Katalog podatności CVE

HFS2 w wersji 2.4.0 i wcześniejszych zawiera podatność na nieuwierzytelniony dostęp do dowolnych plików, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na odczyt, zapis, dopisywanie i usuwanie plików wszędzie tam, gdzie konto usługi HFS ma dostęp do systemu plików poza folderem udostępnionym. Atakujący mogą wykorzystać brak modelu autoryzacji w dyspozytorze makr w połączeniu z nieograniczaniem ścieżek absolutnych przez resolver ścieżek, aby manipulować silnikiem szablonów i naruszyć poufność, integralność i dostępność hosta.

HFS2 w wersji 2.4.0 i wcześniejszych zawiera podatność na wstrzyknięcie szablonu w obsłudze przesyłania wieloczęściowego, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na zdalne wykonanie kodu poprzez umieszczenie złośliwej składni szablonu w nazwie pliku. Atakujący może stworzyć nazwę pliku zawierającą zamykającą sekwencję cytowania szablonu, po której następuje makro exec, co omija kontrolę autoryzacji w dyspozytorze i pozwala na wykonanie dowolnych poleceń w systemie hosta.

Aureus ERP do wersji 1.6.0 (poprawka w commit 53ad76d) przechowuje przesłane pliki SVG na publicznym dysku i serwuje je z pochodzenia aplikacji, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na przesyłanie złośliwych plików SVG zawierających JavaScript. Atakujący mogą tworzyć pliki SVG z elementami script, które wykonują się w pochodzeniu aplikacji po otwarciu URL-a pliku, umożliwiając kradzież ciasteczek sesji i eksfiltrację tokenów CSRF.

Black Candy do wersji 3.2.1 nie ogranicza zapytań wyszukiwania playlist do uwierzytelnionego użytkownika sesji, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na wyliczenie wszystkich playlist w instancji. Atakujący mogą odpytywać punkty końcowe SearchController lub Search::PlaylistsController z pustymi lub ukierunkowanymi parametrami wyszukiwania, aby uzyskać nazwy playlist należących do innych użytkowników bez autoryzacji.

DCMTK do wersji 3.7.0 zawiera podatność heap over-read w ConcatenationLoader, która kopiuje ramki danych pikseli bez walidacji długości bufora PixelData względem zadeklarowanej liczby NumberOfFrames. Atakujący może przygotować złośliwe instancje DICOM deklarujące więcej ramek niż zawiera bufor.

Ten CVE został odrzucony lub wycofany przez CVE Numbering Authority.

redis-parser do wersji 3.0.0 nie waliduje wartości multi-bulk length w parsowaniu protokołu RESP, co pozwala atakującemu wywołać nieobsłużony RangeError poprzez podanie zbyt dużej zadeklarowanej długości. Złośliwy lub przejęty endpoint Redis może dostarczyć spreparowany nagłówek RESP z długością powyżej 2^32-1.

W rpm wykryto lukę command injection. Instalacja lub przebudowa źródłowego RPM, którego nazwy plików źródłowych lub spec zawierają konstrukcję makra %(), powoduje wykonanie przez rpm polecenia powłoki kontrolowanego przez atakującego poprzez popen() podczas relokacji listy plików źródłowych.

W rpm wykryto lukę. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik manifestu, który po przetworzeniu przez użytkownika lub automatyzację za pomocą `rpm -q -p` lub podobnych przepływów prowadzi do wykonania dowolnego kodu. Dzieje się tak, ponieważ wpisy manifestu są nieoczekiwanie rozwijane makrami przed otwarciem, co pozwala na uruchomienie osadzonych poleceń powłoki.

Podatność nieprawidłowej weryfikacji podpisu kryptograficznego w dashbit nimble_zta pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na uwierzytelnienie się jako dowolny token usługi Cloudflare. Dotyczy to aplikacji korzystających ze strategii uwierzytelniania Cloudflare Zero Trust. Funkcja verify_token/2 w lib/nimble_zta/cloudflare.ex dopasowuje wynik JOSE.JWT.verify/2 do {_, token, _s}, co odrzuca wynik logiczny weryfikacji i zwraca zdekodowany token po nieudanej weryfikacji podpisu. Atakujący wysyła sfałszowany JWT w nagłówku cf-access-jwt-assertion, zawierający oczekiwane roszczenie iss oraz siedem roszczeń tokenu usługi. verify_iss/2 odczytuje roszczenie iss ze sfałszowanego tokenu, więc niczego nie odrzuca, a ścieżka tokenu usługi zwraca te roszczenia jako uwierzytelnioną tożsamość. Problem dotyczy nimble_zta od wersji 0.1.2 przed 0.1.3.

libvips 8.19.0 zawiera podatność na nieprawidłowy dostęp do pamięci podczas przetwarzania obrazów PFM w formacie little-endian. Jeśli długość nagłówka tekstowego PFM nie jest wielokrotnością czterech bajtów, loader oparty na mmap może udostępnić dane pikseli pod adresem, który nie jest odpowiednio wyrównany dla dostępu do typu float. Funkcja vips_avg_scan() następnie dereferencuje bufor przez wskaźnik float, co prowadzi do niezdefiniowanego zachowania i zakończenia procesu na architekturach z surowym wyrównaniem lub w buildach z UBSan, powodując odmowę usługi.

libfyaml 0.9.6 zawiera podatność na wyczerpanie stosu w funkcji fy_atom_iter_format(). Podczas przetwarzania specjalnie spreparowanego dokumentu YAML zawierającego bardzo duży blok skalarny (literalny lub złożony), funkcja wielokrotnie powiększa wewnętrzny bufor za pomocą alloca() w pętli. Przydzielona pamięć stosu nie jest zwalniana do momentu powrotu z funkcji, co powoduje kumulatywny wzrost stosu, który może przekroczyć limit stosu procesu i doprowadzić do SIGSEGV oraz odmowy usługi.

Velociraptor zawiera warunek zakleszczenia, który może być wywołany przez uwierzytelnionych użytkowników. Problem wynika z błędu zarządzania blokadami w module zarządzania użytkownikami.

Biblioteka prefetch w Velociraptor zawiera podatność poza zakresem (out of bounds), która może powodować awarię podczas parsowania niektórych nieprawidłowo sformowanych plików prefetch.

IBM OPENBMC w wersjach FW1120.00-FW1120.01, FW1110.00-FW1110.31 oraz FW1060.00-FW1060.81 zawiera podatność w interfejsie zarządzania oprogramowaniem BMC. System hosta może spowodować awarię usługi zarządzania oprogramowaniem BMC lub umożliwić odczyt ograniczonej ilości wewnętrznej pamięci BMC, co wpływa na poufność i dostępność zarządzanego systemu.

IBM Db2 Mirror for i w wersjach 7.6, 7.5 i 7.4 może umożliwić lokalnemu atakującemu uzyskanie wrażliwych informacji z powodu użycia trybu AES Electronic Codebook (ECB) do szyfrowania.

IBM PowerVM Hypervisor w wersjach FW1120.00-FW1120.01, FW1110.00-FW1110.31, FW1060.00-FW1060.81 oraz FW950.00-FW950.H3 zawiera podatność w interfejsie zrzutu zasobów partycji. Atakujący z uwierzytelnionym dostępem na poziomie administratora do HMC lub procesora serwisowego może uzyskać ograniczony zrzut stanu procesora partycji. Skuteczne wykorzystanie prowadzi do wpływu na poufność zarządzanego systemu.

IBM PowerVM Hypervisor w wersjach FW1120.00 do FW1120.01, FW1110.00 do FW1110.31, FW1060.00 do FW1060.81 oraz FW950.00 do FW950.H3 jest podatny na lukę w środowisku uruchomieniowym firmware partycji. Atakujący z dostępem root do partycji może wysłać specjalnie spreparowane żądanie do środowiska uruchomieniowego firmware partycji, powodując jego awarię z możliwym uszkodzeniem pamięci.

IBM PowerVM Hypervisor w wersjach FW1120.00 do FW1120.01, FW1110.00 do FW1110.31, FW1060.00 do FW1060.81 oraz FW950.00 do FW950.H3 jest podatny na lukę w konfiguracji rozruchu środowiska uruchomieniowego firmware partycji. Atakujący z dostępem root do partycji może złośliwie zmienić nvram partycji, powodując niepowodzenie rozruchu partycji. Stan ten utrzymuje się do interwencji operatora — usunięcia i ponownego utworzenia konfiguracji partycji — w celu przywrócenia normalnego działania. Skuteczne wykorzystanie prowadzi do naruszenia integralności i dostępności.

Podatność w interfejsie RTAS pomiędzy firmware a systemem operacyjnym w IBM PowerVM Hypervisor. Atakujący z uprawnieniami administratora (root) w partycji logicznej może wysłać specjalnie spreparowane żądanie do firmware partycji, powodując jej awarię i niedostępność. Inne partycje w tym samym systemie zarządzanym nie są dotknięte.