Podatności Netatalk

Przepełnienie bufora sterty w demonie CNID w Netatalk (wersje 2.0.0-4.4.2) pozwala zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z podwyższonymi uprawnieniami lub wywołanie DoS.

Netatalk w wersjach od 3.1.19 do 4.4.2 zawiera podatność na przepełnienie bufora stosu w funkcji deletedir() demona afpd z powodu niedomiaru liczby całkowitej w obliczaniu pozostałego rozmiaru bufora używanego do konstrukcji ścieżki. Funkcja deletedir() jest wywoływana, gdy operacja na pliku przekracza granicę urządzenia w obrębie współdzielonego woluminu AFP, czego standardowa funkcja renameat() nie obsługuje. Podatność pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wykonanie nieograniczonej operacji strcpy() z kontrolowanymi nazwami plików do prawie pełnego bufora stosu. Wersja 4.4.3 łata ten problem.

Netatalk to darmowy pakiet serwera plików dla systemów uniksopodobnych. W wersjach 3.1.19 do 4.4.2 istnieje przepełnienie bufora oparte na stosie w funkcji copydir() demona afpd z powodu niedomiaru liczby całkowitej w obliczaniu pozostałego rozmiaru bufora używanego do konstrukcji ścieżki. copydir() jest funkcją narzędziową wywoływaną, gdy operacja na pliku przekracza granicę urządzenia wewnątrz współdzielonego woluminu AFP, czego standardowa funkcja renameat() nie może obsłużyć. Funkcja próbuje śledzić dostępną przestrzeń bufora za pomocą srem i drem dla ścieżek źródłowych i docelowych. Błędna arytmetyka powoduje niedomiar zarówno srem, jak i drem do SIZE_MAX. W konsekwencji sprawdzenia granic względem strlen(de->d_name) zawsze przechodzą, pozwalając strcpy() na dołączanie nazw plików do prawie pełnych buforów stosu. Wersja 4.4.3 łata ten problem. Obejściem jest skonfigurowanie każdego współdzielonego woluminu AFP jako pojedynczego systemu plików, to znaczy żaden podkatalog współdzielonego woluminu nie powinien być punktem montowania innego systemu plików.

Nieprawidłowo umieszczona konwersja z bajtów na int spowodowała możliwość paniki serwera w dekoderze pakietów AES-GCM dla starannie spreparowanych danych wejściowych.

W Netatalk od wersji 3.0.0 do 4.4.2 wykryto warunek TOCTOU w funkcji ad_flush, który dotyczy operacji na plikach z uprawnieniami roota. Może to pozwolić zdalnemu atakującemu na ograniczoną modyfikację danych w specyficznych warunkach wyścigu.

Brak instrukcji break w przetwarzaniu DSI OpenSession w Netatalk 1.5.0 do 4.4.2 powoduje, że przypadek DSIOPT_ATTNQUANT przechodzi do DSIOPT_SERVQUANT. Zdalny atakujący może wykorzystać spreparowane opcje sesji DSI, powodując niewielkie zakłócenie usługi.

Netatalk w wersjach 2.1.0 do 4.4.2 łączy wiele wartości errno za pomocą bitowej alternatywy (OR), co prowadzi do nieprawidłowych kodów błędów przy jednoczesnym wystąpieniu wielu błędów. Zdalny atakujący może wykorzystać to do spowodowania niewielkiego zakłócenia usługi.

Netatalk w wersjach 3.1.2 do 4.4.2 został skompilowany bez flagi FORTIFY_SOURCE, co wyłącza wbudowaną ochronę przed przepełnieniem bufora. Zdalny atakujący może wykorzystać błędy pamięci, które normalnie zostałyby wychwycone i bezpiecznie zakończone, powodując niewielką odmowę usługi.

W systemie Netatalk w wersjach od 3.0.0 do 4.4.2 w komponencie Spotlight RPC unmarshaller występuje martwe sprawdzenie zakresu, które nie zapewnia skutecznej ochrony przed przekroczeniem zakresu. Zdalny uwierzytelniony atakujący może uzyskać ograniczone informacje poprzez spreparowane żądania Spotlight RPC.

W Netatalk w wersjach od 2.0.0 do 4.4.2, nieprawidłowe obliczenia w makrze hextoint z powodu błędnej obsługi wielkich liter umożliwiają zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu ograniczoną modyfikację danych poprzez spreparowane dane szesnastkowe.

W Netatalk w wersjach od 3.0.3 do 4.4.2 wykryto podatność polegającą na niezgodności argumentów w funkcji formatującej. Zdalny, uwierzytelniony atakujący może spowodować niewielką odmowę usługi poprzez spreparowane dane wejściowe.

Niewystarczające oczyszczanie ścieżek woluminów w Netatalk 3.1.0 do 4.4.2 umożliwia lokalnemu uprzywilejowanemu użytkownikowi wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego i wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowaną ścieżkę woluminu.

Moduły uwierzytelniania w Netatalk 1.5.0 do 4.4.2 nie sprawdzają wartości zwracanej przez seteuid(), co może pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na utrzymanie podwyższonych uprawnień w warunkach błędu.

Podatność w Netatalk od wersji 2.2.1 do 4.4.2. Funkcja system() jest wywoływana po nieudanym chdir() bez odpowiedniego obsłużenia błędu, co pozwala lokalnemu uprzywilejowanemu użytkownikowi na wykonanie niezamierzonych poleceń lub spowodowanie drobnych zakłóceń usługi.

Nieograniczona realokacja pamięci w kodzie konwersji zestawów znaków w Netatalk 2.0.0 do 4.4.2 umożliwia zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu spowodowanie niewielkiej odmowy usługi poprzez spreparowane żądania konwersji znaków.

W Netatalk w wersjach od 3.0.0 do 4.4.2 występuje podatność na niedomiar liczby całkowitej w funkcji volxlate. Umożliwia ona lokalnemu uprzywilejowanemu użytkownikowi uzyskanie ograniczonych informacji, modyfikację ograniczonych danych lub spowodowanie drobnego zakłócenia usługi poprzez spreparowane dane wejściowe dotyczące translacji woluminów.

Podatność w Netatalk 2.1.0 do 4.4.2: niekompletna sanityzacja ścieżek rozszerzonych atrybutów (EA) umożliwia zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu zapis do plików poza zamierzonym obszarem metadanych poprzez spreparowane nazwy EA.

Netatalk w wersjach od 2.1.0 do 4.4.2 zawiera podatność na odczyt poza zakresem sterty podczas parsowania nagłówków rozszerzonych atrybutów (EA). Zdalny uwierzytelniony atakujący może wykorzystać spreparowane dane EA do uzyskania ograniczonych informacji lub spowodowania drobnych zakłóceń usługi.

W Netatalk w wersjach 3.1.0 do 4.4.2 występuje wiele odczytów poza dozwolonym obszarem sterty w kodzie deserializacji RPC Spotlight. Zdalny uwierzytelniony atakujący może uzyskać poufne informacje lub spowodować drobne zakłócenia usługi.

Błąd off-by-two w funkcji lp_write() w papd w Netatalk 2.0.0 do 4.4.2 umożliwia atakującemu z sąsiedniej sieci modyfikację ograniczonych danych lub spowodowanie drobnych zakłóceń usługi poprzez spreparowane dane wydruku.

Odczyt poza zakresem w obsłudze identyfikatora sesji ASP w Netatalk 1.3 do 4.4.2. Sąsiedni atakujący sieciowy może uzyskać ograniczone informacje lub spowodować odmowę usługi przez spreparowane żądanie ASP.

W Netatalk w wersjach od 2.1.0 do 4.4.2 występuje podatność na wstrzykiwanie LDAP. Zdalny uwierzytelniony atakujący może manipulować zapytaniami LDAP, uzyskując ograniczone informacje lub modyfikując wpisy LDAP poprzez spreparowane dane wejściowe filtra.

Brak sprawdzenia granic długości wyjścia w funkcji pull_charset_flags() w Netatalk 2.0.4 do 4.4.2 pozwala zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi poprzez spreparowane dane zestawu znaków.

Podatność w Netatalk w wersjach od 1.5.0 do 4.4.2 polega na użyciu algorytmu DES-ECB do uwierzytelniania, co powoduje podatność na atak typu timing side channel. Zdalny atakujący może odzyskać dane uwierzytelniające poprzez analizę czasową odpowiedzi.

W bibliotece Netatalk w wersjach od 1.5.0 do 4.4.2 występuje podatność na niedomiar liczby całkowitej w funkcji dsi_writeinit(). Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może wykorzystać spreparowane żądanie zapisu DSI, powodując odmowę usługi (DoS).

Problem wyścigu w mechanizmie przełączania uprawnień w Netatalk 2.2.5 do 4.4.2 umożliwia lokalnemu atakującemu uzyskanie ograniczonych informacji, modyfikację ograniczonych danych lub spowodowanie drobnych zakłóceń usługi.

Podatność w bibliotece Netatalk w wersjach od 2.2.2 do 4.4.2 umożliwia zdalnemu uprzywilejowanemu użytkownikowi ominięcie uwierzytelniania i zalogowanie się jako dowolny użytkownik za pomocą mechanizmu admin auth user.

Przepełnienie bufora na stosie w desktop.c w Netatalk w wersjach 1.3 do 4.2.2 pozwala zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na spowodowanie odmowy usługi, uzyskanie ograniczonych informacji lub modyfikację ograniczonych danych.

Błąd logiczny związany z operacjami bitowego OR w Netatalk 3.1.4 do 4.4.2 pozwala zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego i wykonanie dowolnego kodu.

Netatalk 2.0.0 do 4.4.2 generuje tokeny sesji AFP pochodzące z przewidywalnych identyfikatorów procesów, co pozwala zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na spowodowanie odmowy usługi poprzez wykorzystanie mechanizmu ponownego połączenia.

Netatalk w wersjach 1.5.0 do 4.2.2 używa złamanego algorytmu kryptograficznego w DHCAST128 UAM, co umożliwia zdalnemu atakującemu uzyskanie poświadczeń uwierzytelniających lub podszycie się pod użytkownika poprzez atak kryptanalityczny.

Netatalk w wersjach od 2.1.0 do 4.4.2 zapisuje hasła używane w prostym wiązaniu LDAP (simple-bind) w postaci jawnego tekstu w logach. Osoba mająca dostęp do plików logów może przechwycić te dane uwierzytelniające.

W Netatalk w wersjach od 3.0.2 do 4.4.2 występuje podatność nieprawidłowego rozwiązywania dowiązań (improper link resolution). Zdalny, uwierzytelniony atakujący może odczytać lub nadpisać dowolne pliki poprzez utworzenie kontrolowanego dowiązania symbolicznego.

W Netatalk w wersjach 2.0.4 do 4.4.2 występuje podatność na zapis poza dozwolonym obszarem w funkcji convert_charset() z powodu nieprawidłowego zakończenia null. Zdalny, uwierzytelniony atakujący może wykorzystać spreparowane dane znakowe do wykonania dowolnego kodu lub spowodowania odmowy usługi.

Netatalk w wersjach 2.0.4 do 4.4.2 zawiera przepełnienie bufora stosu przez pomylenie typów UCS-2 w funkcji convert_charset(). Zdalny uwierzytelniony atakujący może wykonać dowolny kod lub spowodować odmowę usługi.

Netatalk w wersjach 3.1.0 do 4.4.2 zawiera podatność na iniekcję SQL w backendzie MySQL CNID, umożliwiającą zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu nieautoryzowany dostęp do danych, ich modyfikację lub wywołanie odmowy usługi.