Podatności AIOHTTP

W bibliotece aiohttp przed wersją 3.14.4 czytnik WebSocket podczas składania niekompletnej ramki przechowuje jeden obiekt bytes na każdy odczyt z transportu. Złośliwy peer może podzielić ramkę na wiele drobnych odczytów, przez co narzut pamięciowy na obiekt znacznie przekracza dozwolony rozmiar ładunku max_msg_size. Dotyczy to serwera odbierającego ramki od złośliwego klienta oraz klienta odbierającego ramki od złośliwego serwera.

W aiohttp wykryto wiele przypadków nadmiernego lub nieograniczonego zużycia pamięci oraz nadmiernego zużycia CPU przy żądaniach kontrolowanych przez atakującego. Atakujący może wywołać wyczerpanie zasobów za pomocą specjalnie spreparowanych żądań.

W bibliotece aiohttp w wersjach przed 3.14.4 czysty parser Pythona akceptuje niejednoznaczne ramkowanie żądań HTTP. Nieuwierzytelniony atakujący może przemycić żądania, gdy aplikacja działa bez standardowego wheel (np. z AIOHTTP_NO_EXTENSIONS), a pośrednik interpretuje ramkowanie inaczej.

W AIOHTTP przed wersją 3.14.4 subdomena może usunąć zakres Host-Only z istniejącego pliku cookie domeny nadrzędnej. Użytkownik odwiedzający niezaufaną subdomenę może utracić ochronę Host-Only dla plików cookie.

W aiohttp przed 3.14.4 atakujący może wysłać żądanie w formie absolutnej, powodując, że Request.scheme użyje danych schematu z żądania kontrolowanych przez atakującego zamiast protokołu połączenia. Aplikacje używające Request.scheme do decyzji bezpieczeństwa mogą zostać oszukane co do szyfrowania połączenia.

AIOHTTP to asynchroniczny framework HTTP dla asyncio i Pythona. Od wersji 2.0.0 do 3.14.4 przetwarzanie żądań multipart może utrzymywać nieograniczoną liczbę otwartych deskryptorów plików. Nieuwierzytelniony atakujący może wyczerpać deskryptory plików za pomocą specjalnie spreparowanych żądań multipart, gdy handler używa Request.post(). Problem naprawiono w wersji 3.14.4.

W aiohttp przed 3.14.4 przetwarzanie Max-Age może spowodować przepełnienie i pominięcie zamknięcia połączenia. Atakujący może tymczasowo wyczerpać pulę połączeń, dopóki garbage collection nie rozwiąże problemu.

AIOHTTP to asynchroniczny framework HTTP dla asyncio i Pythona. Przed wersją 3.14.4 obsługa limitu czasu keepalive jest nieobecna w początkowej części żądania. Atakujący może utrzymywać bezczynne połączenie otwarte bezterminowo przed wysłaniem jakichkolwiek danych żądania, zużywając pojemność połączeń serwera. Problem naprawiono w wersji 3.14.4.

W aiohttp przed 3.14.4 atrybut Secure dla współdzielonego pliku cookie nie jest wymuszany. Atakujący może spowodować, że współdzielony plik cookie oznaczony jako Secure zostanie wysłany z niezaszyfrowanym żądaniem.

AIOHTTP, asynchroniczny framework HTTP dla Pythona, przed wersją 3.14.3, zawiera podatność na odczyt poza zakresem sterty w parserze odpowiedzi C. Podczas budowania komunikatu błędu dla nieprawidłowej odpowiedzi, może dojść do odczytu poza zakresem, co może prowadzić do DoS w kliencie. Problem naprawiono w wersji 3.14.3.

AIOHTTP przed wersją 3.14.2 zawiera podatność na przemycanie żądań (request smuggling) związaną z aktualizacją WebSocket. Żądanie aktualizacji WebSocket z ciałem może spowodować przełączenie protokołów przed otrzymaniem pełnego ciała żądania, pozostawiając końcowe bajty do obsłużenia jako dane protokołu uaktualnionego lub potokowane, a nie normalne dane HTTP.

AIOHTTP przed 3.14.2 w kliencie WebSocket akceptuje i dekompresuje ramki z ustawionym bitem RSV1 nawet bez negocjacji rozszerzenia permessage-deflate. Złośliwy serwer może spowodować nieoczekiwane zużycie CPU i pamięci.

W bibliotece AIOHTTP przed wersją 3.14.1 wykryto podatność umożliwiającą ominięcie ograniczenia długości linii w żądaniach HTTP podczas korzystania z optymalizowanego parsera C. Atakujący może wysłać nadmiernie długie linie, co prowadzi do nadmiernego zużycia pamięci i potencjalnie do ataku typu DoS.

W bibliotece AIOHTTP przed wersją 3.14.1 wykryto podatność, w której DigestAuthMiddleware może wysłać odpowiedź uwierzytelniającą po przekierowaniu między domenami. Atak wymaga podatności na otwarte przekierowanie w domenie docelowej, a atakujący może przechwycić jedynie skrót uwierzytelniający, co umożliwia kradzież poświadczeń tylko przy słabej kryptografii lub ponownym użyciu haseł.

W AIOHTTP przed wersją 3.14.0, ciasteczka ustawione parametrem `cookies` w żądaniu są wysyłane po przekierowaniu między domenami (cross-origin). Jeśli programista używa parametru `cookies` dla poszczególnych żądań, wrażliwe dane mogą wyciec do atakującego kontrolującego przekierowanie.

AIOHTTP, asynchroniczny framework HTTP dla Pythona, przed wersją 3.14.0 zawiera podatność w funkcji CookieJar.load() umożliwiającą wykonanie dowolnego kodu przy użyciu niezaufanych danych wejściowych. Większość aplikacji używa tej funkcji z własnymi danymi, więc ryzyko jest niskie, ale w przypadku ładowania plików kontrolowanych przez atakującego może dojść do zdalnego wykonania kodu.

AIOHTTP (asyncio/Python) przed wersją 3.13.4 zezwalał na wiele nagłówków Host w żądaniach. Problem został naprawiony w wersji 3.13.4.

AIOHTTP przed wersją 3.13.4 pozwala atakującemu kontrolującemu parametr reason podczas tworzenia obiektu Response na wstrzyknięcie dodatkowych nagłówków lub podobne nadużycia. Podatność naprawiono w wersji 3.13.4.

AIOHTTP, asynchroniczny framework HTTP dla asyncio i Pythona, w wersjach przed 3.13.4 przy przekierowaniu na inną domenę usuwa nagłówek Authorization, ale zachowuje nagłówki Cookie i Proxy-Authorization. Może to prowadzić do wycieku danych uwierzytelniających do innego originu. Problem naprawiono w wersji 3.13.4.

W aiohttp przed wersją 3.13.4 niektóre pola formularzy multipart były wczytywane w całości do pamięci przed sprawdzeniem limitu client_max_size. Może to prowadzić do nadmiernego zużycia pamięci.

W bibliotece aiohttp przed wersją 3.13.4 atakujący kontrolujący parametr content_type może wstrzyknąć dodatkowe nagłówki HTTP lub wykorzystać podobne podatności. Problem został naprawiony w wersji 3.13.4.

AIOHTTP w wersjach do 3.13.2 ma podatność polegającą na możliwości wywołania burzy logów ostrzegawczych przy odczycie wielu nieprawidłowych ciasteczek. Atakujący może wysłać specjalnie spreparowany nagłówek Cookie, aby wygenerować dużą ilość logów, jeśli aplikacja uzyskuje dostęp do atrybutu cookies.

AIOHTTP to asynchroniczny framework HTTP dla asyncio i Pythona. W wersjach 3.13.2 i starszych obsługa wiadomości chunked może prowadzić do nadmiernego blokującego użycia CPU przy odbieraniu dużej liczby chunków. Jeśli aplikacja używa metody request.read() w endpoincie, atakujący może spowodować, że serwer spędzi umiarkowany czas blokującego CPU (np. 1 sekundę) na przetwarzaniu żądania. Może to potencjalnie prowadzić do ataku DoS, ponieważ serwer nie będzie mógł obsłużyć innych żądań w tym czasie. Problem został naprawiony w wersji 3.13.3.

AIOHTTP, framework HTTP dla asyncio i Pythona, w wersjach 3.13.2 i niższych zawiera podatność umożliwiającą niekontrolowane zapełnienie pamięci serwera podczas przetwarzania specjalnie spreparowanego żądania. Jeśli aplikacja używa metody Request.post() w handlerze, atakujący może zamrozić serwer poprzez wyczerpanie pamięci. Problem został naprawiony w wersji 3.13.3.

AIOHTTP w wersjach 3.13.2 i niższych zawiera podatność na nieskończoną pętlę, gdy asercje są pomijane (np. przy użyciu optymalizacji -O lub PYTHONOPTIMIZE=1). Atakujący może wykorzystać specjalnie spreparowaną wiadomość POST, aby wywołać atak DoS, jeśli aplikacja używa metody Request.post(). Problem został naprawiony w wersji 3.13.3.

AIOHTTP to asynchroniczny framework HTTP dla asyncio i Pythona. Wersje 3.13.2 i niższe zawierają logikę parsera, która pozwala na obecność nie-ASCII cyfr w nagłówku Range. Nie ma znanego wpływu, ale istnieje możliwość wykorzystania podatności na request smuggling. Problem został naprawiony w wersji 3.13.3.

AIOHTTP to asynchroniczny framework HTTP dla asyncio i Pythona. W wersjach 3.13.2 i starszych logika normalizacji ścieżek dla plików statycznych, mająca zapobiegać path traversal, pozwala atakującemu ustalić istnienie komponentów ścieżki absolutnej. Jeśli aplikacja używa web.static() (niezalecane w środowisku produkcyjnym), atakujący może ustalić istnienie elementów ścieżki. Problem naprawiono w wersji 3.13.3.

AIOHTTP, asynchroniczny framework HTTP dla Pythona, w wersjach 3.13.2 i niższych jest podatny na atak typu request smuggling w obecności nie-ASCII znaków. Jeśli zainstalowana jest czysto pythonowa wersja AIOHTTP (bez zwykłych rozszerzeń C) lub włączono AIOHTTP_NO_EXTENSIONS, atakujący może przeprowadzić atak request smuggling, aby ominąć niektóre zapory ogniowe lub zabezpieczenia proxy. Problem został naprawiony w wersji 3.13.3.

Podatność w frameworku AIOHTTP w wersjach 3.13.2 i niższych umożliwia atak typu zip bomb, który po dekompresji może doprowadzić do wyczerpania pamięci hosta i wykonania ataku DoS.

Podatność w aiohttp pozwala atakującemu na modyfikację żądania HTTP lub stworzenie nowego żądania, jeśli kontroluje wersję HTTP. Problem ten występuje tylko w przypadku, gdy atakujący ma możliwość kontrolowania wersji HTTP żądania.

Podatność w aiohttp pozwala atakującemu na modyfikację żądania HTTP poprzez niewłaściwą walidację, co może prowadzić do wstrzykiwania nowych nagłówków lub tworzenia nowych żądań, jeśli atakujący kontroluje metodę HTTP.

Podatność w aiohttp (do wersji 3.8.4) umożliwia atak typu HTTP request smuggling poprzez błędną interpretację nagłówków HTTP. Dotyczy to użytkowników korzystających z aiohttp jako serwera HTTP.