Podatności Python Social Auth

W bibliotece Python Social Auth w wersjach przed 5.0.0 mechanizm wznawiania częściowego potoku akceptował partial_token jako poświadczenie bez powiązania go z sesją przeglądarki, która go utworzyła. Aplikacje używające wznawialnych kroków częściowego potoku mogły pozwolić atakującemu na rozpoczęcie przepływu uwierzytelniania i zmuszenie przeglądarki ofiary do jego wznowienia.

Python Social Auth przed wersją 5.0.0 w backendzie vk-app akceptuje dane zwrotne z aplikacji VK bez weryfikacji podpisu, gdy parametr auth_key jest pominięty. Atakujący może wysłać niepodpisane dane kontrolowane przez siebie i zostać uwierzytelnionym jako dowolny użytkownik VK. Problem dotyczy tylko aplikacji używających backendu vk-app. Poprawka w wersji 5.0.0 wymaga obecności i poprawności auth_key.

W bibliotece Python Social Auth w wersjach przed 5.0.0 backend LoginRadius nie weryfikował parametru OAuth state podczas przepływu uwierzytelniania. Aplikacje korzystające z tego backendu były podatne na login CSRF, a atakujący mógł spowodować uwierzytelnienie przeglądarki ofiary przy użyciu kontrolowanego przez siebie tokenu LoginRadius.

W bibliotece Python Social Auth w wersjach przed 5.0.0 backend Vend OAuth2 używał wyłącznie numerycznego identyfikatora user_id jako UID w social-auth. Gdy wiele sklepów Vend uwierzytelnia się przez tę samą aplikację, użytkownicy z różnych sklepów o tym samym wewnętrznym identyfikatorze mogli kolidować w tabeli powiązań social-auth.

W bibliotece Python Social Auth w wersjach przed 5.0.0 backend SAML akceptował odpowiedzi SAML na punkcie Assertion Consumer Service bez sprawdzenia, czy odpowiadają wcześniej wysłanemu AuthnRequest. Aplikacje używające powiązania kont SAML mogły pozwolić atakującemu z ważnym kontem u zaufanego dostawcy tożsamości na powiązanie swojej tożsamości SAML z lokalnym kontem zalogowanej ofiary.