Katalog podatności CVE

Adobe Flash Player w wersji 27.0.0.159 i wcześniejszych ma wadliwą procedurę weryfikacji bajtów, co pozwala na użycie nieufnej wartości w obliczeniach indeksu tablicy. Może to prowadzić do pomylenia typów, a skuteczna eksploitacja może prowadzić do wykonania dowolnego kodu.

Podatność w komponencie Oracle WebLogic Server w Oracle Fusion Middleware umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu z dostępem do sieci przez T3 przejęcie serwera. Dotknięte wersje to 10.3.6.0.0, 12.1.3.0.0, 12.2.1.1.0 oraz 12.2.1.2.0.

Microsoft Office 2010, SharePoint Enterprise Server 2010, SharePoint Server 2010 oraz inne aplikacje umożliwiają zdalne wykonanie kodu, gdy oprogramowanie nieprawidłowo obsługuje obiekty w pamięci. Dotyczy to również Word Viewer oraz różnych wersji Worda.

Microsoft Outlook 2010 SP2, Outlook 2013 SP1, Outlook 2016 oraz RT SP1 umożliwiają atakującemu wykonanie dowolnych poleceń z powodu sposobu, w jaki Microsoft Office obsługuje obiekty w pamięci. Jest to znane jako 'Vulnerability Bypass w funkcjach zabezpieczeń Microsoft Outlook'.

Podatność dotyczy dystrybucji Linuksa, które nie załatały swoich długoterminowych jąder zgodnie z poprawką z kwietnia 2015 roku. Problem występuje w funkcji load_elf_binary(), która nie przydziela wystarczającej przestrzeni dla całego binarnego pliku PIE, co prowadzi do nieprawidłowego mapowania segmentów.

W serwerze aplikacji Jboss, dostarczanym z Red Hat Enterprise Application Platform 5.2, stwierdzono, że metoda doFilter w ReadOnlyAccessFilter HTTP Invoker nie ogranicza klas, dla których wykonuje deserializację. To pozwala atakującemu na wykonanie dowolnego kodu za pomocą spreparowanych danych serializowanych.

W wersjach Apache Tomcat od 9.0.0.M1 do 9.0.0, 8.5.0 do 8.5.22, 8.0.0.RC1 do 8.0.46 oraz 7.0.0 do 7.0.81, włączając HTTP PUT, istniała możliwość przesłania pliku JSP na serwer za pomocą specjalnie przygotowanego żądania. Taki plik JSP mógł być następnie wywołany, a zawarty w nim kod był wykonywany przez serwer.

Podsystem relay DHCP w Cisco IOS w wersjach od 12.2 do 15.6 oraz w Cisco IOS XE zawiera podatność, która może pozwolić nieautoryzowanemu, zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu i uzyskanie pełnej kontroli nad systemem. Atakujący może również spowodować ponowne uruchomienie systemu, co prowadzi do stanu odmowy usługi (DoS).

Podatność w kodzie Virtual Private LAN Service (VPLS) w Cisco IOS 15.0–15.4 dla przełączników Cisco Catalyst 6800 Series pozwala nieuwierzytelnionemu, sąsiadującemu atakującemu doprowadzić do awarii karty liniowej C6800-16P10G lub C6800-16P10G-XL, powodując odmowę usługi (DoS). Wynika to z problemu z zarządzaniem pamięcią; atakujący tworzy dużą liczbę wpisów MAC generowanych przez VPLS w tablicy adresów MAC.

Podatność w module IKEv2 Cisco IOS w wersjach od 15.0 do 15.6 oraz Cisco IOS XE od 3.5 do 16.5 może pozwolić nieautoryzowanemu, zdalnemu atakującemu na spowodowanie wysokiego wykorzystania CPU, generowanie komunikatów traceback lub ponowne uruchomienie urządzenia, co prowadzi do stanu odmowy usługi (DoS). Problem wynika z przetwarzania określonych pakietów IKEv2 przez podatne urządzenie.

Podatność w implementacji protokołu PROFINET Discovery and Configuration (PN-DCP) w systemie Cisco IOS w wersjach od 12.2 do 15.6 może pozwolić nieautoryzowanemu, zdalnemu atakującemu na spowodowanie ponownego załadowania urządzenia, co prowadzi do stanu odmowy usługi (DoS). Problem wynika z nieprawidłowego parsowania pakietów PN-DCP Identify Request kierowanych do podatnego urządzenia.

Wiele podatności w implementacji funkcji Common Industrial Protocol (CIP) w Cisco IOS w wersjach od 12.4 do 15.6 może pozwolić nieautoryzowanemu, zdalnemu atakującemu na spowodowanie ponownego uruchomienia urządzenia, co prowadzi do stanu odmowy usługi (DoS). Problemy te wynikają z nieprawidłowego przetwarzania stworzonych pakietów CIP skierowanych do podatnego urządzenia.

Wiele podatności w implementacji funkcji Common Industrial Protocol (CIP) w Cisco IOS w wersjach od 12.4 do 15.6 może pozwolić nieautoryzowanemu, zdalnemu atakującemu na spowodowanie ponownego załadowania urządzenia, co prowadzi do stanu odmowy usługi (DoS). Problemy te wynikają z nieprawidłowego przetwarzania stworzonych pakietów CIP skierowanych do podatnego urządzenia.

Podatność w implementacji protokołu w routerach Cisco Integrated Services Routers Generation 2 (ISR G2) z Cisco IOS 15.0–15.6 pozwala nieuwierzytelnionemu, sąsiadującemu atakującemu spowodować przeładowanie urządzenia i odmowę usługi (DoS). Przyczyną jest błędna klasyfikacja ramek Ethernet; atakujący wysyła spreparowaną ramkę Ethernet.

Podatność w implementacji funkcjonalności translacji adresów sieciowych (NAT) w Cisco IOS od wersji 12.4 do 15.6 może pozwolić nieautoryzowanemu, zdalnemu atakującemu na spowodowanie stanu odmowy usługi (DoS) na podatnym urządzeniu. Problem wynika z nieprawidłowej translacji wiadomości H.323 korzystających z protokołu RAS, które są wysyłane do podatnego urządzenia przez pakiety IPv4.

Narzędzie ping w wielu urządzeniach D-Link i TRENDnet umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez parametr ping_addr w pliku ping.ccp.

Podatność w Apache Tomcat 7.0.0 do 7.0.79 na systemie Windows umożliwia przesyłanie plików JSP na serwer poprzez specjalnie skonstruowane żądanie, gdy HTTP PUT jest włączone. Po przesłaniu, plik JSP może być wywołany, co prowadzi do wykonania zawartego w nim kodu przez serwer.

Wtyczka REST w Apache Struts w wersjach od 2.1.1 do 2.3.x przed 2.3.34 oraz 2.5.x przed 2.5.13 wykorzystuje XStreamHandler z instancją XStream do deserializacji bez filtrowania typów, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu podczas deserializacji ładunków XML.

Microsoft .NET Framework w wersjach 2.0, 3.5, 3.5.1, 4.5.2, 4.6, 4.6.1, 4.6.2 oraz 4.7 umożliwia atakującemu zdalne wykonanie kodu poprzez złośliwy dokument lub aplikację. Jest to znana jako podatność na zdalne wykonanie kodu w .NET Framework.

Podatność w kodzie przetwarzania UDP w systemach Cisco IOS 15.1, 15.2, 15.4 oraz IOS XE 3.14 do 3.18 może pozwolić nieautoryzowanemu, zdalnemu atakującemu na spowodowanie zatoru w kolejce wejściowej systemu, co prowadzi do stanu odmowy usługi (DoS). Problem wynika z niezamkniętych gniazd UDP, które pozostają bezczynne.