Katalog podatności CVE

W Apache Tomcat przed wersją 6.0.48, 7.x przed 7.0.73, 8.x przed 8.0.39, 8.5.x przed 8.5.7 oraz 9.x przed 9.0.0.M12 możliwe jest zdalne wykonanie kodu, jeśli używany jest JmxRemoteLifecycleListener i atakujący ma dostęp do portów JMX. Problem wynika z tego, że ten listener nie został zaktualizowany w zgodności z poprawką CVE-2016-3427 firmy Oracle, która dotyczyła typów poświadczeń.

Odkryto podatność na wstrzykiwanie poleceń w routerze Zyxel EMG2926 z oprogramowaniem V1.00(AAQT.4)b8. Podatność ta znajduje się w narzędziach diagnostycznych, szczególnie w funkcji nslookup, co pozwala na wykonanie dowolnych poleceń na routerze przez złośliwego użytkownika.

W pliku fastping.c w MRLG (Multi-Router Looking Glass) przed wersją 5.5.0 istnieje podatność, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego zapisu w pamięci oraz na uszkodzenie pamięci.

Przepełnienie bufora w funkcji ScStoragePathFromUrl w usłudze WebDAV w Internet Information Services (IIS) 6.0 w systemie Microsoft Windows Server 2003 R2 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długi nagłówek zaczynający się od 'If: <http://' w żądaniu PROPFIND.

Podatność w protokole zarządzania klastrem Cisco (CMP) w oprogramowaniu Cisco IOS i Cisco IOS XE może umożliwić nieautoryzowanemu, zdalnemu atakującemu spowodowanie ponownego uruchomienia urządzenia lub zdalne wykonanie kodu z podwyższonymi uprawnieniami. Problem wynika z niewłaściwego przetwarzania opcji Telnet specyficznych dla CMP oraz braku ograniczeń w ich użyciu tylko do lokalnych komunikacji między członkami klastra.

Microsoft Internet Explorer w wersjach 9-11 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową. Ta podatność różni się od tych opisanych w CVE-2017-0018 i CVE-2017-0037.

Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8.1, Windows Server 2012 Gold i R2, Windows RT 8.1 oraz Windows 10 Gold, 1511 i 1607, pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety. Ta podatność różni się od tych opisanych w CVE-2017-0143, CVE-2017-0144, CVE-2017-0145 i CVE-2017-0146.

Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie wrażliwych informacji z pamięci procesów za pomocą spreparowanych pakietów. Jest to znane jako 'Podatność na ujawnienie informacji w SMB Windows'.

Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8.1, Windows Server 2012 Gold i R2, Windows RT 8.1 oraz Windows 10 Gold, 1511 i 1607, pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety. Ta podatność różni się od tych opisanych w CVE-2017-0143, CVE-2017-0144, CVE-2017-0145 i CVE-2017-0148.

Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows (w tym Vista, 7, 8.1, 10 oraz serwery 2008, 2012, 2016) pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety. Jest to podatność związana z zdalnym wykonaniem kodu w protokole SMB.

Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8.1, Windows Server 2012 Gold i R2, Windows RT 8.1 oraz Windows 10 Gold, 1511 i 1607, pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety. Ta podatność różni się od tych opisanych w CVE-2017-0143, CVE-2017-0145, CVE-2017-0146 i CVE-2017-0148.

Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8.1, Windows Server 2012 Gold i R2, Windows RT 8.1 oraz Windows 10 Gold, 1511 i 1607, pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety. Ta podatność różni się od tych opisanych w CVE-2017-0144, CVE-2017-0145, CVE-2017-0146 i CVE-2017-0148.

Sterowniki w trybie jądra w Menedżerze Transakcji w systemach Microsoft Windows umożliwiają lokalnym użytkownikom uzyskanie podwyższonych uprawnień za pomocą specjalnie przygotowanej aplikacji. Dotyczy to wielu wersji systemów Windows, w tym Vista, 7, 8.1, 10 oraz serwerów Windows.

Microsoft Internet Explorer 9–11 pozwala zdalnym atakującym uzyskać poufne informacje z pamięci procesu za pomocą spreparowanej witryny internetowej (Information Disclosure). Podatność różni się od CVE-2017-0008 i CVE-2017-0009.

Microsoft XML Core Services (MSXML) w wielu wersjach Windows nieprawidłowo obsługuje obiekty w pamięci, co pozwala atakującym sprawdzać istnienie plików na dysku za pomocą spreparowanej witryny internetowej (Information Disclosure).

Podatność w interfejsie GDI systemu Windows umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie podwyższonych uprawnień poprzez specjalnie przygotowaną aplikację. Dotyczy to wielu wersji systemu Windows, w tym Vista, 7, 8.1 oraz 10.

Interfejs GDI w systemach Microsoft Windows umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie podwyższonych uprawnień poprzez specjalnie przygotowaną aplikację. Ta podatność dotyczy wielu wersji systemów Windows, w tym Vista, 7, 8.1, 10 oraz serwerów Windows 2008 i 2012.

Parser Multipart Jakarta w Apache Struts 2 w wersjach 2.3.x przed 2.3.32 oraz 2.5.x przed 2.5.10.1 ma błędne zarządzanie wyjątkami i generowanie komunikatów o błędach podczas prób przesyłania plików. To umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez spreparowane nagłówki HTTP Content-Type, Content-Disposition lub Content-Length.

Podatność w dnslookup.cgi na urządzeniach NETGEAR DGN2200 z firmware do wersji 10.0.0.50 pozwala zdalnym, uwierzytelnionym użytkownikom na wykonywanie dowolnych poleceń systemowych poprzez użycie metaznaków powłoki w polu host_name w żądaniu HTTP POST.

W przeglądarkach Microsoft Internet Explorer 10 i 11 oraz Microsoft Edge występuje problem z myleniem typów w funkcji Layout::MultiColumnBoxBuilder::HandleColumnBreakOnColumnSpanningElement w pliku mshtml.dll. Umożliwia to zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą specjalnie przygotowanej sekwencji tokenów CSS oraz skryptu JavaScript działającego na elemencie TH.