Katalog podatności CVE
Przetłumaczone opisy podatności z bazy NVD NIST - w języku polskim
Przeglądaj podatności według pakietuKatalog CISA KEV zaktualizowany: (v2026.11.03)
Cotygodniowy digest CVE
Jeden mail w tygodniu z nowo opublikowanymi podatnościami, o których warto wiedzieć. Bez zakładania konta.
Digest dotyczy ogólnie nowych podatności, nie Twoich serwerów. Jeśli chcesz wiedzieć, które z nich faktycznie działają w Twojej infrastrukturze, tym zajmuje się Secvalis : skanuje Twoje maszyny i zgłasza wyłącznie to, co ich dotyczy.
W projekcie mathurvishal CloudClassroom-PHP-Project do commit 5dadec098bfbbf3300d60c3494db3fb95b66e7be wykryto podatność w nieznanej funkcji pliku addnewstudent.php. Manipulacja prowadzi do wstrzyknięcia SQL. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publiczny.
W mathurvishal CloudClassroom-PHP-Project do wersji 5dadec098bfbbf3300d60c3494db3fb95b66e7be wykryto lukę w nieznanej funkcji. Manipulacja prowadzi do cross-site request forgery, a atak można przeprowadzić zdalnie.
utcp-gql przed 1.1.1 i utcp-websocket przed 1.1.1 zawierają luki server-side request forgery wynikające z niepełnego zastosowania poprawek CVE-2026-44661. Wtyczka GraphQL używa podatnego sprawdzania prefiksu, pozwalającego obejść adresy URL, takie jak http://127.0.0.1.attacker.example, a wtyczka WebSocket nie wykonuje żadnej walidacji adresów URL.
python-utcp przed wersją 1.1.4 zawiera podatność na podrabianie żądań po stronie serwera (SSRF) w funkcji HttpCommunicationProtocol.call_tool, która waliduje początkowy URL narzędzia, ale podąża za przekierowaniami HTTP bez ponownej walidacji celu. Atakujący kontrolujący punkt końcowy narzędzia może zwrócić przekierowanie 302 do wewnętrznych usług, umożliwiając klientowi UTCP dostęp do punktów końcowych metadanych chmury lub wewnętrznych usług HTTP i zwrócenie ich treści do wywołującego.
utcp-http przed wersją 1.1.4 nie waliduje pola tokenUrl OAuth2 z zdalnych specyfikacji OpenAPI, co pozwala atakującym przekierować przesyłanie poświadczeń do dowolnych punktów końcowych. Gdy ofiara rejestruje specyfikację OpenAPI kontrolowaną przez atakującego i wywołuje wygenerowane narzędzie chronione OAuth2, biblioteka wysyła client_id i client_secret ofiary do punktu końcowego tokenu dostarczonego przez atakującego bez walidacji URL.
python-utcp (pakiet pip utcp-http) przed wersją 1.1.12 nie weryfikuje, czy adresy URL narzędzi zadeklarowane w ręcznie napisanym podręczniku UTCP wskazują na interfejs pętli zwrotnej agenta, gdy podręcznik jest pobierany ze zdalnego źródła. Atakujący może dostarczyć podręcznik, który ofiara zarejestruje, i spowodować wysyłanie żądań do usług nasłuchujących tylko na 127.0.0.1 na hoście ofiary, a odpowiedzi są zwracane atakującemu (SSRF).
Wtyczka MCP utcp-mcp (część python-utcp) do wersji 1.1.2 łączy się z serwerami MCP HTTP i WebSocket podanymi w konfiguracji mcpServers bez walidacji ensure_secure_url, co pozwala na połączenia z serwerami bez HTTPS/WSS lub z adresami wewnętrznymi. Poprawka w wersji 1.1.3 dodaje walidację adresów URL przed nawiązaniem połączenia.
Cloudreve przed wersją 4.16.1 nie ponownie weryfikuje dostępu do udostępnionych zasobów podczas przywracania zapisanego stanu nawigacji z UUID context_hint. Atakujący, którzy wcześniej mieli ważny dostęp do udostępnienia, mogą odtworzyć zapisany hint i generować podpisane adresy URL plików przez maksymalnie 300 sekund po usunięciu udostępnienia, wygaśnięciu lub osiągnięciu limitu pobrań.
Cloudreve przed wersją 4.16.1 nieprawidłowo sanityzuje ścieżki plików zwracane przez zdalne downloadery, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom tworzyć pliki poza wybranym katalogiem docelowym. Atakujący mogą wykorzystać sekwencje path traversal w metadanych downloadera do zapisu plików w nieoczekiwanych lokalizacjach.
Cloudreve przed wersją 4.17.0 rejestruje punkty testowe węzłów administracyjnych (POST /api/v4/admin/node/test i POST /api/v4/admin/node/test/downloader) bez wymagania zakresu OAuth Admin.Write, w przeciwieństwie do tras tworzenia/aktualizacji/usuwania węzłów. Klient OAuth autoryzowany przez administratora tylko z zakresem Admin.Read może przesyłać definicje węzłów kontrolowane przez atakującego i powodować wysyłanie przez serwer Cloudreve żądań wychodzących do dowolnych adresów URL, umożliwiając ślepe SSRF, sondowanie wewnętrznych usług i dostarczanie podpisanych żądań typu slave do wybranych przez atakującego punktów końcowych.
Fleet przed wersją 4.87.0 nie chroni dwóch punktów końcowych serwujących pakiety iOS in-house oraz manifesty (tylko wersja enterprise) za pomocą zamierzonego, losowego i ograniczonego czasowo tokena URL. Ponieważ polecenie MDM Apple InstallEnterpriseApplication wymaga, aby te adresy URL były osiągalne bez sesji Fleet, nie mogą one polegać na uwierzytelnianiu sesyjnym, a brak tokena umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu z dostępem sieciowym do serwera Fleet pobranie binariów IPA in-house i ich metadanych (identyfikator pakietu, wersja i nazwa) poprzez zgadywanie sekwencyjnych identyfikatorów tytułów. Wpływ ogranicza się do odczytu; nie ma eskalacji uprawnień ani dostępu do zapisu, a darmowa wersja nie jest dotknięta.
Fleet przed wersją 4.89.0 zawiera podatność na iniekcję SQL w endpointach listy aktywności (GET /api/v1/fleet/activities i GET /api/v1/fleet/hosts/{id}/activities). Przestarzały helper cursor-pagination interpolował klucz sortowania do klauzuli ORDER BY bez allowlisty, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom z dostępem do odczytu na sortowanie wyników według dowolnych kolumn. Wpływ jest tylko do odczytu i ograniczony do kolumn tabeli activity_past, które nie są normalnie zwracane (np. details).
Skrypty instalacji i deinstalacji aplikacji utrzymywanych przez Fleet dla systemu macOS są generowane z metadanych Homebrew cask. W manifestach wygenerowanych przed 2026-08-19 generator skryptów nie uciekał wszystkich miejsc interpolacji, co pozwalało na przeniesienie metadanych zawierających znaki specjalne powłoki (np. $(...) ) do skryptów wykonywanych jako root na zarządzanych hostach macOS. Atakujący, który umieścił złośliwe metadane w upstreamowym casku Homebrew, bez żadnych poświadczeń Fleet, mógł uzyskać zdalne wykonanie kodu jako root na hostach, które instalują lub odinstalowują dotkniętą aplikację.
pacquet, komponent menedżera pakietów Rust dostarczany w pakiecie npm pnpm w wersjach >=12.0.0-alpha.0 i <12.0.0-alpha.5, nie waliduje ścieżek aliasów/nazw zależności pochodzących z pliku lockfile przed użyciem ich w operacjach łączenia na poziomie systemu plików podczas instalacji. Gdy użytkownik instaluje projekt z lockfile dostarczonym przez atakującego przy użyciu --trust-lockfile lub zamrożonego lockfile, wpisy aliasów zawierające segmenty traversal ścieżki (np. '../../escaped-link') są używane podczas tworzenia linków zależności i pakietów, miejsc docelowych bin, wpisów hoisted i slotów virtual-store, co pozwala na tworzenie dowiązań symbolicznych i katalogów poza zamierzonym projektem i granicami node_modules. Wersja 12.0.0-alpha.5 waliduje nazwy zależności i każdą ścieżkę slotu virtual-store za pomocą wspólnego pomocnika safe-join containment przed materializacją systemu plików, odrzucając traversal, ścieżki bezwzględne, specyficzne dla platformy i zarezerwowane nazwy z błędem ERR_PNPM_INVALID_DEPENDENCY_NAME.
pnpm w wersjach 11.0.0 przed 11.11.0 oraz 10.7.0 przed 10.34.5 rozwija placeholdery zmiennych środowiskowych ${VAR} w ustawieniach httpProxy, httpsProxy i noProxy odczytanych z pliku pnpm-workspace.yaml projektu. Ponieważ manifest jest kontrolowany przez repozytorium, a klucze proxy zostały pominięte w zestawie kluczy docelowych żądań, które w przeciwnym razie tłumią rozwijanie placeholderów dla niezaufanych manifestów (jak już zrobiono dla registry, pnprServer, registries i namedRegistries), atakujący kontrolujący plik pnpm-workspace.yaml w repozytorium może spowodować, że ofiara, która sklonuje repozytorium i uruchomi polecenie pnpm (np. pnpm install), rozwinie sekrety środowiskowe, takie jak NPM_TOKEN lub GITHUB_TOKEN, do nazwy hosta proxy lub userinfo i skieruje ruch instalacyjny — oraz odpowiadające zapytania DNS — przez host kontrolowany przez atakującego. Eksfiltracja następuje podczas ładowania konfiguracji, przed wykonaniem jakiegokolwiek skryptu cyklu życia. Poprawione w pnpm 11.11.0 i 10.34.5.
Podatność w Citrix NetScaler ADC i Gateway polegająca na przewidywalnej wartości dokładnej na podstawie poprzednich wartości.
Podatność na przepełnienie pamięci w Citrix NetScaler ADC i Gateway, prowadząca do nieprzewidywalnego lub błędnego zachowania lub odmowy usługi (DoS).
Podatność na przepełnienie pamięci w Citrix NetScaler ADC i Gateway, prowadząca do nieprzewidywalnego lub błędnego zachowania lub odmowy usługi (DoS).
Podatność na przepełnienie pamięci w Citrix NetScaler ADC i Gateway, prowadząca do nieprzewidywalnego lub błędnego zachowania lub odmowy usługi (DoS).
Podatność w Citrix NetScaler ADC i Gateway prowadząca do obejścia polityki funkcji z powodu nieprawidłowego użycia wyrażeń opartych na URL w HTTP.
Dane podatności pochodzą z NVD (NIST) · CISA KEV · EPSS

