Podatności Vaultwarden

W Vaultwarden, przed wersją 1.35.4, występuje podatność, która pozwala na ominięcie ochrony przed atakami brute-force na logowanie, jeśli włączona jest dwuetapowa weryfikacja (2fa) przez e-mail. Funkcja 2fa send_email_login działa jako oracle, co umożliwia atakującym testowanie kombinacji nazwy użytkownika i hasła bez ograniczeń czasowych.

Vaultwarden, serwer kompatybilny z Bitwarden, przed wersją 1.35.5 pozwalał niepotwierdzonemu właścicielowi organizacji na usunięcie całego skarbca organizacji. Proces zapraszania do organizacji nie weryfikował statusu potwierdzenia, co umożliwiało usunięcie danych przez użytkownika zaproszonego jako właściciel.

Vaultwarden przed wersją 1.35.5 nie weryfikuje, czy wpisy dotyczące użytkowników i grup należą do tej samej organizacji, co prowadzi do możliwości nieautoryzowanego dostępu do danych w skarbcu innej organizacji.

Vaultwarden do wersji 1.37.3 pomija walidację statusu członkostwa w organizacji w trzech zapytaniach ograniczających dostęp do szyfrów, co pozwala odwołanym i niepotwierdzonym członkom zachować dostęp do odczytu, zapisu, usuwania i załączników do szyfrów organizacji.

Podatność w Vaultwarden przed wersją 1.36.0 umożliwia atakującemu przejęcie konta ofiary poprzez SSO. Problem wynika z braku weryfikacji atrybutu email_verified od IdP podczas łączenia tożsamości z istniejącym kontem lokalnym.

Podatność SSRF w Vaultwarden przed wersją 1.36.0 pozwalała na ominięcie walidacji adresów IP w formacie dziesiętnym, szesnastkowym i ósemkowym podczas pobierania ikon, co umożliwiało skanowanie wewnętrznych portów i sieci.

Podatność w Vaultwarden przed wersją 1.36.0 umożliwiała wyciek metadanych SSO organizacji, w tym identyfikatora organizationIdentifier, dla dowolnych adresów e-mail. Pozwalało to na uzyskanie ważnego tokena JWT do pre-walidacji SSO, co ułatwiało enumerację organizacji i nadużycie procesu uwierzytelniania.

Podatność w Vaultwarden przed wersją 1.36.0 umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu przejęcie sesji użytkownika poprzez manipulację przepływem autoryzacji SSO. Brak powiązania parametru OAuth state z sesją przeglądarki oraz akceptacja kontrolowanych przez atakującego parametrów PKCE pozwalają na wywołanie uwierzytelnienia u dostawcy tożsamości i przechwycenie tokenów.

Vaultwarden w wersji 1.35.4 i wcześniejszych ma brak sprawdzenia has_full_access() w punkcie końcowym get_org_collections_details (GET /api/organizations/{org_id}/collections/details), które istnieje w pokrewnym punkcie get_org_collections. Pozwala to użytkownikom z rolą Manager z accessAll=False i bez przypisanych kolekcji na pobranie nazw, UUID, mapowań użytkownik-kolekcja i grupa-kolekcja dla wszystkich kolekcji w organizacji. Problem został naprawiony w wersji 1.35.5.

Vaultwarden w wersji 1.35.4 i wcześniejszych zawiera podatność w przepływie uwierzytelniania WebAuthn. Funkcja validate_webauthn_login() aktualizuje trwałe metadane poświadczeń (flagi backup_eligible i backup_state) na podstawie niezweryfikowanego authenticatorData przed walidacją podpisu. Atakujący znający hasło użytkownika, ale nie mogący wygenerować prawidłowego podpisu WebAuthn, może trwale zmodyfikować flagi kopii zapasowej dla danego poświadczenia. Jeśli weryfikacja podpisu nie powiedzie się, aktualizacja bazy danych nie jest wycofywana. Może to prowadzić do trwałej odmowy usługi uwierzytelniania dwuskładnikowego WebAuthn. Problem naprawiony w wersji 1.35.5.