Katalog podatności CVE

W produkcie IDM-MFA firmy Magarsus Consulting Ltd. Co. występuje podatność polegająca na nieprawidłowej walidacji określonego typu danych wejściowych, co umożliwia ominięcie uwierzytelniania. Problem dotyczy wersji od 2025.11.27 do przed 2026.03.10.

Rozszerzenie Ansible Lightspeed dla Visual Studio Code zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń (CWE-78). Ustawienie `ansible.python.activationScript` nie sprawdza poprawnie ścieżki pliku, co pozwala zdalnemu atakującemu na wykonanie nieautoryzowanych poleceń na systemie użytkownika po otwarciu spreparowanego projektu.

W rozszerzeniu Ansible Lightspeed dla Visual Studio Code, w klasie AnsiblePlaybookRunProvider, występuje podatność na wstrzyknięcie poleceń. Atakujący może stworzyć złośliwą nazwę pliku playbooka zawierającą znaki specjalne, które nie są odpowiednio oczyszczane, co prowadzi do wykonania dowolnego kodu z uprawnieniami użytkownika VS Code.

W kliencie Servereye (sensorhub) w wersjach 20.15 i starszych występuje podatność na lokalną eskalację uprawnień. Usługa SE3Recovery działająca jako SYSTEM okresowo monitoruje katalog %ProgramData%\ServerEye3\update\ w poszukiwaniu pliku wyzwalacza. Z powodu niewystarczających ograniczeń dostępu, lokalny standardowy użytkownik może utworzyć ten plik i wskazać ścieżkę do katalogu ze złośliwymi instrukcjami JSON, co prowadzi do nadpisania pliku binarnego usługi i wykonania kodu z uprawnieniami SYSTEM.

Rozszerzenie Joomla Events Booking od joomdonation.com w wersjach 5.0.0-5.8.1 nieprawidłowo weryfikuje uprawnienia do pobierania faktur, co umożliwia wyciek danych faktur.

Biblioteka fflate do wersji 0.8.2 włącznie jest podatna na odmowę usługi poprzez nieskończoną pętlę w funkcji unzipSync(). Spreparowane archiwum ZIP z wpisem katalogu centralnego deklarującym compressed_size=0xFFFFFFFF (wartość strażnika ZIP64) bez wymaganego pola dodatkowego ZIP64 powoduje nieskończoną pętlę z powodu odczytów poza zakresem.

Usługi Supermicro (SMC) SMASH w modelach X14DBG-DAP i X14DBI zawierają podatność umożliwiającą wykonanie dowolnego kodu. Autoryzowany atakujący może wykorzystać możliwości wejściowe SMASH do naruszenia integralności danych lub przeprowadzenia ataku DoS na BMC.

Wtyczka Events Manager dla WordPressa przed wersją 7.3.7 niebezpiecznie obsługuje dane rejestracji na wydarzenia w trybie bez konta użytkownika. Pole dostarczone przez rejestrującego jest przechowywane jako meta rezerwacji, a później deserializowane bez ograniczeń klas, co umożliwia wstrzykiwanie obiektów PHP. Łańcuch gadżetów prowadzi do zapytania do bazy danych bez parametryzacji, więc nieuwierzytelniony atakujący może odczytać dowolne dane z bazy (np. hashe haseł, klucze tajne) po załadowaniu rezerwacji.

Wtyczka WordPress Product Addons and Product Options With Custom Fields przed wersją 1.6.15 nie ogranicza nieuwierzytelnionego punktu końcowego przesyłania plików i akceptuje pliki SVG, które są przechowywane i wyświetlane inline. Nieuwierzytelniony atakujący może przesłać złośliwy SVG, którego osadzony skrypt wykonuje się w sesji każdego użytkownika (np. administratora), który później otworzy plik.

Wtyczka WP Foodbakery dla WordPressa w wersjach do 4.9 zawiera podatność na dowolne usuwanie plików w funkcji delete_locations_backup_file_callback. Uwierzytelnieni atakujący z dostępem na poziomie subskrybenta mogą usuwać dowolne pliki na serwerze, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu (np. poprzez usunięcie pliku wp-config.php).

Podatność w komponencie Veeam Updater w Veeam Software Appliance umożliwia lokalnemu użytkownikowi podniesienie swoich uprawnień do poziomu roota i uzyskanie pełnego dostępu do systemu operacyjnego.

Netty w wersjach 4.2.0.Final do 4.2.15.Final oraz przed 4.1.135.Final nie waliduje, czy CertificateID w odpowiedzi OCSP odpowiada żądanemu CertificateID. Umożliwia to atak typu replay, pozwalający na obejście sprawdzania odwołania certyfikatu.

Netty w wersjach 4.2.0.Final do 4.2.15.Final oraz 4.1.0.Final do 4.1.135.Final zawiera podatność, w której zdalny, nieuwierzytelniony peer może wyciekać jeden bezpośredni ByteBuf na ramkę HTTP/2 DATA w aplikacjach włączających dekompresję treści HTTP/2 przez DelegatingDecompressorFrameListener. Gdy ramka DATA jest przetwarzana dla strumienia, którego dekompresor został już zamknięty, Http2Decompressor.decompress(...) wywołuje decompressor.writeInbound(data.retain()) i nie zwalnia zatrzymanego bufora na ścieżce błędu, co prowadzi do wyczerpania pamięci bezpośredniej i awarii JVM.

Podatność Use-After-Free w interfejsie użytkownika przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.182. Zdalny atakujący, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, może potencjalnie wykorzystać uszkodzenie sterty za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome na systemie Linux przed wersją 150.0.7871.182 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w certyfikatach. Atakujący w uprzywilejowanej pozycji sieciowej może podszyć się pod domenę poprzez złośliwy ruch sieciowy. (Wysoka dotkliwość wg Chromium).

Nieprawidłowa implementacja w WebAudio w Google Chrome przed wersją 150.0.7871.182 umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu w piaskownicy poprzez spreparowaną stronę HTML. Luka ma wysoki priorytet bezpieczeństwa.

Google Chrome przed wersją 150.0.7871.182 zawiera podatność typu Type Confusion w WebAudio, która pozwala zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu w piaskownicy poprzez spreparowaną stronę HTML.

Przepełnienie bufora stosu w V8 w Google Chrome przed wersją 150.0.7871.182 umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu w piaskownicy poprzez spreparowaną stronę HTML. Luka ma wysoki priorytet bezpieczeństwa.

Niewystarczająca walidacja niezaufanych danych wejściowych w komponencie Chromecast w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.182 umożliwia lokalnemu atakującemu potencjalną ucieczkę z piaskownicy poprzez złośliwy ruch sieciowy. Problem ma wysoki priorytet bezpieczeństwa.

Google Chrome przed wersją 150.0.7871.182 zawiera podatność zapisu poza zakresem w komponencie ANGLE. Zdalny atakujący, który skompromitował proces renderowania, może wykorzystać tę podatność do ucieczki z piaskownicy poprzez spreparowaną stronę HTML.