Podatności Google Chrome

Podatność w mechanizmie pobierania plików w przeglądarce Google Chrome na systemie Windows przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, wykonanie dowolnego kodu za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w komponencie WebView. Umożliwiło to zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, ominięcie polityki samego pochodzenia (same origin policy) za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome na systemie Android przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność polegającą na użyciu niezainicjalizowanej pamięci w procesorze graficznym (GPU). Zdalny atakujący może wykorzystać specjalnie spreparowaną stronę HTML do uzyskania potencjalnie wrażliwych informacji z pamięci procesu.

Podatność w komponencie Paint w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała atakującemu na odległość wyciek danych między domenami za pomocą spreparowanej strony HTML. Luka wykorzystuje atak kanałem bocznym (side-channel).

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w komponencie DeviceBoundSessionCredentials. Luka ta umożliwia zdalnemu atakującemu ominięcie polityki samego pochodzenia (same origin policy) za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczające egzekwowanie polityki w rozszerzeniach. Zdalny atakujący, który przejął proces renderowania, mógł ominąć izolację witryn za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność Use-After-Free w Chrome dla iOS przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia zdalnemu atakującemu potencjalne wykorzystanie uszkodzenia sterty poprzez spreparowaną stronę HTML.

Podatność Use-After-Free w Chrome dla iOS przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia zdalnemu atakującemu, po przekonaniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, potencjalne wykorzystanie uszkodzenia sterty przez spreparowaną stronę HTML.

W Google Chrome na Mac przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono nieprawidłową implementację w module haseł, która umożliwiała lokalnemu atakującemu uzyskanie potencjalnie wrażliwych informacji z pamięci procesu za pomocą złośliwego pliku.

Podatność w funkcji Autouzupełniania w przeglądarce Google Chrome na iOS przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, po przekonaniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, wyciek danych między źródłami za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w mechanizmie Safe Browsing przeglądarki Google Chrome na iOS przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia zdalnemu atakującemu fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wykryto niewystarczające egzekwowanie polityki bezpieczeństwa w funkcji sprawdzania pisowni. Zdalny atakujący, który przejął proces renderowania, mógł za pomocą spreparowanej strony HTML uzyskać potencjalnie wrażliwe informacje z pamięci procesu.

W Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczające egzekwowanie polityki bezpieczeństwa w komponencie WebXR. Luka umożliwia zdalnemu atakującemu wyciek danych między domenami za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome na iOS przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w pasku adresu (Omnibox). Zdalny atakujący, po przekonaniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, mógł ominąć ograniczenia nawigacji poprzez złośliwy ruch sieciowy.

Podatność w Google Chrome na iOS przed wersją 150.0.7871.47 wynika z nieprawidłowej implementacji w komponencie iOSWeb. Zdalny atakujący, nakłaniając użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, może sfałszować interfejs użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność w komponentach kodeków, polegającą na odczycie poza dozwolonym zakresem pamięci. Zdalny atakujący może wykorzystać spreparowaną stronę HTML do uzyskania potencjalnie wrażliwych informacji z pamięci procesu.

W Chrome dla iOS w Google Chrome na iOS przed wersją 150.0.7871.47 występuje wyścig (race condition), który umożliwia lokalnemu atakującemu uzyskanie potencjalnie wrażliwych informacji z pamięci procesu poprzez fizyczny dostęp do urządzenia. Podatność ma średni poziom ważności wg Chromium.

Podatność w mechanizmie Safe Browsing w przeglądarce Google Chrome na iOS przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia zdalnemu atakującemu ominięcie ograniczeń nawigacji za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w implementacji Bluetooth w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu eskalację uprawnień poprzez spreparowaną stronę HTML. Problem wynika z niewystarczającego egzekwowania zasad bezpieczeństwa dla funkcji Bluetooth.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność Use-After-Free w komponencie HTML. Zdalny atakujący może wykorzystać specjalnie spreparowaną stronę HTML do wykonania dowolnego kodu w środowisku piaskownicy.

Podatność Use-After-Free w komponencie Cast Receiver przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu w piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem został sklasyfikowany jako średniego ryzyka.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczające egzekwowanie zasad w komponencie Chromecast. Zdalny atakujący mógł wykorzystać spreparowaną stronę HTML do eskalacji uprawnień.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczające egzekwowanie zasad w komponencie Glic, co umożliwiało zdalnemu atakującemu ominięcie ograniczeń nawigacji za pomocą spreparowanej strony HTML. Podatność ma średni poziom ważności według klasyfikacji Chromium.

Podatność w funkcji Autofill w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, po przekonaniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, przeprowadzenie ataku polegającego na fałszowaniu interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wynika z niewystarczającego egzekwowania polityki w komponencie sieciowym. Osoba atakująca w uprzywilejowanej pozycji sieciowej może ominąć ograniczenia nawigacji za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w interfejsie WebUI. Luka umożliwiała zdalnemu atakującemu wyciek danych między różnymi źródłami poprzez złośliwy ruch sieciowy.

Nieprawidłowa implementacja w Chrome dla iOS przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, po przekonaniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, wyciek danych między źródłami za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w rozszerzeniach. Osoba atakująca zdalnie, która wcześniej przejęła proces renderowania, mogła wykorzystać tę podatność do eskalacji uprawnień za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w mechanizmie WebAuthentication w przeglądarce Google Chrome na iOS przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia zdalnemu atakującemu wyciek danych między źródłami poprzez spreparowaną stronę HTML. Luka wykorzystuje atak kanałem bocznym.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność Use-After-Free w komponencie Extensions. Zdalny atakujący może wykorzystać specjalnie spreparowaną stronę HTML do wykonania dowolnego kodu w środowisku piaskownicy.

Podatność w implementacji NFC w Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, który skompromitował proces renderowania, wyciek danych między źródłami za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia zdalnemu atakującemu ominięcie polityki bezpieczeństwa treści (CSP) w izolowanych aplikacjach webowych za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem wynika z niewystarczającego egzekwowania zasad w mechanizmie Isolated Web Apps.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono nieprawidłową implementację w mechanizmie WebAppInstalls, która umożliwiała zdalnemu atakującemu ominięcie zasady samego pochodzenia (same-origin policy) za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność Use-After-Free w komponencie Bluetooth przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia atakującemu w lokalnym segmencie sieci uzyskanie potencjalnie wrażliwych informacji z pamięci procesu za pomocą złośliwego urządzenia peryferyjnego.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono nieprawidłową implementację w komponencie sieciowym. Umożliwia ona atakującemu w uprzywilejowanej pozycji sieciowej ominięcie polityki bezpieczeństwa treści (CSP) poprzez złośliwy ruch sieciowy.

W przeglądarce Google Chrome na systemie Windows przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w komponencie GPU. Zdalny atakujący, który przejął proces renderowania, mógł wykorzystać spreparowaną stronę HTML do uzyskania potencjalnie wrażliwych informacji z pamięci procesu.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 występuje wyścig (race condition) w komponencie DataTransfer, który umożliwia zdalnemu atakującemu uzyskanie potencjalnie wrażliwych informacji z pamięci procesu za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność polegającą na odczycie poza dozwolonym zakresem w komponencie Layout. Zdalny atakujący może wykorzystać specjalnie spreparowaną stronę HTML do uzyskania potencjalnie wrażliwych informacji z pamięci procesu.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wykryto niewystarczające egzekwowanie polityki w komponencie GuestView. Luka umożliwia zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, ominięcie izolacji witryn za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność use-after-free w komponencie WebView. Zdalny atakujący może wykorzystać specjalnie spreparowaną stronę HTML do wykonania dowolnego kodu w piaskownicy.

Podatność w Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 wynika z nieprawidłowej implementacji w komponencie sieciowym. Umożliwia ona zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, ominięcie izolacji witryn za pomocą spreparowanej strony HTML.

Nieprawidłowa implementacja w funkcji Geolokalizacji w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu podszywanie się pod interfejs użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Luka ma średni poziom ważności wg Chromium.

Podatność w Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 wynika z nieprawidłowej implementacji w komponencie Input. Zdalny atakujący, który przejął proces renderowania, może ominąć mechanizm izolacji witryn za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w komponencie Enterprise. Umożliwiło to zdalnemu atakującemu przeprowadzenie ataku polegającego na fałszowaniu interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczające egzekwowanie polityki bezpieczeństwa w interfejsie WebHID. Osoba atakująca, która nakłoniła użytkownika do zainstalowania złośliwego rozszerzenia, mogła wykorzystać tę podatność do eskalacji uprawnień za pomocą spreparowanego rozszerzenia Chrome.

Podatność w komponencie CustomTabs przeglądarki Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 wynika z niewystarczającej walidacji niezaufanych danych wejściowych. Lokalny atakujący może wykorzystać złośliwy plik do eskalacji uprawnień.

W Google Chrome na iOS przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczające egzekwowanie polityki w mechanizmie uwierzytelniania internetowego (Passkeys & Security Keys). Osoba atakująca w uprzywilejowanej pozycji sieciowej mogła wyciekać dane między domenami za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w funkcji Autofill w przeglądarce Google Chrome na systemie Windows przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała atakującemu zdalnemu, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, przeprowadzenie fałszowania interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

Nieprawidłowa implementacja w module Geometry w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, po przekonaniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, przeprowadzenie fałszowania interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w komponencie Speech w Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 wynika z niewystarczającej walidacji niezaufanych danych wejściowych. Zdalny atakujący, który przejął proces renderowania, mógł wykorzystać spreparowaną stronę HTML do eskalacji uprawnień.