Katalog podatności CVE

Wtyczka Download Monitor dla WordPressa jest podatna na niebezpieczne bezpośrednie odniesienie do obiektów we wszystkich wersjach do 5.1.7 włącznie, z powodu braku walidacji klucza kontrolowanego przez użytkownika w funkcji executePayment(). Umożliwia to nieautoryzowanym atakującym finalizację dowolnych oczekujących zamówień.

Podatność w GitLab CE/EE umożliwia uwierzytelnionemu użytkownikowi z minimalnymi uprawnieniami w przestrzeni roboczej uzyskanie poświadczeń instalacji Jira Connect i podszycie się pod aplikację GitLab z powodu nieprawidłowych kontroli autoryzacji. Problem dotyczy wszystkich wersji od 14.3 przed 18.8.7, 18.9 przed 18.9.3 oraz 18.10 przed 18.10.1.

Wersje Ghidra przed 12.0.3 niewłaściwie przetwarzają dyrektywy adnotacji osadzone w automatycznie wyekstrahowanych danych binarnych, co prowadzi do możliwości wykonania dowolnych poleceń, gdy analityk wchodzi w interakcję z interfejsem użytkownika. Adnotacja @execute, przeznaczona dla zaufanych komentarzy użytkownika, jest również analizowana w komentarzach generowanych podczas autoanalizy.

Krytyczna podatność w wersjach parisneo/lollms do 2.2.0 pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na akceptowanie lub odrzucanie zaproszeń do znajomych innych użytkowników. Funkcja `respond_request()` w pliku `backend/routers/friends.py` nie wprowadza odpowiednich kontroli autoryzacji, co umożliwia ataki typu Insecure Direct Object Reference (IDOR).

W wersjach przed 2.2.0 biblioteki parisneo/lollms występuje podatność typu Server-Side Request Forgery (SSRF) w punkcie końcowym `/api/files/export-content`. Funkcja `_download_image_to_temp()` w pliku `backend/routers/files.py` nie weryfikuje poprawności adresów URL kontrolowanych przez użytkownika, co pozwala atakującym na wykonywanie dowolnych żądań HTTP do wewnętrznych usług oraz punktów końcowych metadanych w chmurze.

W urządzeniach Xiongmai DVR/NVR (AHB7008T-MH-V2 i NBD7024H-P) w wersji 4.03.R11 może wystąpić wstrzyknięcie poleceń systemowych z uprawnieniami roota poprzez metaznaki powłoki w wartości HostName, podczas uwierzytelnionego żądania protokołu DVRIP (port TCP 34567) do obsługi konfiguracji NetWork.NetCommon, ponieważ używana jest funkcja system().

W urządzeniu Tenda FH1201 w wersji 1.2.0.14(408) znaleziono lukę w funkcji formWrlExtraSet w pliku /goform/WrlExtraSet. Manipulacja argumentem GO może prowadzić do przepełnienia bufora na stosie, co może być wykorzystane zdalnie.

Wykryto podatność w urządzeniu Tenda FH1201 w wersji 1.2.0.14(408), która dotyczy funkcji WrlclientSet w pliku /goform/WrlclientSet. Manipulacja argumentem GO prowadzi do przepełnienia bufora na stosie, co umożliwia zdalne przeprowadzenie ataku.

Wykryto podatność w urządzeniu Belkin F9K1122 w wersji 1.00.33, która dotyczy funkcji formSetSystemSettings w pliku /goform/formSetSystemSettings. Manipulacja argumentem webpage prowadzi do przepełnienia bufora na stosie, co może być wykorzystane zdalnie.

OpenClaw przed wersją 2026.3.12 osadza długoterminowe poświadczenia bramy współdzielonej bezpośrednio w kodach konfiguracyjnych generowanych przez punkt końcowy /pair oraz polecenie qr OpenClaw. Atakujący, którzy uzyskają dostęp do wyciekłych kodów konfiguracyjnych z historii czatu, logów lub zrzutów ekranu, mogą odzyskać i ponownie wykorzystać poświadczenia bramy współdzielonej poza zamierzonym jednorazowym procesem parowania.

OpenClaw przed wersją 2026.3.11 zawiera lukę w autoryzacji w agencie bramy RPC, która pozwala uwierzytelnionym operatorom z uprawnieniami operator.write na obejście granic przestrzeni roboczej poprzez dostarczenie wartości spawnedBy i workspaceDir kontrolowanych przez atakującego. Zdalni operatorzy mogą opuścić skonfigurowaną granicę przestrzeni roboczej i wykonywać dowolne operacje na plikach oraz poleceniach z dowolnego katalogu dostępnego dla procesów.

OpenClaw przed wersją 2026.2.17 tworzy pliki JSONL z transkryptami sesji z zbyt szerokimi domyślnymi uprawnieniami, co pozwala lokalnym użytkownikom na odczytanie zawartości transkryptów. Atakujący z lokalnym dostępem mogą odczytać te pliki, aby wydobyć wrażliwe informacje, w tym sekrety z wyników narzędzi.

OpenClaw przed wersją 2026.3.13 odczytuje i buforuje ciała żądań webhooka Telegram przed walidacją nagłówka x-telegram-bot-api-secret-token, co pozwala nieautoryzowanym atakującym na wyczerpanie zasobów serwera. Atakujący mogą wysyłać żądania POST do punktu końcowego webhooka, zmuszając do zużycia pamięci, czasu gniazda i pracy związanej z analizą JSON przed przeprowadzeniem walidacji uwierzytelnienia.

OpenClaw przed wersją 2026.3.11 zawiera podatność na naruszenie integralności zatwierdzeń, która pozwala atakującym na wykonanie zmodyfikowanego lokalnego kodu poprzez modyfikację skryptów między zatwierdzeniem a wykonaniem, gdy nie można przeprowadzić dokładnego powiązania plików. Atakujący zdalni mogą zmieniać zatwierdzone lokalne skrypty przed ich wykonaniem, co prowadzi do niezamierzonego wykonania kodu jako użytkownik środowiska wykonawczego OpenClaw.

OpenClaw przed wersją 2026.3.11 zawiera podatność na integralność zatwierdzeń, w której zatwierdzenia system.run nie wiążą mutowalnych operandów plikowych dla niektórych runnerów skryptów, takich jak tsx i jiti. Atakujący mogą uzyskać zatwierdzenie dla nieszkodliwych poleceń skryptowych, przepisując odniesione skrypty na dysku i wykonując zmodyfikowany kod w zatwierdzonym kontekście uruchomienia.

OpenClaw przed wersją 2026.3.12 zawiera podatność na obejście uwierzytelniania w trybie webhook Feishu, gdy skonfigurowany jest tylko verificationToken bez encryptKey. Umożliwia to akceptację fałszywych zdarzeń.

OpenClaw przed wersją 2026.3.11 zawiera lukę w autoryzacji, która pozwala uwierzytelnionym operatorom z uprawnieniami tylko do zapisu na dostęp do tras zarządzania profilami przeglądarki zarezerwowanych dla administratorów. Atakujący mogą tworzyć lub modyfikować profile przeglądarki oraz zapisywać kontrolowane przez siebie zdalne punkty końcowe CDP na dysku bez posiadania uprawnień administratora.

OpenClaw przed wersją 2026.3.11 zawiera podatność na ucieczkę z piaskownicy w narzędziu session_status, która pozwala na dostęp do stanu sesji rodzica lub rodzeństwa przez sandboxowane subagentów. Atakujący mogą dostarczać dowolne wartości sessionKey, aby odczytywać lub modyfikować dane sesji poza zakresem ich piaskownicy.

OpenClaw przed wersją 2026.3.11 zawiera podatność na obejście granic piaskownicy, która pozwala na dostęp do powierzchni kontrolnej subagentów przez podrzędne subagenty. Dzięki temu, subagent o niskich uprawnieniach może wpływać na działanie innych subagentów oraz wykonywać operacje z szerszymi politykami narzędzi.

OpenClaw przed wersją 2026.3.12 zawiera lukę w kontroli dostępu w obsłudze poleceń /config i /debug, która pozwala użytkownikom z autoryzacją poleceń na dostęp do zasobów zarezerwowanych tylko dla właścicieli. Atakujący mogą odczytywać lub modyfikować uprzywilejowane ustawienia konfiguracyjne, które są ograniczone do właścicieli.