Podatności WSO2 Identity Server

Podatność XXE w funkcji przepływu XACML w WSO2 Identity Server 5.1.0 przed WSO2-CARBON-PATCH-4.4.0-0231 pozwala zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom z dostępem do funkcji XACML na odczyt dowolnych plików, wywołanie odmowy usługi, przeprowadzenie ataków SSRF lub inne nieokreślone skutki poprzez spreparowane żądanie XACML.

W podatności CVE-2016-4311 występuje luka CSRF w funkcji przepływu XACML w WSO2 Identity Server 5.1.0, która pozwala zdalnym atakującym na przejęcie uwierzytelnienia uprzywilejowanych użytkowników dla żądań przetwarzających żądania XACML.

Interfejs REST API do zarządzania typami sekretów nie izoluje poprawnie kontroli dostępu podczas usuwania typu sekretu. Logika kaskadowego usuwania nie przestrzega granic organizacyjnych, co prowadzi do usunięcia sekretów powiązanych z tym typem we wszystkich organizacjach. Eksploatacja może spowodować niezamierzone usunięcie sekretów w całym wdrożeniu, prowadząc do awarii konfiguracji, przerw w działaniu usług i warunków typu denial-of-service.

Gdy włączone jest logowanie wieloatrybutowe, interfejs logowania nie maskuje konsekwentnie istnienia kont użytkowników. Dla prawidłowych użytkowników serwer wyświetla ich kanoniczną nazwę użytkownika, a dla nieistniejących odsyła oryginalne dane wejściowe. Dzieje się tak niezależnie od konfiguracji validate_username. Ujawnienie prawidłowych nazw użytkowników zwiększa ryzyko ataków brute force, inżynierii społecznej i ukierunkowanego wycieku informacji.

Proces personifikacji użytkownika w WSO2 Identity Server nie zarządza poprawnie tokenami odświeżania związanymi z sesjami personifikowanymi. Pozwala to atakującemu, który uzyskał token dostępu dla personifikowanego użytkownika, wykorzystać grant tokena odświeżania do uzyskania nowych tokenów dostępu, przedłużając możliwość działania jako prawowity użytkownik. Atakujący może w ten sposób kontynuować działania w imieniu rzeczywistego użytkownika, kompromitując integralność logów i utrudniając śledzenie działań.

Nieużywane kody autoryzacyjne wydane usuniętym użytkownikom nie są prawidłowo unieważniane ani usuwane z systemu, co pozwala na ich potencjalne ponowne użycie. Jeśli atakujący posiada zarówno kod autoryzacyjny, jak i powiązane dane klienta (ID i sekret), może uzyskać tokeny dostępu w imieniu usuniętych użytkowników, co prowadzi do nieautoryzowanego dostępu do zasobów.

Mechanizm blokady konta nie uruchamia się, gdy dodatkowe magazyny użytkowników są niedostępne. Oprogramowanie nie utrzymuje spójnego stanu blokady, jeśli nie może osiągnąć wszystkich skonfigurowanych magazynów, co pozwala atakującemu na wielokrotne próby uwierzytelnienia z nieprawidłowymi danymi bez wyzwalania blokady.

Proces samodzielnej rejestracji użytkownika w wielu produktach WSO2 nie waliduje odpowiednio danych wejściowych, co pozwala na umieszczenie niezweryfikowanych danych w atrybutach użytkownika (claims). Te dane są następnie używane przez procesy downstream, co może prowadzić do różnych ataków.