Katalog podatności CVE

Podatność typu directory traversal w komponencie TS WebProxy w systemach Microsoft Windows umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie wyższych uprawnień poprzez odpowiednio skonstruowaną ścieżkę w pliku wykonywalnym. Może to prowadzić do eskalacji uprawnień z niskiej integralności do średniej integralności.

Wielokrotne podatności typu cross-site request forgery (CSRF) w routerze D-Link DIR-600 (rev. Bx) z oprogramowaniem układowym przed wersją 2.17b02 umożliwiają zdalnym atakującym przejęcie autoryzacji administratorów dla różnych żądań, takich jak tworzenie konta administratora czy włączanie zdalnego zarządzania.

W Adobe Flash Player przed wersją 13.0.0.259 oraz 14.x i 15.x przed wersją 15.0.0.246 na systemach Windows i OS X oraz przed wersją 11.2.202.425 na Linuksie występuje przepełnienie bufora na stosie. Umożliwia to atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory, co zostało wykorzystane w praktyce w grudniu 2014 roku.

Adobe Flash Player w wersjach przed 13.0.0.258 oraz 14.x i 15.x przed 15.0.0.239 na systemach Windows i OS X, a także przed 11.2.202.424 na Linuxie, oraz Adobe AIR przed 15.0.0.293, Adobe AIR SDK przed 15.0.0.302 i Adobe AIR SDK & Compiler przed 15.0.0.302, umożliwiają atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (nieważne odwołanie do wskaźnika) poprzez nieokreślone wektory.

Podatność w Kerberos Key Distribution Center (KDC) w systemach Microsoft Windows umożliwia zdalnie uwierzytelnionym użytkownikom domeny uzyskanie uprawnień administratora domeny poprzez sfałszowany podpis w bilecie. Wykorzystano ją w praktyce w listopadzie 2014 roku.

Podatność w OleAut32.dll w OLE w systemach Windows umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową. Problem dotyczy nieprawidłowego przetwarzania wartości rozmiaru w funkcji SafeArrayDimen.

Podatność w Microsoft Windows i Office związana z IMJPDCT.EXE (IME dla japońskiego) pozwala zdalnym atakującym na obejście mechanizmu ochrony piaskownicy poprzez spreparowany dokument PDF. Wykorzystywana była w 2014 roku.

Podatność CVE-2014-6352 dotyczy systemów Microsoft Windows, w tym Vista, Server 2008, 7, 8, 8.1 oraz RT. Umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany obiekt OLE, co zostało wykorzystane w praktyce w październiku 2014 roku za pomocą spreparowanego dokumentu PowerPoint.

Podatność w win32k.sys w sterownikach trybu jądra systemu Microsoft Windows umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowaną czcionkę TrueType. Wykorzystanie tej podatności miało miejsce w październiku 2014 roku.

Microsoft Internet Explorer w wersjach 7-11 umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie uprawnień poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, co jest określane jako 'Podatność na podniesienie uprawnień w Internet Explorer'.

Podatność w systemach Microsoft Windows umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany obiekt OLE w dokumencie Office. Wykorzystano ją w atakach typu 'Sandworm' od czerwca do października 2014 roku.

Podatność w win32k.sys w sterownikach trybu jądra systemu Microsoft Windows umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie podwyższonych uprawnień poprzez specjalnie przygotowaną aplikację. Wykorzystanie tej podatności miało miejsce w październiku 2014 roku.

Funkcja findMacroMarker w parserLib.pas w Rejetto HTTP File Server (HFS) w wersjach 2.3x przed 2.3c umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych programów poprzez użycie sekwencji %00 w akcji wyszukiwania.

GNU Bash w wersji do 4.3 bash43-026 nieprawidłowo analizuje definicje funkcji w wartościach zmiennych środowiskowych, co pozwala zdalnym atakującym na wykonywanie dowolnych poleceń poprzez spreparowane środowisko. Przykłady obejmują wykorzystanie funkcji ForceCommand w OpenSSH sshd oraz modułów mod_cgi i mod_cgid w serwerze Apache HTTP.

GNU Bash w wersji do 4.3 bash43-025 przetwarza końcowe ciągi po nieprawidłowych definicjach funkcji w wartościach zmiennych środowiskowych, co pozwala zdalnym atakującym na zapis do plików lub potencjalnie inne nieznane skutki poprzez spreparowane środowisko. Przykłady obejmują wykorzystanie funkcji ForceCommand w OpenSSH sshd oraz modułów mod_cgi i mod_cgid w serwerze Apache HTTP.

GNU Bash w wersji do 4.3 przetwarza dodatkowe ciągi po definicjach funkcji w wartościach zmiennych środowiskowych, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowane środowisko. Przykłady obejmują wykorzystanie funkcji ForceCommand w OpenSSH sshd oraz modułów mod_cgi i mod_cgid w serwerze Apache HTTP.

Przepełnienie bufora oparte na stercie w IOHIDFamily w systemie Apple iOS przed wersją 8 oraz Apple TV przed wersją 7 umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu w kontekście z uprawnieniami. Problem ten występuje w aplikacjach, które dostarczają spreparowane właściwości mapowania klawiszy.

W funkcji acdb_ioctl w pliku audio_acdb.c w sterowniku audio acdb dla jądra Linux 2.6.x i 3.x występuje przepełnienie bufora na stosie. Umożliwia to atakującym uzyskanie uprawnień poprzez aplikację, która wykorzystuje dostęp do /dev/msm_acdb i podaje dużą wartość rozmiaru w argumencie ioctl.

Microsoft Internet Explorer w wersjach od 6 do 11 umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie uprawnień poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, znaną jako 'Podatność na podniesienie uprawnień w Internet Explorer'.

Adobe Reader i Acrobat w wersjach 10.x przed 10.1.11 oraz 11.x przed 11.0.08 na systemie Windows umożliwiają atakującym obejście mechanizmu ochrony piaskownicy, co pozwala na wykonanie kodu natywnego w uprzywilejowanym kontekście, poprzez nieokreślone wektory.