Podatności openssl_encrypt

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera zakodowane na stałe domyślne sekrety podpisywania JWT w config.py, które przechodzą walidację. Atakujący mający dostęp do kodu źródłowego mogą sfałszować ważne tokeny JWT dla dowolnego client_id, aby uzyskać uwierzytelniony dostęp do kluczownika i interfejsów API telemetrii.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera zakodowany na stałe domyślny sekretny klucz w konfiguracji samodzielnego serwera telemetrii, używany do haszowania kluczy API. Atakujący, którzy znają tę domyślną wartość, mogą przewidzieć lub sfałszować hasze kluczy API, aby naruszyć uwierzytelnianie API telemetrii.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na obejście uwierzytelniania w CamelliaCipher, która wyłącza generowanie i weryfikację znaczników HMAC, gdy ustawiona jest zmienna środowiskowa PYTEST_CURRENT_TEST. Atakujący z możliwością wykonania kodu mogą ustawić tę zmienną, aby wygenerować nieuwierzytelniony szyfrogram i obejść ochronę integralności zaszyfrowanych danych.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 używa niestandardowej konstrukcji wyprowadzania klucza PBKDF2 z iteracjami=1 na wywołanie w pętli zewnętrznej, tworząc KDF, którego właściwości bezpieczeństwa nie zostały formalnie przeanalizowane. Atakujący mogą wykorzystać to osłabione wyprowadzanie klucza do bardziej efektywnego łamania haseł chroniących starsze zaszyfrowane pliki w porównaniu ze standardowymi implementacjami PBKDF2.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 importuje niekryptograficzny moduł 'random' Pythona (Mersenne Twister PRNG) w pliku openssl_encrypt/modules/pqc.py. Brak bezpośrednich wywołań random.* w kodzie, więc obecnie żadna operacja kryptograficzna nie jest zagrożona, ale import stwarza ryzyko, że przyszły kod może przypadkowo użyć random.randint() zamiast bezpiecznego kryptograficznie alternatywy (secrets/os.urandom), produkując przewidywalne wartości. Poprawka usuwa import w wersji 1.4.0.

W bibliotece openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 wykryto błąd logowania w funkcji restore_hidden_modules(), który loguje liczbę modułów po wyczyszczeniu, zawsze pokazując zero przywróconych modułów i uszkadzając dzienniki audytu. Dodatkowo istnieje wyścig między ukrywaniem modułów a instalacją hooka importu, co w środowiskach wielowątkowych może pozwolić innemu wątkowi na ponowny import zablokowanych modułów.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na przechodzenie po ścieżkach w metodzie _is_safe_path, gdzie parametr plugin_id nie jest sanityzowany przed konstruowaniem ścieżki katalogu konfiguracji wtyczki. Atakujący może zadeklarować złośliwy plugin_id zawierający sekwencje przechodzenia po ścieżkach, takie jak '../', aby uzyskać dostęp do dowolnych katalogów poza zamierzonym katalogiem wtyczek.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na obejście sandboxa, gdzie sandbox wtyczek nie ogranicza alternatywnych metod dostępu do plików, takich jak pathlib.Path i io.open. Atakujący mogą zaimportować moduły pathlib lub io, aby czytać i zapisywać dowolne pliki, całkowicie omijając kontrolę dostępu do plików restricted_open.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera niebezpieczną domyślną konfigurację, która ufa całej prywatnej przestrzeni adresowej RFC 1918 w trusted_proxies w IntegrityProxyConfig. Atakujący w sieciach prywatnych mogą sfałszować nagłówki certyfikatów klienta, aby obejść uwierzytelnianie mTLS, gdy walidacja ProxyAuth jest złagodzona lub zmodyfikowana.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 konfiguruje CORS z allow_origins ustawionym na wildcard i allow_credentials włączonym na true. Atakujący mogą tworzyć złośliwe strony internetowe, które wykonują uwierzytelnione żądania cross-origin do API w imieniu każdego użytkownika, który je odwiedzi.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na ujawnienie informacji w punkcie końcowym /ready, który zwraca pełne komunikaty o błędach bazy danych nieuwierzytelnionym wywołującym. Atakujący mogą wywołać błędy bazy danych, aby wydobyć wrażliwe informacje, w tym nazwy hostów, adresy IP, parametry połączenia i potencjalnie poświadczenia z komunikatów o wyjątkach.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na brak weryfikacji własności w metodzie revoke_key, która pozwala uwierzytelnionym klientom na unieważnienie klucza dowolnego innego klienta. Atakujący mogą unieważnić dowolne klucze, dostarczając ważny podpis ML-DSA, omijając zamierzone ograniczenie własności.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 używa nienadającego się do kryptografii modułu random Pythona do wyboru pikseli w funkcji generate_pseudorandom_sequence. Atakujący znający hasło mogą odtworzyć stan Mersenne Twister z około 624 wyjść i przewidzieć lokalizacje pikseli zawierających ukryte dane w celu ich ekstrakcji.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 ujawnia hasła przekazywane przez argument CLI --password w listach procesów dostępnych dla wszystkich użytkowników systemu. Atakujący mogą odczytać argumenty procesów przez ps aux lub /proc/[pid]/cmdline, aby uzyskać hasła w postaci jawnej i hasła do keystore.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.6 zawiera wadę w wyprowadzaniu klucza w trybie sekwencyjnej kompozycji XOR, gdzie ostatni etap jest anulowany podczas generowania klucza. Gdy skonfigurowano pojedynczy KDF i brak wcześniejszego etapu haszowania, atakujący mogą ominąć pamięciożerne wyprowadzanie klucza i przeprowadzić offline'owe łamanie haseł z prędkością SHA-256 zamiast kosztu skonfigurowanego KDF.

W bibliotece openssl_encrypt (pip) w wersjach do 1.4.7 wykryto podatność ujawniania informacji, gdzie polecenia diagnostyczne 'hsm fido2-test' i 'hsm onlykey-test' bezwarunkowo wypisują pełny wygenerowany pepper sprzętowy jako hex na stdout/stderr (w crypt_cli.py, handle_hsm_command). Wartość może pozostać w buforze terminala, nagraniach sesji lub logach CI. Wpływ jest ograniczony, ponieważ pepper jest wyprowadzany z losowej soli testowej i jest powiązany z solą, więc wyciek nie może być użyty do odszyfrowania prawdziwych plików. Poprawiono w wersji 1.4.8 (i 1.5.0) poprzez usunięcie hex dumpów i przekierowanie debugowania pluginów przez warstwę redakcji.