Podatności Google Chrome

W Google Chrome na Windows przed wersją 150.0.7871.47 wykryto niewystarczające egzekwowanie polityki w komponencie Media, co umożliwiało zdalnemu atakującemu ominięcie izolacji witryn za pomocą spreparowanej strony HTML. Podatność ma niski poziom ważności wg Chromium.

W przeglądarce Google Chrome na systemie Mac przed wersją 150.0.7871.47 występuje podatność use-after-free w komponencie Bluetooth. Atakujący, który przekona użytkownika do zainstalowania złośliwego rozszerzenia, może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu za pomocą spreparowanego rozszerzenia Chrome.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono nieodpowiednią implementację w komponencie File Input. Luka umożliwia zdalnemu atakującemu podszywanie się pod interfejs użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome na systemie Linux przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono nieprawidłową implementację w komponencie SplitView. Zdalny atakujący, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, mógł sfałszować zawartość paska adresu (Omnibox) za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w interfejsie bezpieczeństwa Chrome dla iOS umożliwia atakującemu, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, przeprowadzenie fałszowania interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem występuje w wersjach Chrome na iOS starszych niż 150.0.7871.47.

Podatność Use-After-Free w komponencie SignIn przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, potencjalne wykorzystanie uszkodzenia sterty poprzez spreparowaną stronę HTML. Problem został sklasyfikowany jako niskiego ryzyka przez zespół bezpieczeństwa Chromium.

Podatność w komponencie SplitView przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała atakującemu zdalnemu, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, przeprowadzenie fałszowania interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem został sklasyfikowany jako niskiego ryzyka przez zespół Chromium.

Podatność Use-After-Free w komponencie Views przeglądarki Google Chrome na systemie Mac przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, po przekonaniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, potencjalne wykorzystanie uszkodzenia sterty poprzez spreparowaną stronę HTML. Problem został sklasyfikowany jako niskiego ryzyka (Chromium security severity: Low).

W przeglądarce Google Chrome na systemie Linux przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność use-after-free w komponencie Ozone. Zdalny atakujący, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, mógł potencjalnie wykorzystać uszkodzenie sterty za pomocą spreparowanej strony HTML.

Niewystarczająca walidacja niezaufanych danych wejściowych w SanitizerAPI w Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu ominięcie polityki samego pochodzenia za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w komponencie sieciowym przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wynika z niewystarczającej walidacji niezaufanych danych wejściowych. Umożliwia ona zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, wyciek danych z innej domeny za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w interfejsie StorageAccessAPI w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, wyciek danych z innej domeny za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem wynika z niewystarczającego egzekwowania polityki bezpieczeństwa.

Podatność w WebXR w Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wynika z niewystarczającej walidacji niezaufanych danych wejściowych. Zdalny atakujący, który wcześniej przejął proces renderowania, może wykorzystać spreparowaną stronę HTML do fałszowania interfejsu użytkownika.

Podatność w Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 w komponencie Passwords umożliwia zdalnemu atakującemu wyciek danych między domenami za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome na systemie Windows przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność typu use-after-free w komponencie Updater. Luka ta umożliwia lokalnemu atakującemu eskalację uprawnień na poziomie systemu operacyjnego za pomocą złośliwego pliku.

Nieprawidłowa implementacja w SVG w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu wyciek danych między źródłami za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome na systemie Windows przed wersją 150.0.7871.47 występuje wyścig w komponencie WebRTC, który umożliwia zdalnemu atakującemu wyciek danych między domenami za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w Paint w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem wynika z nieprawidłowej implementacji w komponencie Paint.

Podatność w implementacji SVG w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w silniku CSS przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała atakującemu na odległość uzyskanie potencjalnie wrażliwych informacji z pamięci procesu za pomocą spreparowanej strony HTML. Luka wykorzystuje atak kanałem bocznym (side-channel).

Podatność w komponencie SurfaceCapture przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia zdalnemu atakującemu odczyt poza dozwolonym zakresem pamięci za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem został sklasyfikowany jako średniego ryzyka.

W przeglądarce Google Chrome na systemie Windows przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność polegającą na użyciu niezainicjalizowanej pamięci w kodekach. Zdalny atakujący może wykorzystać specjalnie spreparowaną stronę HTML do uzyskania potencjalnie wrażliwych informacji z pamięci procesu.

Podatność w Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 w komponencie Passwords umożliwia zdalnemu atakującemu potencjalne wykorzystanie uszkodzenia sterty poprzez spreparowaną stronę HTML. Problem wynika z nieprawidłowej implementacji.

Podatność w WebXR w Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia zdalnemu atakującemu uzyskanie potencjalnie wrażliwych informacji z pamięci procesu za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem wynika z użycia niezainicjalizowanej pamięci.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczające egzekwowanie zasad w mechanizmie PermissionsPolicy. Zdalny atakujący może ominąć ograniczenia nawigacji za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność Use-After-Free w komponencie nawigacji. Zdalny atakujący może wykorzystać specjalnie spreparowaną stronę HTML do wykonania dowolnego kodu.

Podatność Use-After-Free w komponencie Omnibox przeglądarki Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, potencjalne wykorzystanie uszkodzenia sterty poprzez spreparowaną stronę HTML.

Podatność w implementacji CSS w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu wyciek danych z innego pochodzenia za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczające egzekwowanie polityki bezpieczeństwa w rozszerzeniach. Osoba atakująca, która przekonała użytkownika do zainstalowania złośliwego rozszerzenia, mogła wyciekać dane z innych domen za pomocą spreparowanego rozszerzenia Chrome.

Podatność w implementacji geolokalizacji w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

Nieprawidłowa implementacja w komponencie sieciowym przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu wstrzyknięcie dowolnych skryptów lub kodu HTML (UXSS) za pomocą spreparowanej strony HTML. Luka ma średni poziom ryzyka wg klasyfikacji Chromium.

Nieprawidłowa implementacja w obsłudze XML w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu wstrzyknięcie dowolnych skryptów lub HTML (UXSS) za pomocą spreparowanej strony HTML. Luka ma średni poziom ryzyka wg klasyfikacji Chromium.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w rozszerzeniach. Osoba atakująca, która przekonała użytkownika do zainstalowania złośliwego rozszerzenia, mogła wykorzystać tę podatność do fałszowania interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanego rozszerzenia Chrome.

W Google Chrome na systemie Mac przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono nieprawidłowe działanie interfejsu bezpieczeństwa w komponencie wprowadzania plików. Zdalny atakujący, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, mógł sfałszować interfejs użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 wykryto nieprawidłowe działanie interfejsu bezpieczeństwa w rozszerzeniach. Zdalny atakujący, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, mógł sfałszować UI za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono nieprawidłową implementację w module uprawnień, która umożliwiała zdalnemu atakującemu fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w funkcji Autofill. Umożliwiło to zdalnemu atakującemu podszywanie się pod interfejs użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

Nieprawidłowa implementacja w zarządzaniu poświadczeniami w Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w mechanizmie WebAppInstalls w Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, fałszowanie domeny za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w interfejsie użytkownika Google Chrome na Mac przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, po przekonaniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, przeprowadzenie fałszowania interfejsu za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Chrome dla iOS przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych. Luka umożliwia zdalnemu atakującemu podszywanie się pod interfejs użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome na Windows przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w komponencie DataTransfer. Osoba atakująca zdalnie, która wcześniej przejęła proces renderowania, może wykorzystać spreparowaną stronę HTML do fałszowania interfejsu użytkownika.

Podatność w Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wynika z nieprawidłowej implementacji w komponencie PageInfo. Zdalny atakujący, który przejął proces renderowania, może przeprowadzić fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w komponencie Paint przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem wynika z nieprawidłowej implementacji mechanizmu odpowiedzialnego za renderowanie elementów graficznych.

Podatność w Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia atakującemu zdalne fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem wynika z nieprawidłowego mechanizmu bezpieczeństwa interfejsu w trybie mobilnym.

Podatność w komponencie Media UI przeglądarki Google Chrome na systemie ChromeOS przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, przeprowadzenie fałszowania interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w komponencie MediaCapture przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała atakującemu, który przejął proces renderowania, na fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem został sklasyfikowany jako średniego ryzyka.

Podatność w komponencie TabStrip przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia atakującemu zdalne fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem wynika z nieprawidłowego zabezpieczenia interfejsu użytkownika.

Podatność w Chrome dla iOS przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, sfałszowanie zawartości paska adresu (Omnibox) za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wykryto nieprawidłowe działanie interfejsu bezpieczeństwa w funkcji haseł. Zdalny atakujący, który przejął proces renderowania, mógł sfałszować interfejs użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.