Katalog podatności CVE

Ghidra do wersji 12.2 zawiera podatność niekontrolowanej alokacji pamięci w funkcji BinaryField.read(), która pozwala atakującym wyczerpać pamięć sterty poprzez niesprawdzone 32-bitowe pole długości. Atakujący może nakłonić użytkowników do importu spreparowanego pliku bazy danych GZF, wywołując OutOfMemoryError w PackedDatabase.open(), co przerywa import i powoduje odmowę usługi.

Wasmtime 46.0.0 przed 46.0.3 oraz 47.0.0 przed 47.0.4 zawiera podatność niekontrolowanej alokacji zasobów w implementacji WASIp3, która buforuje na hoście zapisy o długości określonej przez gościa bez limitu. Złośliwi goście mogą oferować duże bufory do strumieni zapisu plików lub HTTP WASIp3, powodując kopiowanie i buforowanie wszystkich bajtów przez hosta, ograniczone jedynie pamięcią liniową gościa, co wyczerpuje pamięć hosta.

Wasmtime 47.0.0 przed 48.0.3 oraz 49.0.0 przed 49.0.1 zawiera błąd rozliczania paliwa w ścieżkach call_ref i try_table catch kompilowanych przez Cranelift. Złośliwi goście mogą resetować zużyte paliwo po wywołaniach, aby działać wykładniczo długo przy liniowym paliwie, omijając limity czasu i okresowe ustępowania, co prowadzi do odmowy usługi.

W wasmtime-wasi-http w Wasmtime nie jest egzekwowany limit check-write dla wychodzących ciał HTTP w WASIp2, więc zbyt duże zapisy kończą się sukcesem zamiast pułapki. Złośliwy gość może przekazywać duże bufory do zapisu na zasobach wychodzącego ciała, utrzymując alokacje hosta przez czas życia store i wyczerpując pamięć hosta.

W Wasmtime w wasmtime-wasi istnieje luka umożliwiająca programom gościa WASI wywołanie paniki hosta poprzez przepełnienie znaczników czasu systemu plików. Atakujący mogą przekazać wartości atim lub mtim, których pole podsekundowe przepełnia pole sekund, do path_filestat_set_times, fd_filestat_set_times, set-times lub set-times-at, powodując awarię hosta.

W Wasmtime w implementacji WASIp3 w wasmtime-wasi istnieje luka umożliwiająca gościom przerwanie procesu hosta Unix. Goście z dostępem do zapisywalnego wstępnie otwartego katalogu mogą wywołać set-times lub set-times-at z ujemnymi znacznikami czasu przed epoką, wywołując błąd asercji i awarię hosta.

W Wasmtime istnieje luka niewłaściwej walidacji, która akceptuje komponenty, których moduły rdzeniowe importują tagi WebAssembly z podtypem oryginalnego typu. Złośliwi goście mogą błędnie typować ładunki obiektów wyjątków, uszkadzając stertę GC i powodując panikę Wasmtime, gdy włączona jest propozycja wyjątków.

W Wasmtime w implementacji wasi:http istnieje luka umożliwiająca gościom wywołanie paniki hosta. Goście mogą ustawić opcję żądania between-bytes-timeout na zero, co jest przekazywane bezpośrednio do API Tokio, które panikuje, powodując awarię osadzającego hosta.

W Wasmtime w metodzie write-zeroes w WASIp2 SinkOutputStream w wasmtime-wasi występuje nieograniczona alokacja pamięci. Złośliwy gość WebAssembly może żądać ogromnych zapisów wypełnionych zerami, wyczerpując pamięć hosta i powodując odmowę usługi.

W Wasmtime w adapterze poll_oneoff WASI preview 0 w wasmtime-wasi występuje luka odmowy usługi polegająca na wykonywaniu pracy O(n) na subskrypcję bez zużywania lub sprawdzania paliwa. Złośliwe moduły gościa mogą przekazać wiele subskrypcji, wymuszając długotrwałe obliczenia hosta ignorujące skonfigurowane limity paliwa.

W Wasmtime występuje luka braku zakotwiczenia GC, która pozostawia referencje żywe w poprzek try_call bez zakotwiczenia podczas kompilacji modułów Wasm. Atakujący mogą dostarczyć moduły Wasm, których wywoływany kod wyzwala odśmiecanie, pozostawiając nieaktualne lub wiszące referencje powodujące uszkodzenie sterty GC lub nieprawidłowe wykonanie.

W Incus w funkcji sftpRecursivePullFile istnieje luka umożliwiająca dowolny zapis plików, pozwalająca złośliwemu incus-agentowi na wyjście poza katalog docelowy podczas incus file pull -r. Atakujący z uprawnieniami root w maszynie wirtualnej może zwrócić zduplikowane wpisy zgłoszone najpierw jako dowiązania symboliczne, a następnie jako pliki lub katalogi, zapisując pliki kontrolowane przez atakującego, takie jak /etc/shadow na hoście operatora.

W Incus w punkcie końcowym GET /1.0/operations/{uuid} występuje luka braku autoryzacji, która pozwala klientom ograniczonym do projektu czytać operacje w innych projektach. Atakujący posiadający ograniczony certyfikat i znany UUID operacji może uzyskać wiersze poleceń, sekrety środowiskowe, sekrety websocket i tokeny zaufania.

Podatność w Incus pozwala użytkownikom projektów z ograniczeniami na obejście restrykcji poprzez użycie trybu migracji pull w żądaniach odświeżania klastra. Osoba atakująca z prawem do tworzenia instancji może wysłać żądanie odświeżenia migracji dla istniejącej instancji, zmuszając serwer do otwarcia wychodzących połączeń TLS websocket i sondowania osiągalnych usług.

Podatność nieprawidłowej autoryzacji w pamięci podręcznej polityk ACL OpenBao pozwala tokenom odwoływać się do polityk z dowolnych przestrzeni nazw przy użyciu specjalnie spreparowanych nazw polityk. Osoba atakująca posiadająca takie tokeny może uzyskać uprawnienia z pamięci podręcznej polityk w innych przestrzeniach nazw, w tym w przestrzeni root, i działać poza granicami przestrzeni nazw.

Podatność obejścia ACL w OpenBao powoduje ciche pomijanie jawnych reguł odmowy opartych na zabronionych szablonach metadanych tożsamości w ramach uprawnień z symbolami wieloznacznymi. Osoba atakująca, której metadane tożsamości zawierają symbole wieloznaczne lub segmenty ścieżek, może uzyskać dostęp do ścieżek, które powinny być zablokowane w szerszym zakresie uprawnień z symbolami wieloznacznymi.

Podatność otwartego przekierowania w dostawcy tożsamości OIDC interfejsu OpenBao dotyczy użytkowników nieuwierzytelnionych w OpenBao. Osoba atakująca może tworzyć linki OIDC przekierowujące nieuwierzytelnionych użytkowników do celów kontrolowanych przez atakującego, umożliwiając phishing lub kradzież danych uwierzytelniających.

OpenBao przed wersją 2.6.4 oraz 2.7.x przed 2.7.1 nie weryfikuje przy odnawianiu tokenu wydanego przez metodę uwierzytelniania Kubernetes, czy token konta usługi użyty pierwotnie do uwierzytelnienia jest nadal ważny. Uwierzytelniona osoba atakująca może stale odnawiać takie tokeny, aby utrzymać dostęp po usunięciu konta usługi Kubernetes.

Podatność path traversal w opcjonalnej dyrektywie Include w Mistune pozwala atakującym odczytywać lokalne pliki poprzez podanie względnych lub bezwzględnych ścieżek include. Osoba atakująca przesyłająca Markdown renderowany przez Markdown.read() może ujawnić pliki takie jak /etc/passwd i wstrzyknąć nieescapowany HTML lub skrypt do renderowanego wyniku.

Mistune w wersjach od 3.2.1 do 3.3.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie CSS, która pozwala atakującemu kontrolującemu wejście markdown na wstrzyknięcie dowolnych deklaracji stylu poprzez niezwalidowaną opcję figwidth dyrektywy figure. Atakujący może dołączyć deklaracje takie jak background:url() do atrybutu style renderowanej figury, zmuszając przeglądarki ofiar do wysyłania żądań do serwerów atakującego i wycieku wartości atrybutów.