Podatności Tor

Tor w wersjach przed 0.2.8.12 może umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (awaria klienta) poprzez spreparowany opis usługi ukrytej.

W Tor przed wersją 0.2.5.16 oraz w wersjach 0.2.6 do 0.2.8 przed 0.2.8.17, 0.2.9 przed 0.2.9.14, 0.3.0 przed 0.3.0.13 i 0.3.1 przed 0.3.1.9 występuje podatność typu use-after-free w usłudze onion v2 podczas wygasania punktu wprowadzenia, spowodowana niewłaściwym zarządzaniem listą wygasających elementów w określonych przypadkach błędów.

W Tor przed wersją 0.2.5.16 oraz w wersjach 0.2.6 do 0.2.8 przed 0.2.8.17, 0.2.9 przed 0.2.9.14, 0.3.0 przed 0.3.0.13 i 0.3.1 przed 0.3.1.9, atakujący może spowodować odmowę usługi (zawieszenie aplikacji) poprzez spreparowane dane PEM, które wskazują na klucz publiczny wymagający hasła. To wywołuje próbę biblioteki OpenSSL, aby poprosić użytkownika o hasło.

W Torze przed wersją 0.2.5.16 oraz w wersjach 0.2.6 do 0.2.8 przed 0.2.8.17, 0.2.9 przed 0.2.9.14, 0.3.0 przed 0.3.0.13 i 0.3.1 przed 0.3.1.9, zdalni atakujący mogą spowodować odmowę usługi poprzez dereferencję wskaźnika NULL, co prowadzi do awarii aplikacji.

W Tor przed wersją 0.2.5.16 oraz w wersjach 0.2.6 do 0.2.8 przed 0.2.8.17, 0.2.9 przed 0.2.9.14, 0.3.0 przed 0.3.0.13 i 0.3.1 przed 0.3.1.9 mechanizm ochrony przed powtórnymi atakami jest nieskuteczny dla usług onion v2. Atakujący może wysłać wiele komórek INTRODUCE2, aby wywołać ten problem.

Tor w wersji 0.3.x przed 0.3.0.9 ma algorytm wyboru strażników, który uwzględnia tylko wyjściowy relay, a nie jego rodzinę. Może to umożliwić zdalnym atakującym pokonanie zamierzonych właściwości anonimowości, wykorzystując istnienie dużych rodzin relayów.

Funkcja ukrytej usługi w Tor przed wersją 0.3.0.8 umożliwia atak typu denial of service (awaria asercji i zakończenie działania demona) poprzez nieprawidłową komórkę BEGIN.

Tor w wersjach przed 0.2.8.9 oraz 0.2.9.x przed 0.2.9.4-alpha zawierał funkcje, które oczekiwały, że dane buf_t będą zakończone znakiem NUL. Implementacja w or/buffers.c nie zapewniała jednak tego zakończenia, co umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi (klienta, usługi ukrytej, przekaźnika lub autorytetu) poprzez spreparowane dane.

Tor przed wersją 0.4.9.9 był podatny na zapis poza zakresem podczas parsowania konsensusu lub podpisu odłączonego z nieoczekiwanym typem skrótu. Wpływ jest niewielki dla większości ról Tor, ale potencjalnie poważny dla autorytetów katalogów.

Tor przed wersją 0.4.9.9 był podatny na zapis do zwolnionej pamięci (NULL write after free) podczas wysyłania komórki CONFLUX_SWITCH, gdy wysyłanie nie powiedzie się. Ignorowanie wartości zwracanej przez relay_send_command_from_edge() prowadzi do awarii.

Tor przed wersją 0.4.9.9 może wpaść w nieskończoną pętlę podczas dekompresji skróconego strumienia zlib/gzip z parametrem done=1. Skrócony strumień nie osiąga Z_STREAM_END, co powoduje błąd Z_BUF_ERROR, który jest błędnie interpretowany jako pełny bufor wyjściowy.

Tor przed wersją 0.4.9.9 był podatny na obejście ochrony przed bombą kompresyjną, gdzie atakujący mógł połączyć wiele pod-strumieni gzip lub zlib, każdy tuż poniżej progu wykrywania, aby całkowicie uniknąć sprawdzenia.

Tor przed wersją 0.4.9.11 jest podatny na wyścig, w którym w odpowiednich okolicznościach punkt rendezvous może podszyć się pod usługę onion, do której klient próbował się połączyć (atak man-in-the-middle).

Tor przed wersją 0.4.9.11 jest podatny na użycie po zwolnieniu (use-after-free) i potencjalne podwójne zwolnienie obiektu conflux, gdy odzyskana noga wskrzesza zestaw conflux, którego ostatnia połączona noga została już zamknięta. Złośliwy węzeł wyjściowy może to wykorzystać do awarii klienta.

Tor przed wersją 0.4.9.10 nie odrzucał komórki CONFLUX_LINK, która dociera na obwód z już podłączonymi strumieniami. Złośliwy klient mógł wysłać RELAY_COMMAND_BEGIN przed CONFLUX_LINK na tym samym obwodzie, co prowadziło do osierocenia strumienia wyjściowego i użycia po zwolnieniu (use-after-free) przy zwalnianiu obwodu.