Katalog podatności CVE

Podatność w Sandboxie-Plus przed wersją 1.17.6 pozwala procesowi w piaskownicy na wykonanie dowolnego kodu w procesie hosta poza piaskownicą. Funkcje GuiServer::WndHookRegisterSlave i GuiServer::WndHookNotifySlave nie weryfikują poprawności uchwytów wątku i wskaźnika funkcji, co umożliwia eskalację uprawnień.

W bibliotece NanoMQ w wersji 0.24.9 wykryto podatność umożliwiającą atakującemu zdalne wywołanie odmowy usługi (DoS) poprzez funkcję nni_qos_db_set w komponencie broker_tcp.c.

9Router przed wersją 0.5.2 umożliwia zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu na systemie operacyjnym. Podatność polega na połączeniu obejścia ograniczeń Host header dla tras localhost z niezweryfikowanymi argumentami wtyczek MCP przekazywanymi do child_process.spawn(), co pozwala na wykonanie komend przez złośliwe wtyczki.

Podatność w MCP Python SDK (mcp) przed wersją 1.28.1 dotyczy przestarzałego transportu WebSocket, który nie walidował nagłówków Host ani Origin. Umożliwiało to dowolnym stronom trzecim nawiązywanie połączeń WebSocket z aplikacjami korzystającymi z tego transportu.

W 9Router przed wersją 0.5.4 endpoint PATCH /api/settings zapisuje całe ciało żądania do ustawień trwałych bez listy dozwolonych pól. Umożliwia to uwierzytelnionemu użytkownikowi ustawienie krytycznych pól bezpieczeństwa, takich jak requireLogin, i wyłączenie uwierzytelniania dla całej aplikacji, co naraża chronione trasy na nieuwierzytelniony dostęp.

W 9Router w wersji 0.4.45 i wcześniejszych, funkcja isLocalRequest() w src/dashboardGuard.js wykorzystuje nagłówki Host i Origin do ochrony endpointów /api/mcp/*, /api/tunnel/* oraz /api/cli-tools/*. Pozwala to na ominięcie zabezpieczeń poprzez fałszowanie nagłówków w środowiskach reverse proxy lub tuneli, co umożliwia dostęp do ścieżek stdin procesów MCP.

Podatność w MCP Python SDK (mcp) w wersjach od 1.23.0 do 1.27.2 pozwala dowolnemu klientowi na dostęp do zadań innych klientów. Domyślne procedury obsługi dla operacji na zadaniach nie weryfikują sesji, co umożliwia wyliczanie, odczytywanie wyników, konsumowanie wiadomości lub anulowanie zadań innych klientów.

Podatność w MCP Python SDK (mcp) przed wersją 1.27.2 pozwala atakującemu na wstrzyknięcie wiadomości JSON-RPC do istniejącej sesji. Problem dotyczy transportów SSE i Streamable HTTP, które nie weryfikują tożsamości uwierzytelnionego klienta przy użyciu parametru session_id lub nagłówka Mcp-Session-Id.

W frameworku ncnn wykryto podatność umożliwiającą zapis poza dozwolonym obszarem sterty. Problem występuje w funkcji ParamDict::load_param() podczas wczytywania złośliwego pliku modelu .param, gdy identyfikator parametru jest ujemny, co pozwala na indeksowanie przed tablicą params[NCNN_MAX_PARAM_COUNT].

Podatność w narzędziu DataEase przed wersją 2.10.23 umożliwia zdalne wykonanie kodu poprzez przesłanie spreparowanego pliku payload.zip za pomocą API Excel /datasource/upload. Atakujący tworzy źródło danych H2 wykorzystujące protokół zip:, a następnie wykonuje zapytanie SQL, które uruchamia prekompilowane aliasy Java w pliku test.mv.db, prowadząc do wykonania dowolnego kodu.

Podatność w narzędziu DataEase przed wersją 2.10.23 umożliwia wykonanie dowolnych zapytań SQL do odczytu danych z podłączonych źródeł danych. Problem występuje w funkcji podglądu SQL, która nie weryfikuje uprawnień dostępu do tabel.

Podatność w Argo CD pozwala użytkownikom z dostępem do zapisu aplikacji na ustawienie adnotacji link.argocd.argoproj.io/* z wartościami rozdzielonymi pionową kreską, które są renderowane jako atrybuty href w sekcji URL w zakładce Podsumowanie bez walidacji, umożliwiając wykonanie kodu JavaScript w sesji uwierzytelnionego użytkownika o wyższych uprawnieniach. Problem został naprawiony w wersjach 3.2.12, 3.3.10 i 3.4.2.

W DataEase przed wersją 2.10.23 zestawy danych typu SQL przechowują kontrolowane przez atakującego wartości domyślne zmiennych SQL, takie jak ${var}, a funkcja SqlparserUtils.handleVariableDefaultValue() wstawia je za pomocą String.replace() bez odpowiedniego escapingu lub parametryzacji, co prowadzi do podatności na wstrzyknięcie SQL (SQL injection) za każdym razem, gdy użytkownik z uprawnieniami do odczytu zestawu danych uzyska do niego dostęp.

W narzędziu DataEase przed wersją 2.10.23 wykryto podatność polegającą na braku walidacji ścieżek w API do masowego usuwania eksportów. Atakujący może wykorzystać sekwencje typu ../ do usunięcia dowolnych katalogów na serwerze poprzez funkcję czyszczenia zadań eksportu.

W DataEase przed wersją 2.10.23 wykryto podatność polegającą na braku walidacji ścieżek w endpointach związanych z zapisem szablonów. Atakujący może wykorzystać kontrolowane nazwy zasobów statycznych oraz zawartość Base64 do przeprowadzenia ataku typu path traversal i zapisu dowolnych plików na serwerze.

W narzędziu DataEase przed wersją 2.10.23 stwierdzono podatność na wstrzykiwanie SQL w funkcji sprawdzania stanu połączenia ze źródłem danych. Atakujący może wykorzystać parametr schema w zapytaniu SQL, co prowadzi do nieautoryzowanego dostępu do danych.

W narzędziu DataEase przed wersją 2.10.23 stwierdzono podatność na wstrzykiwanie SQL. Zmienne SQL dashboardu, takie jak ${deptId}, są przetwarzane przez funkcję SqlparserUtils.transFilter(), która dla operatorów innych niż 'in' i 'between' zwraca nieprzetworzone dane wejściowe użytkownika, a następnie są one wstawiane do zapytania SQL bez odpowiedniego oczyszczenia. Umożliwia to uwierzytelnionym użytkownikom z dostępem do dashboardu wstrzykiwanie złośliwego kodu SQL do zintegrowanych źródeł danych.

Podatność CVE-2026-40957 w stronie logowania Secure Access Server przed wersją 14.55 umożliwia osadzenie jej w ramce (frameable content). Atakujący kontrolujący złośliwą witrynę może wykorzystać to do kradzieży danych uwierzytelniających nieostrożnego administratora.

Podatność CVE-2026-40952 wynika z błędnej konfiguracji uprawnień w instalatorze Secure Access dla klienta i serwera Windows przed wersją 14.55. Atakujący z lokalnym dostępem do systemu mogą wykorzystać ten błąd do podniesienia swoich uprawnień do poziomu Administratora, gdy oprogramowanie jest zainstalowane w niestandardowej lokalizacji.

W TDengine przed wersją 3.4.1.15 funkcja transDecompressMsg() odczytuje pole STransCompMsg.contLen bez wcześniejszego sprawdzenia, czy pakiet RPC zawiera 8-bajtową strukturę STransCompMsg, co prowadzi do nieuwierzytelnionego odczytu poza zakresem, niekontrolowanej alokacji, niedomiaru liczby całkowitej i awarii serwera.