Katalog podatności CVE

FileBrowser przed wersją 2.63.19 nie uwzględnia systemów plików niewrażliwych na wielkość liter podczas sprawdzania własności katalogu domowego podczas samorejestracji. Gdy Signup i CreateUserDir są włączone, a root FileBrowser jest na systemie plików niewrażliwym na wielkość liter (potwierdzone na Windows/NTFS), dwie samorejestrowane nazwy użytkowników różniące się tylko wielkością liter (np. CaseVictim i casevictim) są przechowywane jako oddzielne konta, ale rozwiązują się do tego samego fizycznego katalogu domowego, ponieważ kontrola zakresu porównuje zapisany zakres jako dokładny ciąg znaków wrażliwy na wielkość liter. Drugi rejestrujący może zatem czytać, nadpisywać i usuwać pliki innego konta przez uwierzytelnione punkty końcowe HTTP, bez potrzeby istniejącego konta lub interakcji ofiary.

Wtyczka Grav API (getgrav/grav-plugin-api) w wersjach od 1.0.6 do 1.0.11 zawiera podatność na eskalację uprawnień. Klucz API z ograniczonym zakresem wygenerowany na koncie super-admina omija zadeklarowany limit zakresu na czterech punktach końcowych zapisu chronionych funkcją isSuperAdmin() (w GroupsController, AccountsConfigController, PreferencesController i DashboardWidgetController). Te punkty końcowe autoryzują przez wczesny zwrot dla super-admina, który nigdy nie wywołuje requirePermission() – jedynego punktu egzekwowania limitu zakresu – więc klucz z zakresem 'read-only' (np. api.pages.read) może wykonywać operacje zapisu tylko dla super-admina, w tym przepisywanie map ACL grup w celu nadania uprawnień super-admina dowolnym kontom. Wyciekły lub delegowany klucz CI/monitorujący z zakresem read-only może zatem uzyskać pełną zdolność zapisu super-admina. Poprawiono w wersji 1.0.13.

Wtyczka Flex Objects (do wersji 1.4.6, testowana z Grav 2.0.11) zawiera podatność na nieprawidłową autoryzację w API Flex Objects. Funkcja FlexApiController::update() sprawdza tylko ogólne uprawnienia katalogu Flex i nie stosuje dodatkowych kontroli celu/pola/super-admina egzekwowanych przez dedykowane kontrolery API Users i Groups. Uwierzytelnione konto z uprawnieniami api.access, admin.login i users.update (ale bez api.users.write lub admin.super) może użyć ogólnego punktu końcowego /api/v1/flex-objects/user-accounts do zmiany hasła super administratora lub punktu końcowego /api/v1/flex-objects/user-groups do nadania swojej grupie uprawnienia admin.super, co prowadzi do pełnego przejęcia strony. Poprawiono w Flex Objects 1.4.7.

Wtyczka Grav API przed wersją 1.0.13 nie egzekwuje ograniczeń zakresu kluczy API w bramkach super-scope w ConfigController, co pozwala kluczom z ograniczonym zakresem na zapis konfiguracji harmonogramu. Ograniczenie zakresu jest stosowane tylko wewnątrz requirePermission(), podczas gdy bramki harmonogramu i kopii zapasowych używają gołego sprawdzenia isSuperAdmin(), które nigdy nie konsultuje api_key_scopes. Atakujący posiadający klucz API z zakresem api.config.write, wygenerowany na koncie super, może wstrzyknąć dowolne polecenia do scheduler.custom_jobs, które Job::run() przekazuje do Symfony Process, osiągając wykonanie poleceń systemu operacyjnego jako użytkownik serwera WWW.

Wtyczka Grav API (getgrav/grav-plugin-api) przed wersją 1.0.13 zawiera obejście ograniczeń zakresu kluczy API w metodach create() i update() w UsersController. Metody te egzekwują ograniczenia tylko dla api.users.write, ale przyznają super-przywileje na podstawie bezpośredniego sprawdzenia isSuperAdmin(), które czyta access.api.super bez uwzględniania zakresów klucza. W rezultacie klucz o zakresie api.users.write wybity na koncie super może ustawić access.api.super lub przypisać grupę nadającą super, aby utworzyć lub awansować pełne konto super, a następnie uwierzytelnić się jako to konto dla nieograniczonych uprawnień administracyjnych.

Grav Plugin API (getgrav/grav-plugin-api) przed wersją 1.0.13 nie egzekwuje limitów zakresu kluczy API w InvitationsController. Decyzje strip-super i accept-groups są oparte na zwykłym sprawdzeniu isSuperAdmin() zamiast sprawdzenia uprawnień uwzględniającego zakres, więc klucz API o najmniejszych uprawnieniach (zakres api.users.write) wygenerowany na koncie super może utworzyć rekord zaproszenia zawierający flagi dostępu super-admina. Po zaakceptowaniu zaproszenia te flagi są zapisywane dosłownie na nowym koncie, co prowadzi do eskalacji uprawnień do w pełni kontrolowanego konta super.

Grav CMS przed wersją 2.0.13 zawiera podatność na wstrzyknięcie szablonów po stronie serwera w parametrach akcji e-mail, która pozwala edytorom stron o niskich uprawnieniach na wykonywanie dowolnych poleceń systemu operacyjnego. Atakujący mogą wstrzyknąć ładunki Twig przy użyciu niezabezpieczonego filtra find w polach tematu, treści, do lub od wiadomości e-mail, aby osiągnąć zdalne wykonanie kodu podczas przesyłania formularzy.

Wtyczka getgrav/grav-plugin-api przed wersją 1.0.13 nie weryfikuje, czy zakresy nowo utworzonego klucza API są podzbiorem zakresów wywołującego w createApiKey. Ścieżka self-target w requireApiKeyPermission() wymaga tylko podstawowego zakresu api.access, a zakresy nowego klucza są odczytywane bezpośrednio z treści żądania bez sprawdzania podzbioru. Atakujący posiadający klucz API o minimalnym zakresie na koncie super może przesłać pustą tablicę zakresów, aby wybić nieograniczony klucz super z pełnym dostępem, omijając ograniczenia zakresów (i umożliwiając dalsze łańcuchy, takie jak zapis konfiguracji do RCE).

Wtyczka getgrav/grav-plugin-api przed wersją 1.0.13 zawiera obejście limitu zakresu klucza API w punkcie końcowym POST /reports/twig-content/allowlist (ReportsController). Punkt końcowy egzekwuje requirePermission('api.config.write'), a następnie zwykłe sprawdzenie isSuperAdmin() zamiast requireSuper(). Ponieważ isSuperAdmin() czyta access.api.super bezpośrednio i nigdy nie konsultuje api_key_scopes, klucz API o najmniejszych uprawnieniach z zakresem api.config.write wygenerowany na koncie super przechodzi przez bramkę, umożliwiając atakującemu dodanie wybranych tokenów do listy dozwolonych security.twig_sandbox (zapisanej do user/config/security.yaml). Poszerzenie listy dozwolonych zamienia każde późniejsze renderowanie Twig w treści w sink SSTI/RCE.

Wtyczka Grav API (getgrav/grav-plugin-api) przed wersją 1.0.13 zawiera obejście ograniczeń zakresu kluczy API w PagesController::guardTwigContent(). Sprawdzanie przełącznika Twig używa bezpośredniego wywołania isSuperAdmin(), które nie uwzględnia api_key_scopes, więc klucz API o najmniejszych uprawnieniach, ograniczony tylko do api.pages.write i wybity na koncie super, może włączyć process.twig podczas zapisu strony, mimo że admin.pages_twig jest celowo poza zakresem api.pages. Gdy security.twig_content.process_enabled=true i editor_enabled=false, umożliwia to wykonanie Twig-in-content po stronie serwera, co prowadzi do wstrzyknięcia szablonów po stronie serwera (SSTI) i zdalnego wykonania kodu.

Pakiet Composer getgrav/grav-plugin-api przed wersją 1.0.13 (dotknięte <= 1.0.12) nie egzekwuje ograniczeń zakresu kluczy API na punkcie końcowym disable2fa. W przeciwieństwie do pokrewnego punktu generate2fa, disable2fa autoryzuje ścieżkę admin (nie-self) wyłącznie przez odczyty ACL (isSuperAdmin/hasPermission) i nigdy nie wywołuje requirePermission(), więc ograniczenie api_key_scopes nie jest stosowane. W rezultacie posiadacz klucza API o wąskim zakresie na koncie super lub konto nie-super, którego ACL zawiera api.users.write, może wymusić wyłączenie dwuskładnikowego uwierzytelniania na dowolnym koncie nie-super przez POST /api/v1/users/{user}/2fa/disable bez podawania kodu TOTP, co ułatwia przejęcie konta.

Grav CMS przed wersją 2.0.13 zawiera podatność zdalnego wykonania kodu w walidacji ustawień wtyczki Flex Objects. Uwierzytelniony użytkownik może przesłać plik ZIP zawierający kod PHP, omijając walidację nazw za pomocą notacji tablicowej, i umieścić pliki PHP w katalogu głównym serwera, co prowadzi do ich wykonania.

SiYuan przed wersją v3.7.4 zawiera podatność obejścia granic publikacji w sesjach WebSocket, która pozwala anonimowym czytelnikom otrzymywać niefiltrowane edycje. Atakujący może nawiązać połączenie WebSocket z powierzchnią publikacji i pasywnie odbierać zdarzenia treści w czasie rzeczywistym, w tym dokumenty chronione hasłem i zabronione, bez uwierzytelnienia.

W urządzeniu Tenda W20E w wersji 15.11.0.6(1068_1546_841)_CN_TDC zidentyfikowano podatność w funkcji lstAdd pliku /goform/editQos komponentu QoS Edit. Manipulacja argumentem qosListConnecttedNum prowadzi do przepełnienia bufora na stosie. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

W routerze Tenda AC12 w wersji 15.03.06.23_multi_TD01 wykryto podatność na przepełnienie bufora w funkcji formSetRebootTimer w pliku /goform/SetSysAutoRebbotCfg w interfejsie zarządzania httpd. Manipulacja argumentem rebootTime może prowadzić do przepełnienia bufora. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

W routerze TOTOLINK A800R w wersji 4.1.2cu.5137_B20200730 wykryto podatność na przepełnienie bufora oparte na stosie w funkcji setParentalRules w pliku /cgi-bin/cstecgi.cgi w komponencie firewall.so. Manipulacja argumentem urlKeyword może prowadzić do przepełnienia bufora. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został opublikowany.

W routerze TOTOLINK A800R w wersji 4.1.2cu.5137_B20200730 wykryto podatność na przepełnienie bufora oparte na stosie w funkcji setMacQos w pliku /cgi-bin/cstecgi.cgi w komponencie firewall.so. Manipulacja argumentem macAddress może prowadzić do przepełnienia bufora. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publiczny.

W routerze TOTOLINK A800R w wersji 4.1.2cu.5137_B20200730 wykryto podatność na przepełnienie bufora oparte na stosie w funkcji setMacFilterRules w pliku /cgi-bin/cstecgi.cgi w komponencie firewall.so. Manipulacja argumentem Comment może prowadzić do przepełnienia bufora. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

W routerze TOTOLINK A800R w wersji 4.1.2cu.5137_B20200730 wykryto podatność na przepełnienie bufora oparte na stosie w funkcji UploadCustomModule w pliku /cgi-bin/cstecgi.cgi w komponencie product.so. Manipulacja argumentem File może prowadzić do przepełnienia bufora. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został udostępniony publicznie.

Wtyczka WP-Stats dla WordPressa we wszystkich wersjach do 2.56 włącznie jest podatna na przechowywany atak XSS (Cross-Site Scripting) z powodu niewystarczającej sanityzacji wejścia i braku odpowiedniego kodowania wyjścia. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym wstrzyknięcie dowolnych skryptów na strony, które będą wykonywane, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę.