Podatności nghttp2

Biblioteka nghttp2 przed wersją 1.61.0 kontynuuje odczytywanie nieograniczonej liczby ramek HTTP/2 CONTINUATION nawet po zresetowaniu strumienia, aby utrzymać kontekst HPACK w synchronizacji. Powoduje to nadmierne zużycie CPU podczas dekodowania stanu HPACK.

Obsługa bezczynnych strumieni w nghttp2 przed wersją 1.6.0 zawiera błąd typu heap-use-after-free, który może być wykorzystany przez atakujących w nieokreślony sposób.

Podatność w nghttp2 nghttpx do wersji 1.69.0 powoduje, że żądanie HTTP/1.1 Upgrade zawierające nagłówek Content-Length i ciało jest przekazywane na ponownie używane połączenia backendowe. Backend interpretujący tę niejednoznaczną wiadomość na korzyść atakującego umożliwia przemycanie żądań/odpowiedzi HTTP oraz zatruwanie kolejki odpowiedzi między klientami.

Gdy opcja early_acl_drop (earlyACLDrop w Lua) jest wyłączona (domyślnie włączona) na froncie DNS over HTTPS korzystającym z dostawcy nghttp2, kontrola ACL jest pomijana, co pozwala wszystkim klientom na wysyłanie zapytań DoH niezależnie od skonfigurowanej listy ACL.

W bibliotece nghttp2 przed wersją 1.68.1 wykryto podatność polegającą na braku walidacji stanu wewnętrznego po wywołaniu funkcji `nghttp2_session_terminate_session` lub `nghttp2_session_terminate_session2`. Powoduje to kontynuowanie odczytu danych po zakończeniu sesji, a odebranie nieprawidłowej ramki może wywołać błąd asercji i przerwanie działania.