Katalog podatności CVE

Thelia przed wersją 3.2.0 zawiera podatność cross-site request forgery w panelu administracyjnym, która pozwala atakującym sfałszować działania administracyjne, ponieważ tokeny CSRF na sesję wyciekają przez ciągi zapytań URL. Atakujący może ponownie użyć ujawnionych tokenów lub wykorzystać niechronione akcje setToggleVisibilityAction i updatePositionAction, aby zalogowani administratorzy usuwali, ukrywali lub zmieniali kolejność obiektów katalogu i konfiguracji.

DeepInfer do wersji 0.1.0 zawiera podatność path traversal w nieuwierzytelnionym endpoincie /profile, która pozwala zdalnym atakującym tworzyć dowolne katalogi poprzez parametr output_dir. Atakujący, w tym poprzez żądania GET z przeglądarki operatora, mogą zapisywać pliki śledzenia chrome, wyczerpując dysk lub i-węzły, oraz wykorzystywać komunikaty błędów jako wyrocznię systemu plików.

Highflame ramparts w wersjach od 0.8.1 do 0.8.10 zawiera podatność obejścia skanowania bezpieczeństwa, która pozwala atakującym ukryć złośliwe ładunki, ponieważ collect_bundle_siblings i walk_bundle_subdir pomijają zagnieżdżone katalogi i pliki .pyc. Atakujący może rozpowszechnić pakiet umiejętności z niezweryfikowanym hashem .pyc w scripts/<subdir>/__pycache__/, który ramparts po cichu ignoruje, podczas gdy CPython wykonuje go przy uruchomieniu umiejętności.

Nexterm w wersji do 1.2.2-BETA zawiera podatność polegającą na braku autoryzacji, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na hibernację, wznowienie lub zakończenie zdalnych sesji innych użytkowników poprzez trasy cyklu życia sesji. Atakujący, który uzyska identyfikator sesji, może wywołać punkty końcowe hibernate, resume lub DELETE connection, aby zakłócić aktywne sesje SSH, RDP, VNC lub SFTP.

LearnHouse w wersji przed 1.1.1 zawiera podatność polegającą na braku autoryzacji w API zadań, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na odczyt ocen i prac innych użytkowników. Atakujący mogą podać inny identyfikator user_id w punkcie końcowym oceniania lub odpytywać funkcje odczytu zgłoszeń, aby przeglądać prace, oceny i opinie instruktorów innych studentów.

Wtyczka Web 2.0 Directory dla WordPressa w wersjach do 2.10.12 włącznie jest podatna na czasową iniekcję SQL poprzez parametr 'w2dc_level_filter'. Nieuwierzytelniony atakujący może dołączyć dodatkowe zapytania SQL do istniejących zapytań, co umożliwia wyodrębnienie poufnych informacji z bazy danych. Parametr jest używany w kontekście całkowitoliczbowym bez otaczających cudzysłowów, więc wbudowane mechanizmy escapowania WordPressa (addslashes/magic_quotes) nie chronią przed ładunkami czasowymi, takimi jak warunki oparte na SLEEP.

Wtyczka BuddyBoss Platform dla WordPressa (do wersji 3.6.0) jest podatna na przechowywany cross-site scripting poprzez nazwę grupy z powodu niewystarczającej sanityzacji danych wejściowych i ucieczki danych wyjściowych. Uwierzytelniony atakujący z dostępem na poziomie subskrybenta może wstrzyknąć dowolne skrypty internetowe do stron, które wykonają się, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę. Wymaga to włączonego ustawienia "Enable social group creation by all members", które jest domyślne.

W przeglądarce Epiphany istnieje luka umożliwiająca nadpisanie pliku podczas instalacji pakietów WebExtension z plików .xpi. Funkcja decompress_xpi_thread() używała libarchive z archive_read_support_format_all(), co pozwalało na rozpakowanie pliku TAR nazwanego *.xpi; spreparowany dowiązanie twarde może spowodować obcięcie i nadpisanie istniejącego pliku użytkownika z uprawnieniami do zapisu, bez ostrzeżenia, gdy użytkownik zainstaluje lub otworzy złośliwy plik .xpi.

Błąd logiczny w obsłudze uprawnień witryny w Epiphany może spowodować przyznanie dostępu do kamery i mikrofonu, gdy użytkownik zatwierdzi tylko inne uprawnienie. W funkcji set_permission() typy CLIPBOARD i WEBSITE_DATA_ACCESS nie są przechowywane, więc kontrola trafiała do gałęzi else-if, która zawsze ustawiała EPHY_PERMISSION_PERMIT dla ACCESS_WEBCAM i ACCESS_MICROPHONE. Złośliwa witryna, która uzyska zgodę na dostęp do schowka lub danych witryny, może następnie użyć getUserMedia bez dodatkowego monitu.

Wtyczka GeoDirectory dla WordPressa (do wersji 2.8.197) jest podatna na przechowywany cross-site scripting poprzez parametr 'post_images' z powodu niewystarczającej sanityzacji danych wejściowych i ucieczki danych wyjściowych. Uwierzytelniony atakujący z dostępem na poziomie subskrybenta może wstrzyknąć dowolne skrypty internetowe do stron, które wykonają się, gdy administrator lub edytor otworzy ekran edycji oczekującej oferty. Ładunek nie wykonuje się bezpośrednio u atakującego, ale w przeglądarce ofiary, co umożliwia eskalację uprawnień.

Wtyczka Germanized for WooCommerce (do wersji 4.1.4) jest podatna na nieautoryzowany dostęp do prywatnych danych poprzez ponowne użycie tokenu aktywacyjnego. Hak on_user_email_changed, odpowiedzialny za rotację tokenu i zapis znacznika zmiany e-mail, jest rejestrowany tylko w gałęzi is_double_opt_in_login_enabled(), gdy opcja "Disable login for unactivated customers" jest ustawiona na Yes, pozostawiając oryginalny token ?activate= ważny i niepowiązany z adresem e-mail, gdy ustawienie jest na No. Uwierzytelniony atakujący z dostępem na poziomie subskrybenta może zmienić swój e-mail na e-mail rozliczeniowy ofiary i wykorzystać token aktywacyjny, aby przypisać zamówienia gościa do swojego konta i uzyskać dostęp do danych ofiary.

Wtyczka FlexStock dla WordPressa (do wersji 3.17.2) jest podatna na przechowywany cross-site scripting poprzez parametr 'products[].post_content' z powodu niewystarczającej sanityzacji danych wejściowych i ucieczki danych wyjściowych. Uwierzytelniony atakujący z dostępem na poziomie subskrybenta może wstrzyknąć dowolne skrypty internetowe do stron, które wykonają się, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę. Luka jest wykorzystywana przez ujawnienie tokenu bearer w źródle strony Dashboardu bez sprawdzenia uprawnień oraz przez endpoint REST, który waliduje tylko token bearer, a nie uprawnienia użytkownika.

Wtyczka WooCommerce Extra Product Options Pro dla WordPressa jest podatna na odbite Cross-Site Scripting (Reflected XSS) poprzez parametr '<fieldname>_start / <fieldname>_end' we wszystkich wersjach do 3.3.2 włącznie, z powodu niewystarczającej sanityzacji danych wejściowych i escapowania danych wyjściowych. Nieuwierzytelniony atakujący może wstrzyknąć dowolne skrypty, które wykonają się, jeśli uda mu się nakłonić użytkownika do kliknięcia w link. Podatność jest wykorzystywana tylko na stronach produktów, na których skonfigurowano pole Date & Time Range Picker.

Wtyczka Ninja Forms – Contact Form Builder with Calculators, Quizzes, Signatures & AI Form Builder dla WordPressa jest podatna na odbite DOM-based Cross-Site Scripting poprzez parametr URL 'querystring:<key>' we wszystkich wersjach do 3.15.5 włącznie, z powodu niewystarczającej sanityzacji danych wejściowych i escapowania danych wyjściowych. Nieuwierzytelniony atakujący może wstrzyknąć dowolne skrypty, które wykonają się, jeśli uda mu się nakłonić użytkownika do kliknięcia w link. Obejście zabezpieczeń następuje, gdy atakujący dostarczy pasujący parametr URL 'field:<key>', co powoduje pełne rozwiązanie placeholdera {field:*} po stronie serwera i wymusza na kliencie odtworzenie zawartości pola z surowego ciągu zapytania.

Wtyczka Smart Post dla WordPressa (wersje do 4.0.9) jest podatna na przechowywany cross-site scripting (Stored XSS) poprzez parametr 'display_name' z powodu niewystarczającej sanityzacji danych wejściowych i ucieczki danych wyjściowych. Uwierzytelnieni atakujący z poziomem subskrybenta lub wyższym mogą wstrzykiwać dowolne skrypty internetowe do stron, które wykonają się, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę. Eksploatacja wymaga, aby strona ofiary zawierała blok Author Filter wraz z blokiem siatki lub live-filter, a wykonanie jest wyzwalane przez kliknięcie wpisu autora atakującego w rozwijanym menu.

Wtyczka All in One SEO dla WordPressa w wersjach do 5.0.3 włącznie jest podatna na ujawnienie poufnych informacji poprzez parametr 's'. Nieuwierzytelniony atakujący może wydobyć dowolne niepubliczne wartości meta wpisów, w tym wrażliwe pola niestandardowe takie jak klucze API i notatki wewnętrzne, które są emitowane dosłownie do elementu tytułu HTML oraz schematu JSON-LD SearchResultsPage.

Wtyczka Amelia (Booking for Appointments and Events Calendar) dla WordPressa w wersjach do 2.4.12 włącznie jest podatna na ujawnienie poufnych informacji poprzez parametr 'page'. Nieuwierzytelniony atakujący może wydobyć dane osobowe personelu (imię i nazwisko, adres e-mail, numer telefonu, płeć, strefę czasową) oraz wewnętrzne notatki administratora dla każdego opublikowanego wydarzenia, ponieważ surowa tablica providers nie jest usuwana przed wyjściem w odpowiedzi JSON.

Wtyczka Newsletters dla WordPressa w wersjach do 4.18.1 włącznie jest podatna na czasową iniekcję SQL poprzez parametr 'id' z powodu niewystarczającego escapowania danych wejściowych i braku odpowiedniego przygotowania zapytania SQL. Uwierzytelniony atakujący z poziomem subskrybenta lub wyższym może dołączać dodatkowe zapytania SQL do istniejących zapytań w celu wydobycia poufnych informacji z bazy danych. Atakujący może uzyskać wymagany nonce i cookie subscriberauth bez konta WordPress, subskrybując publiczny formularz newslettera i otwierając link zarządzania wysłany e-mailem; kontrola własności weryfikuje tylko pole subscriber_id i nie sprawdza, czy wstrzyknięty parametr id należy do uwierzytelnionego subskrybenta.

Wtyczka SEOPress dla WordPressa (do wersji 10.3) jest podatna na przechowywany cross-site scripting (XSS) poprzez parametr 'display_name'. Niedostateczna sanityzacja i escapowanie danych wejściowych pozwala uwierzytelnionemu atakującemu z poziomem Subskrybenta wstrzyknąć dowolne skrypty do stron, które wykonają się przy ich odwiedzeniu. Ładunek wykorzystuje token %%archive_title%% wraz z kodem HTML, a wtyczka podstawia token po escapowaniu.

Wtyczka PublishPress Authors dla WordPressa jest podatna na przechowywane XSS poprzez parametr 'name' (mapowany na display_name) w wersjach do 4.17.0 włącznie, z powodu niewystarczającej sanityzacji danych wejściowych i escapowania danych wyjściowych. Uwierzytelniony atakujący z uprawnieniami subskrybenta lub wyższymi może wstrzyknąć dowolne skrypty, które wykonają się, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę. Wykorzystanie wymaga, aby konto atakującego miało przypisany termin autora, co nie jest domyślne dla nowych użytkowników.