Podatności UAC

UAC przed wersją 3.3.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie poleceń w logice podstawiania użytkownika w parse_artifact.sh. Nazwy użytkowników i katalogi domowe z /etc/passwd są podstawiane do ciągów poleceń bez odpowiedniego escapowania przed wykonaniem przez eval, co pozwala na wstrzyknięcie metaznaków powłoki.

UAC przed wersją 3.3.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie poleceń w funkcji _command_collector, gdzie linie wyjścia poleceń są podstawiane do ciągów poleceń przez sed bez odpowiedniego escapowania przed oceną przez eval. Atakujący może wykorzystać złośliwe nazwy plików lub definicje artefaktów.

UAC przed wersją 3.3.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie poleceń w funkcji _run_command, która pozwala atakującym na wykonanie dowolnych poleceń poprzez wstrzyknięcie metaznaków powłoki do niezaufanych danych, takich jak nazwy użytkowników, nazwy procesów lub nazwy plików.

UAC (Unix-like Artifacts Collector) przed wersją 3.3.0-rc1 zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń w potoku podstawiania symboli zastępczych i wykonywania poleceń. Funkcja _run_command() przekazuje skonstruowane ciągi poleceń bezpośrednio do eval bez odpowiedniego oczyszczania, co pozwala atakującemu na wstrzyknięcie znaków specjalnych powłoki przez kontrolowane dane wejściowe, takie jak wartości %line% z iteratorów foreach oraz %user%/%user_home% pochodzące z plików systemowych.