Podatności IBM Common Licensing Agent

IBM Common Licensing Agent 9.0 (w tym wersje 9.0.0.1 i 9.0.0.2) oraz ART 9.0 (wersje 9.0.0.1 i 9.0.0.2) jest podatny na cross-site request forgery (CSRF), co pozwala atakującemu na wykonanie złośliwych działań w imieniu uwierzytelnionego użytkownika.

IBM Common Licensing Agent 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2 oraz ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2 pozwalają zdalnemu atakującemu przekierować użytkowników na dowolną domenę z powodu nieprawidłowej walidacji nagłówka HTTP Host.

IBM Common Licensing Agent 9.0, Agent 9.0.0.1, Agent 9.0.0.2, ART 9.0, ART 9.0.0.1 i ART 9.0.0.2 są podatne na cross-site scripting. Podatność pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie Web UI, zmieniając zamierzoną funkcjonalność.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) jest podatny na atak XSS. Niezautoryzowany atakujący może osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając zamierzoną funkcjonalność i potencjalnie prowadząc do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) generuje komunikaty błędów zawierające poufne informacje o środowisku, użytkownikach lub powiązanych danych.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) jest podatny na atak XSS. Użytkownicy mogą osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając zamierzoną funkcjonalność i potencjalnie prowadząc do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) jest podatny na atak XSS. Użytkownicy mogą osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając zamierzoną funkcjonalność i potencjalnie prowadząc do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM Common Licensing Agent 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2 oraz ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2 przeprowadza walidację danych wejściowych wyłącznie po stronie klienta, nie egzekwując tych samych ograniczeń po stronie serwera. Atakujący może modyfikować żądania, aby ominąć kontrolę walidacji i przesłać nieautoryzowane wartości, co może prowadzić do nieoczekiwanego zachowania aplikacji.