Podatności openssl_encrypt

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 używa niedoparametryzowanego PBKDF2-HMAC-SHA256 z tylko 100 000 iteracji do ochrony kluczy prywatnych plików PQC i 10 000 iteracji do weryfikacji hasła plików z podwójnym szyfrowaniem. Atakujący, którzy zdobędą pliki kluczy lub zaszyfrowane pliki, mogą przeprowadzić atak brute-force na hasła offline przy użyciu akceleracji GPU lub ASIC.

openssl_encrypt (pakiet pip openssl-encrypt) w wersjach <= 1.4.8 zawiera wadę rozwiązywania plików konfiguracyjnych względem bieżącego katalogu w crypt_settings.py, gdzie CONFIG_FILE (pierwotnie bezwzględna ścieżka per użytkownik ~/.crypt_settings.json) jest ponownie przypisywana w linii 84 do zwykłej względnej nazwy 'crypt_settings.json'. W rezultacie przestarzały interfejs Tk GUI SettingsTab odczytuje i zapisuje ustawienia KDF z crypt_settings.json w katalogu, z którego uruchomiono proces (bieżący katalog roboczy), zamiast w katalogu domowym użytkownika. Atakujący, który umieści złośliwy crypt_settings.json (np. sha256:1 z wyłączonymi wszystkimi pamięciożernymi KDF), może po cichu obniżyć szyfrowanie wykonywane w tej sesji GUI do około jednej rundy haszowania, omijając preflight słabych KDF i umożliwiając ataki brute-force offline na wynikowy szyfrogram. Poprawione w wersji 1.4.9.

openssl_encrypt w wersjach 1.4.8 i wcześniejszych nie waliduje pola total_samples w plikach FLAC przed użyciem go do alokacji pamięci. Spreparowany plik FLAC o rozmiarze ~50 bajtów deklarujący ~100 milionów próbek powoduje alokację wielu gigabajtów, prowadząc do odmowy usługi przez brak pamięci podczas 'decrypt --stego-extract'. Problem naprawiony w 1.4.9; dotyczy linii 1.4.x i 1.5.x.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 nie egzekwuje limitu czasu dla liczby iteracji funkcji wyprowadzania klucza (KDF) określonej w metadanych pliku. Atakujący mogą tworzyć pliki z bardzo wysoką liczbą iteracji KDF, co powoduje nieograniczone zużycie zasobów CPU przed weryfikacją hasła.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 zawiera podatność na niebezpieczne uprawnienia plików w graficznym interfejsie użytkownika, który zapisuje odszyfrowany tekst jawny z domyślnymi uprawnieniami odczytywalnymi dla wszystkich. Atakujący mogą odczytać odszyfrowane pliki wyjściowe utworzone przez GUI jako nieuprzywilejowani lokalni użytkownicy w systemach wieloużytkownikowych.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera zakodowane na stałe domyślne sekrety podpisywania JWT w config.py, które przechodzą walidację. Atakujący mający dostęp do kodu źródłowego mogą sfałszować ważne tokeny JWT dla dowolnego client_id, aby uzyskać uwierzytelniony dostęp do kluczownika i interfejsów API telemetrii.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na obejście uwierzytelniania w CamelliaCipher, która wyłącza generowanie i weryfikację znaczników HMAC, gdy ustawiona jest zmienna środowiskowa PYTEST_CURRENT_TEST. Atakujący z możliwością wykonania kodu mogą ustawić tę zmienną, aby wygenerować nieuwierzytelniony szyfrogram i obejść ochronę integralności zaszyfrowanych danych.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 używa niestandardowej konstrukcji wyprowadzania klucza PBKDF2 z iteracjami=1 na wywołanie w pętli zewnętrznej, tworząc KDF, którego właściwości bezpieczeństwa nie zostały formalnie przeanalizowane. Atakujący mogą wykorzystać to osłabione wyprowadzanie klucza do bardziej efektywnego łamania haseł chroniących starsze zaszyfrowane pliki w porównaniu ze standardowymi implementacjami PBKDF2.

W bibliotece openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 wykryto błąd logowania w funkcji restore_hidden_modules(), który loguje liczbę modułów po wyczyszczeniu, zawsze pokazując zero przywróconych modułów i uszkadzając dzienniki audytu. Dodatkowo istnieje wyścig między ukrywaniem modułów a instalacją hooka importu, co w środowiskach wielowątkowych może pozwolić innemu wątkowi na ponowny import zablokowanych modułów.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na przechodzenie po ścieżkach w metodzie _is_safe_path, gdzie parametr plugin_id nie jest sanityzowany przed konstruowaniem ścieżki katalogu konfiguracji wtyczki. Atakujący może zadeklarować złośliwy plugin_id zawierający sekwencje przechodzenia po ścieżkach, takie jak '../', aby uzyskać dostęp do dowolnych katalogów poza zamierzonym katalogiem wtyczek.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na obejście sandboxa, gdzie sandbox wtyczek nie ogranicza alternatywnych metod dostępu do plików, takich jak pathlib.Path i io.open. Atakujący mogą zaimportować moduły pathlib lub io, aby czytać i zapisywać dowolne pliki, całkowicie omijając kontrolę dostępu do plików restricted_open.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na ujawnienie informacji w punkcie końcowym /ready, który zwraca pełne komunikaty o błędach bazy danych nieuwierzytelnionym wywołującym. Atakujący mogą wywołać błędy bazy danych, aby wydobyć wrażliwe informacje, w tym nazwy hostów, adresy IP, parametry połączenia i potencjalnie poświadczenia z komunikatów o wyjątkach.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 używa nienadającego się do kryptografii modułu random Pythona do wyboru pikseli w funkcji generate_pseudorandom_sequence. Atakujący znający hasło mogą odtworzyć stan Mersenne Twister z około 624 wyjść i przewidzieć lokalizacje pikseli zawierających ukryte dane w celu ich ekstrakcji.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 ujawnia hasła przekazywane przez argument CLI --password w listach procesów dostępnych dla wszystkich użytkowników systemu. Atakujący mogą odczytać argumenty procesów przez ps aux lub /proc/[pid]/cmdline, aby uzyskać hasła w postaci jawnej i hasła do keystore.

W bibliotece openssl_encrypt (pip) w wersjach do 1.4.7 wykryto podatność ujawniania informacji, gdzie polecenia diagnostyczne 'hsm fido2-test' i 'hsm onlykey-test' bezwarunkowo wypisują pełny wygenerowany pepper sprzętowy jako hex na stdout/stderr (w crypt_cli.py, handle_hsm_command). Wartość może pozostać w buforze terminala, nagraniach sesji lub logach CI. Wpływ jest ograniczony, ponieważ pepper jest wyprowadzany z losowej soli testowej i jest powiązany z solą, więc wyciek nie może być użyty do odszyfrowania prawdziwych plików. Poprawiono w wersji 1.4.8 (i 1.5.0) poprzez usunięcie hex dumpów i przekierowanie debugowania pluginów przez warstwę redakcji.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 nie oczyszcza pola email w importowanych dokumentach tożsamości, co pozwala atakującym wstrzykiwać sekwencje ANSI, które fałszują linię weryfikacji odcisku palca wyświetlaną użytkownikom. Atakujący mogą dostarczyć spreparowany pakiet tożsamości przez normalne przepływy wymiany kontaktów lub odpowiedzi serwera kluczy, manipulując wyjściem terminala i wyświetlając fałszywy odcisk palca, omijając mechanizm weryfikacji poza pasmem chroniący przed atakami podstawienia kluczy.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 nie przelicza i nie weryfikuje odcisków palców podczas ładowania tożsamości z identity.json, co pozwala atakującym podmieniać klucze publiczne w magazynach tożsamości. Atakujący mogą zastąpić legalne klucze publiczne własnymi, zachowując deklarowany odcisk palca, co umożliwia ciche podstawienie kluczy, gdzie szyfrowanie używa kluczy atakującego, a weryfikacja podpisów wydaje się poprawna.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 używa listy zablokowanych do identyfikacji zaufanych wbudowanych wtyczek, co pozwala niepodpisanym wtyczkom w katalogach plugins/ najwyższego poziomu i nieznanych podkatalogach ominąć weryfikację podpisu. Atakujący mogą umieścić złośliwe niepodpisane wtyczki zgodnie z udokumentowanymi ścieżkami instalacji, aby uzyskać zdalne wykonanie kodu w procesie CLI z dostępem do haseł i kluczy kryptograficznych.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 zawiera podatność weryfikacji podpisu w gpg_runner.verify_detached, która akceptuje odwołane i wygasłe klucze, sprawdzając tylko status VALIDSIG bez analizowania REVKEYSIG, EXPKEYSIG lub kodów wyjścia gpg. Atakujący posiadający skompromitowane, a następnie odwołane klucze podpisujące lub wygasłe klucze projektowe mogą ominąć weryfikację podpisu, aby wykonać złośliwe wtyczki w procesie hosta.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na ominięcie uwierzytelniania w pqc.py, gdzie niepowodzenia deszyfrowania AES-GCM powodują przełączenie na nieuwierzytelniony tryb AES-CTR. Atakujący mogą modyfikować szyfrogram w transmisji, aby ominąć weryfikację integralności i przeprowadzać ataki typu bit-flipping bez wykrycia.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera krytyczną podatność w pqc.py, gdzie niepowodzenia dekapsulacji KEM po cichu przełączają się w tryb symulacji, generując deterministyczny wspólny sekret z tylko 16 bajtów klucza prywatnego i publicznie dostępnych danych klucza. Atakujący, którzy zdobędą 16 bajtów klucza prywatnego, mogą obliczyć wspólny sekret i odszyfrować cały szyfrogram, ponieważ wyzwalacz działa przy każdym niepowodzeniu KEM bez zgłaszania błędu.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na ucieczkę z piaskownicy w IsolatedPluginExecutor, która udostępnia obiekty typów Pythona w ograniczonych wbudowanych funkcjach exec(). Atakujący mogą przechodzić przez hierarchię klas Pythona za pomocą __class__.__mro__.__subclasses__(), aby uzyskać dostęp do funkcji systemowych i wykonywać dowolne polecenia systemu operacyjnego.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na ucieczkę z piaskownicy w analizatorze AST DangerousPatternVisitor, który nie wykrywa technik przechodzenia przez atrybuty dunder. Atakujący mogą użyć łańcuchów __class__, __bases__, __subclasses__() i __globals__, aby uzyskać dostęp do ograniczonych funkcji i wykonywać dowolne polecenia systemowe z kodu pluginu.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 nie stosuje ograniczeń piaskownicy w domyślnym trybie izolacji procesów dla wykonywania pluginów. Atakujący mogą wykonywać złośliwe pluginy z nieograniczonym dostępem do systemu plików, sieci, wykonywania podprocesów i wszystkich modułów Pythona.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na ominięcie uwierzytelniania w funkcji verify_api_token, która akceptuje dowolny niepusty token Bearer bez weryfikacji. Atakujący mogą przesyłać dowolne klucze publiczne, wyliczać wszystkie klucze i odwoływać klucze należące do dowolnego użytkownika, podając dowolny token Bearer w nagłówku Authorization.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera zakodowane na stałe poświadczenia bazy danych w plikach konfiguracyjnych serwera autonomicznego. Atakujący w tej samej sieci mogą uzyskać dostęp do baz danych PostgreSQL, używając dobrze znanych domyślnych poświadczeń, aby pobrać wrażliwe dane.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 używa HKDF bez soli i ze statycznym parametrem info w funkcjach normalizacji kluczy, co zmniejsza ekstrakcję entropii i determinizm. Atakujący mogą wykorzystać przewidywalne wyprowadzanie kluczy przy identycznych danych wejściowych, aby osłabić bezpieczeństwo kryptograficzne przeciwko atakom wielocelowym.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na obejście piaskownicy pluginu, gdzie PluginImportGuard blokuje inny zestaw modułów niż zestaw DANGEROUS_MODULES analizatora AST. Atakujący mogą ominąć analizę AST poprzez zaciemnianie lub kodowanie stringów, aby zaimportować nieblokowane niebezpieczne moduły, takie jak sys, shutil, multiprocessing, importlib i pickle, w celu wykonania dowolnego kodu.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 akceptuje tokeny odświeżania jako parametry zapytania URL w trasach serwera kluczy i serwera telemetrii. Atakujący mogą wyodrębnić tokeny z logów serwera, logów proxy, historii przeglądarki i nagłówków HTTP Referer, aby uzyskać nieautoryzowany dostęp.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 używa limitera szybkości w pamięci do ochrony przed brute-force TOTP, który nie jest współdzielony między procesami i ginie po restarcie serwera. Atakujący mogą rozłożyć próby uwierzytelnienia na wiele instancji serwera lub ponowić je natychmiast po restarcie, aby ominąć ochronę.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność w metodzie PublicKeyBundle.from_dict(), która tworzy pakiety kluczy z niezaufanych danych bez weryfikacji podpisów. Atakujący mogą wywołać from_dict() i następnie to_identity() bez weryfikacji podpisu, aby szyfrować dane przy użyciu kluczy publicznych kontrolowanych przez atakującego, co prowadzi do wycieku tajemnic.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 po cichu pomija walidację schematu JSON, gdy biblioteka jsonschema nie jest zainstalowana, co pozwala na akceptowanie nieprawidłowych metadanych. Atakujący mogą usunąć pakiet jsonschema lub dostarczyć nieznane wersje formatu metadanych, aby ominąć wszystkie kontrole schematu i przetwarzać złośliwe dane.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na wykonanie dowolnego kodu w implementacji hasha Whirlpool, która używa szerokich wzorców glob do ładowania modułów .so bez weryfikacji integralności. Atakujący mogą umieścić złośliwe pliki .so pasujące do wzorca whirlpool*py313*.so w katalogach site-packages, aby uzyskać wykonanie natywnego kodu podczas ładowania modułu.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 nie waliduje parametrów kosztu KDF w metadanych zaszyfrowanych plików i nagłówkach keystore, co pozwala atakującym na wywołanie nieograniczonej alokacji pamięci. Atakujący mogą stworzyć złośliwe zaszyfrowane pliki z deklarowanymi bardzo dużymi parametrami Argon2, scrypt lub balloon KDF, co prowadzi do wyczerpania pamięci systemowej i awarii procesu bez uwierzytelnienia.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 nie waliduje parametru memory_cost z bloków ochrony plików tożsamości, co pozwala atakującym na wywołanie warunków braku pamięci podczas wyprowadzania klucza. Atakujący z prawem zapisu do lokalnych magazynów tożsamości mogą tworzyć złośliwe pliki tożsamości z nadmiernymi wartościami memory_cost, które powodują awarię hosta podczas odblokowywania tożsamości przed uwierzytelnieniem.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 wykonuje niezaufane pluginy stron trzecich z niewystarczającymi kontrolami: domyślna polityka podpisu to WARN, więc niepodpisany lub niezweryfikowany plugin nie wbudowany jest kompilowany i wykonywany w procesie gospodarza w czasie importu, przed zainstalowaniem sandboxa. Jedyną domyślną barierą była niekompletna, możliwa do obejścia lista zabronionych AST. Jeśli użytkownik zostanie nakłoniony do załadowania pluginu atakującego, może to prowadzić do wykonania dowolnego kodu z uprawnieniami użytkownika.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 ma dwie słabości w funkcji przenośnego dysku USB. Weryfikacja integralności nie wykrywa plików dodanych poza manifestem, a stała sól KDF umożliwia ataki rainbow table.

openssl_encrypt (pip: openssl-encrypt) przed wersją 1.4.9 zawiera wadę przechodzenia przez ścieżki w PluginSandbox._is_safe_path, która autoryzowała dostęp do plików za pomocą zwykłego dopasowania prefiksu ciągu. Zablokowany plugin bez uprawnienia READ_FILES mógł odczytać lub zapisać katalog innego pluginu, który jedynie dzieli prefiks nazwy (np. .../plugins/foobar pasujący do dozwolonego .../plugins/foo), łamiąc izolację między pluginami w obrębie tego samego użytkownika. Poprawka polega na dopasowaniu każdego dozwolonego katalogu dokładnie lub z końcowym separatorem ścieżki.

openssl_encrypt (pakiet pip openssl-encrypt) w wersjach do 1.4.8 nie usuwa tokena bearer keyservera przekazanego jako argument pozycyjny do 'keyserver set-token' w zrzucie argumentów --debug, ponieważ sanitize_argv_for_debug nie go oczyszcza. W rezultacie token jest drukowany jawnym tekstem na stderr przy użyciu --debug (nawet bez --unsafe-show-secrets), utrwalając poświadczenia w logach i historii terminala. Naprawiono w wersji 1.4.9.

openssl_encrypt w wersjach do 1.4.8 używa tolerancyjnego na sufiksy dopasowywania odcisków palców podczas wiązania zaufanego klucza. Operator potwierdzający krótki, podrabialny identyfikator klucza GPG może nieświadomie zarejestrować klucz atakującego jako zaufany, co umożliwia podpisywanie złośliwych wtyczek. Wersja 1.4.9 wymaga dokładnego dopasowania pełnego odcisku palca klucza głównego.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 nie zapobiega kolizjom przestrzeni nazw między własnymi tożsamościami a kontaktami w IdentityStore, co pozwala atakującym na tworzenie zacienionych wpisów kontaktowych niewidocznych do czasu usunięcia odpowiedniej własnej tożsamości. Po usunięciu własnej tożsamości zacieniony kontakt staje się widoczny i rozwiązuje się do kluczy atakującego, umożliwiając cichą podmianę kluczy dla zaszyfrowanych plików.

openssl-encrypt przed wersją 1.4.9 nie usuwa hasła z wyjścia debugowania, gdy jest ono podane w skróconych formach opcji. Sanityzacja rozpoznaje tylko dokładne nazwy opcji, formy --option=value i tokeny zaczynające się od -p, więc te formy omijają mechanizm i hasło trafia do stderr. Osoby z dostępem do tego wyjścia mogą odzyskać hasło.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 używa słabego wyprowadzania klucza w D-Bus CryptoService.EncryptFile, stosując nierozciągnięty SHA-256 zamiast Argon2id. Atakujący mogą przeprowadzać ataki offline na hasła do zaszyfrowanych plików znacznie szybciej niż przewiduje dokumentacja.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 nie waliduje stanu szyfrowania osadzonych post-kwantowych kluczy prywatnych w metadanych plików. Atakujący mogą tworzyć pliki z niezaszyfrowanymi osadzonymi kluczami PQC, które odszyfrowują się pod dowolnym hasłem, omijając uwierzytelnianie i produkując wybrany przez atakującego tekst jawny z fałszywą weryfikacją integralności.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 nie waliduje poprawnie kosztów funkcji wyprowadzania klucza w spreparowanych plikach, co pozwala atakującym na wyczerpanie pamięci i CPU podczas przetwarzania przed uwierzytelnieniem. Złośliwe pliki z nadmiernymi parametrami KDF mogą zawiesić proces.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń w poleceniu info, gdzie niezaufane pola metadanych są interpolowane bez cudzysłowów. Atakujący mogą spreparować wartości metadanych, takie jak pepper_name, zawierające polecenia powłoki, które wykonają się po skopiowaniu wydrukowanego bloku CLI do powłoki.

openssl_encrypt w wersjach przed 1.4.9 nie oczyszcza znaków sterujących terminala w metadanych plików drukowanych przez polecenie info. Atakujący mogą tworzyć złośliwe pliki zawierające sekwencje ucieczki, aby przemalować wyjście terminala i sfałszować informacje weryfikacyjne wyświetlane użytkownikom.

openssl_encrypt w wersjach przed 1.4.9 nie poprawnie escapuje wartości key_id kontrolowanych przez atakującego, drukowanych na stderr podczas automatycznego wykrywania odszyfrowania. Atakujący mogą tworzyć zaszyfrowane pliki ze złośliwym key_id zawierającym sekwencje ucieczki, aby przemalować wyjście terminala i sfałszować bloki weryfikacji autentyczności.

openssl-encrypt (pakiet pip, wersje do 1.4.8) nie oczyszcza nazw plików odczytywanych z niezaufanych danych dysku (poza uwierzytelnionym manifestem AES-GCM) przed wydrukowaniem ich w danych wyjściowych polecenia verify-usb. Atakujący może umieścić nazwy plików zawierające bajty sterujące ruchem kursora i kasowaniem linii, które przemalowują sfałszowany werdykt PASSED na ekranie, maskując rzeczywiste wykrycie manipulacji. Naprawiono w wersji 1.4.9 przez przekierowanie nazw pochodzących z dysku przez sanitize_for_display().

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 nie waliduje pola total z danych QR przed materializacją zakresów. Atakujący mogą dostarczyć spreparowane obrazy QR z bardzo dużymi wartościami total, co prowadzi do nieograniczonej alokacji pamięci i odmowy usługi przez wyczerpanie pamięci.