Katalog podatności CVE

Podatność w Zyxel Networks WAH7601 umożliwia ujawnienie wrażliwych informacji systemowych nieautoryzowanemu podmiotowi poprzez fingerprinting aplikacji webowej.

W StackRox/RHACS Central w mechanizmie wymiany tokenów M2M użyto niezakotwiczonych wyrażeń regularnych do dopasowywania wartości claimów, co pozwala atakującemu z ważnym tokenem OIDC na uzyskanie nieautoryzowanego dostępu do ról.

entr jest podatny na przepełnienie bufora na stercie w funkcji run_utility() z powodu błędnego obliczenia rozmiaru przy użyciu strlcpy(), co może prowadzić do uszkodzenia pamięci i awarii procesu.

W GIMP występuje podatność na przepełnienie liczby całkowitej ze znakiem we wtyczce file-fli podczas przetwarzania plików FLI, co może prowadzić do awarii aplikacji.

Podatność na enumerację użytkowników w bluewave-labs/Checkmate do wersji 2.1.0 umożliwia nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu określenie, czy dany adres e-mail jest zarejestrowany. Endpoint POST /api/v1/auth/recovery/request zwraca HTTP 200 dla zarejestrowanych adresów e-mail i inny kod statusu dla niezarejestrowanych, co umożliwia atakującym enumerację prawidłowych kont użytkowników.

Podatność na zatrucie pamięci podręcznej w CoreBunch/Instatic do wersji 0.0.14 pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na zatrucie współdzielonej pamięci podręcznej renderowania poprzez manipulację parametrem u w endpointcie GET /_instatic/hole/<nodeId>.

Podatność na trwały XSS w fastschema do wersji v0.15.1 pozwala niskouprzywilejowanemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na przesłanie pliku SVG zawierającego złośliwy JavaScript poprzez obejście listy dozwolonych typów MIME.

Podatność na trwały XSS w Bludit 4.0.0-beta pozwala użytkownikowi z rolą Author na wstrzyknięcie dowolnego JavaScriptu poprzez przesłanie spreparowanego pliku SVG jako logo strony.

Podatność polegająca na wstrzyknięciu nagłówka Host w Pico do wersji 2.1.4. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może kontrolować pochodzenie zasobów JavaScript i CSS ładowanych przez domyślny motyw, gdy base_url nie jest ustawiony.

Podatność na trwały XSS w directory-serve do wersji 1.3.7. Atakujący może wstrzyknąć dowolny JavaScript do interfejsu webowego poprzez przesłanie pliku z nazwą zawierającą znaki łamiące atrybuty HTML.

GNU Emacs dla Androida nieprawidłowo waliduje dane nagłówka tabeli w funkcji sfnt_read_table_directory() w src/sfnt.c. Z powodu błędnej zmiennej porównawczej w sprawdzaniu długości odczytu, spreparowany plik czcionki może spowodować zwrócenie struktury z niezainicjalizowaną pamięcią sterty w wpisach katalogu tabel. Może to prowadzić do ujawnienia informacji, awarii lub arbitralnego dostępu do pamięci na platformach 32-bitowych.

GNU Emacs dla Androida jest podatny na przepełnienie liczby całkowitej w funkcji sfnt_read_name_table() w src/sfnt.c. Funkcja oblicza rozmiar alokacji używając 32-bitowej wartości długości z pliku TrueType bez sprawdzania przepełnienia. Na platformach 32-bitowych spreparowana czcionka powoduje zawinięcie obliczeń, co prowadzi do zbyt małej alokacji sterty i późniejszego przepełnienia bufora sterty podczas odczytu.

GNU Emacs dla Androida jest podatny na przepełnienie liczby całkowitej w funkcji sfnt_read_cmap_format_12() w src/sfnt.c. Podczas przetwarzania spreparowanego pliku TrueType, niechronione dodawanie w wywołaniu xmalloc zawija się na platformach 32-bitowych, powodując zapis poza bufor sterty. Może to prowadzić do uszkodzenia pamięci sterty i potencjalnego wykonania kodu.

GNU Emacs dla Androida zawiera błąd off-by-one w parserze tabeli gvar w src/sfnt.c. Sprawdzanie granic indeksu współrzędnych współdzielonych w funkcjach sfnt_vary_simple_glyph() i sfnt_vary_compound_glyph() używa ścisłego porównania większości zamiast większości lub równego, co pozwala spreparowanej zmiennej czcionce TrueType ominąć sprawdzenie i wywołać odczyt poza bufor sterty przez memcpy. Może to ujawnić zawartość pamięci sterty, co może być użyte do obejścia ASLR.

Podatność CSRF w WP Umbrella w wersjach od 2.24.2 do 2.26.2. Umożliwia atakującemu wykonanie nieautoryzowanych żądań w imieniu zalogowanego użytkownika.

GNU cpio jest podatny na nieprawidłowe kodowanie lub escapowanie danych wyjściowych w funkcji listowania członków archiwum. Podczas wyświetlania listy członków za pomocą cpio -it, nazwy członków są wypisywane bezpośrednio bez cytowania lub escapowania. Atakujący może stworzyć archiwum cpio z nazwami zawierającymi znaki nowej linii lub sekwencje escape ANSI, co może prowadzić do sfałszowanych wpisów listy lub wstrzyknięcia sekwencji sterujących terminala.

GNU cpio jest podatny na niekontrolowaną alokację pamięci w funkcji make_path w src/makepath.c. Funkcja używa alloca do alokacji pamięci na stosie na podstawie długości argpath, która pochodzi z kontrolowanej przez archiwum ścieżki podczas ekstrakcji. Złośliwe archiwum cpio z wystarczająco długą zagnieżdżoną ścieżką powoduje nieograniczoną alokację na stosie, co prowadzi do przepełnienia stosu i awarii procesu cpio.

GNU cpio zawiera podatność na przechodzenie po ścieżkach w funkcji rozpakowywania archiwów tar. Podczas rozpakowywania archiwum tar w trybie copy-in z opcją --no-absolute-filenames, nazwa pliku jest normalizowana, ale cel dowiązania twardego nie jest odpowiednio sanityzowany przed wywołaniem funkcji link. Archiwum tar dostarczone przez atakującego, zawierające wpis dowiązania twardego z linkname ustawionym na ścieżkę bezwzględną poza katalogiem docelowym, może spowodować utworzenie dowiązania twardego do istniejącego pliku poza katalogiem docelowym, łamiąc gwarancję --no-absolute-filenames i umożliwiając kontrolowane przez archiwum powiązanie z plikami zewnętrznymi.

Logi w Apache Ranger w wersjach do 2.8.0 zawierają odtwarzalne tokeny JWT. Zaleca się aktualizację do wersji 2.9.0, która naprawia ten problem.

W 389 Directory Server znaleziono usterkę. Operacje rozszerzone CleanAllRUV i Abort CleanAllRUV (utrzymanie replikacji) nie wykonują żadnej kontroli autoryzacji, co pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na ich wywołanie, gdy nsslapd-allow-anonymous-access jest włączone (domyślnie), lub dowolnemu uwierzytelnionemu użytkownikowi z niskimi uprawnieniami w przeciwnym razie. Umożliwia to usunięcie identyfikatora repliki z metadanych replikacji, przeczyszczenie rekordów changelogu i przerwanie czyszczenia inicjowanego przez administratora, co może pozostawić replikację niespójną lub niedostępną.