Podatności proxygen

W bibliotece proxygen (wersje od v2024.10.28.00 do v2026.09.28.00) funkcja WebTransportImpl::terminateSessionStreams (w wydaniach przed v2025.08.18.00 nazwana WebTransportImpl::destroy) nie wyrejestrowywała callbacków odczytu dla strumieni, które nie były już otwarte, przed ich zniszczeniem. W efekcie transport mógł wywołać callback odczytu, który został już zwolniony.

W bibliotece proxygen (wersje od v2024.10.28.00 do v2026.09.28.00) API HTTPTransaction::onWebTransportUniStream i HTTPTransaction::onWebTransportBidiStream mogły zwracać uchwyty strumieni, które zostały już zwolnione przez obsługę strumienia. HQSession następnie instalował te uchwyty jako callbacki odczytu transportu, co mogło prowadzić do użycia zwolnionej pamięci.

W bibliotece proxygen (wersje od v2026.04.06.00 do v2026.09.28.00) metoda QuicWtSession::closeSession uzyskuje dostęp do swoich pól po wywołaniu metody bazowej QuicWtSessionBase::closeSession. Metoda bazowa powiadamia obsługę sesji, która może zwolnić ostatnie odwołanie do sesji i ją zniszczyć.

Proxygen nie posiadał ogólnego mechanizmu wykrywania wolnych konsumentów w warstwie sesji HTTP. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może wykorzystać kontrolę przepływu HTTP/2, ustawiając SETTINGS_INITIAL_WINDOW_SIZE na 0 lub wstrzymując ramki WINDOW_UPDATE, powodując buforowanie całych treści odpowiedzi w pamięci dla zablokowanych strumieni. Otwierając wiele równoczesnych strumieni żądających dużych zasobów, atakujący może doprowadzić do nieograniczonego wzrostu pamięci, degradacji usługi, wyczerpania zasobów lub odmowy usługi.