzonym katalogiem ekstrakcji poprzez dostarczenie spreparowanych archiwów ZIP z sekwencjami ../ do punktu końcowego unzip. Atakujący mogą wykorzystać nieoczyszczone nazwy wpisów ZIP przekazane do PHP's ZipArchive::extractTo() do zapisu dowolnych plików PHP w publicznym katalogu dostępnym przez sieć i osiągnąć zdalne wykonanie kodu na serwerze.

Podatność w OpenSSL dotyczy buforowania rekordów DTLS dla przyszłej epoki podczas trwania uzgadniania. Atakujący może wysłać małe sfałszowane rekordy, powodując zatrzymanie przez punkt końcowy około 1,7 MB pamięci na połączenie, co daje współczynnik amplifikacji pamięci około 1200. Może to prowadzić do zdalnego wyczerpania pamięci (Denial of Service) na serwerach DTLS.

Podwójne zwolnienie obiektu QRX w stosie QUIC serwera OpenSSL podczas nieudanego tworzenia kanału dla pakietu INITIAL. Błąd prowadzi do uszkodzenia sterty i zwykle kończy się zatrzymaniem procesu serwera QUIC (Denial of Service).

W konfiguracji serwera lub klienta z włączonymi surowymi kluczami publicznymi RFC7250 (RPK) i skonfigurowanym tylko kluczem prywatnym (bez certyfikatu), może wystąpić dereferencja wskaźnika NULL, gdy zdalny peer żąda surowych kluczy publicznych i wysyła zwykle pomijane rozszerzenie TLS "signature_algorithms_cert". Wpływ ogranicza się do możliwego ataku typu Denial of Service (przerwanie działania aplikacji), bez ujawnienia danych lub zdalnego wykonania kodu.

Ech0 przed wersją 4.4.3 chroni endpoint PUT /user zakresem profile:read, który jest tylko do odczytu, ale pozwala na operacje zapisu, w tym zmianę hasła. Atakujący z tokenem dostępu profile:read administratora może zmienić hasło administratora i zalogować się, uzyskując nieograniczony token sesji, który omija wszystkie ograniczenia zakresów.

Ech0 przed wersją 4.4.3 nie egzekwuje autoryzacji opartej na zakresach na dziewięciu endpointach panelu administracyjnego komentarzy, co pozwala tokenom dostępu z minimalnymi zakresami na wykonywanie pełnych operacji moderacji komentarzy. Atakujący z tokenem o ograniczonym zakresie może listować, zatwierdzać, odrzucać, usuwać komentarze oraz modyfikować ustawienia systemu komentarzy, bezpośrednio uzyskując dostęp do niechronionych endpointów panelu.

Ech0 przed wersją 4.4.3 zawiera podatność na podrabianie żądań po stronie serwera (SSRF) w funkcji validateWebhookURL (webhook_setting_service.go), która waliduje tylko dosłowne adresy IP za pomocą net.ParseIP() i nie odrzuca nazw hostów, które rozwiązują się na prywatne lub wewnętrzne adresy IP (np. 169.254.169.254.nip.io). Atakujący z uprawnieniami administratora może utworzyć webhook z taką nazwą hosta, aby ominąć walidację i spowodować, że serwer będzie wysyłać żądania do wewnętrznych usług, punktów końcowych metadanych chmury i zasobów sieci prywatnej. Problem został naprawiony w wersji 4.4.3.

Ech0 przed wersją 4.4.3 zawiera podatność na trwały cross-site scripting (XSS) w endpointcie przesyłania plików, który waliduje Content-Type tylko na podstawie nagłówków dostarczonych przez klienta, bez inspekcji po stronie serwera. Atakujący z uprawnieniami administratora może przesłać pliki SVG lub HTML zawierające JavaScript, który wykonuje się w kontekście aplikacji, gdy uzyska do nich dostęp dowolny użytkownik, umożliwiając przejęcie sesji i eksfiltrację danych.

Ech0 przed wersją 4.4.3 nie posiada kontroli autoryzacji na endpointach dzienników systemowych, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi niebędącemu administratorem na odczyt i strumieniowanie wszystkich logów serwera. Atakujący mogą uzyskać dostęp do historycznych logów i strumieni logów w czasie rzeczywistym przez GET /api/system/logs, GET /api/system/logs/stream oraz WS /ws/system/logs, aby zebrać dane rozpoznawcze, w tym wewnętrzne ścieżki plików, ślady błędów i stan aplikacji.

Ech0 przed wersją 4.7.3 zawiera podatność na ominięcie uwierzytelniania w endpointcie PUT /api/echo/like/:id, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na zwiększanie wskaźników zaangażowania bez weryfikacji tożsamości lub ograniczeń tempa. Atakujący mogą wysyłać powtarzane żądania, aby sztucznie zawyżyć pole fav_count dla dowolnego znanego identyfikatora echa, co narusza integralność wskaźników zaangażowania i systemów rankingu społecznościowego.

Ech0 w wersji 4.3.4 i wcześniejszych nie egzekwuje w sposób niezawodny ograniczeń zakresu tokenów dostępu (najmniejszych uprawnień) na kilku uprzywilejowanych trasach administracyjnych. Wiele punktów końcowych (np. /api/inbox, /api/panel/comments, /api/backup/export) pomija sprawdzanie zakresu i autoryzuje tylko na podstawie roli administratora, a moduł eksportu kopii zapasowej całkowicie ignoruje metadane zakresu tokena. Atakujący posiadający celowo ograniczony (niski zakres) token administratora może uzyskać dostęp do szerszej funkcjonalności, w tym do skrzynki odbiorczej i eksportu pełnej kopii bazy danych ZIP. Poprawiono w wersji 4.4.3.

Ech0 przed wersją 4.4.3 nie egzekwuje autoryzacji administratora na endpointach dzienników pulpitu, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na dostęp do logów systemowych. Atakujący z ważną sesją użytkownika mogą wysyłać zapytania do GET /api/system/logs i subskrybować strumienie logów SSE i WebSocket, aby uzyskać wrażliwe dane operacyjne, w tym ścieżki plików, ślady stosu i wewnętrzne adresy URL.