Podatności marimo

marimo przed wersją 0.23.15 zawiera podatność na wstrzyknięcie konfiguracji, która pozwala autorom notatników na eksfiltrację kluczy API operatora poprzez osadzenie złośliwego base_url w metadanych skryptu PEP-723. Z powodu niedostatecznej sanityzacji w sanitize_pyproject_dict, złośliwa konfiguracja jest scalana z konfiguracją sesji z wyższym priorytetem niż ustawienia operatora. Gdy operator otworzy spreparowany notatnik i wyśle żądanie AI, marimo rozwiąże base_url kontrolowany przez atakującego, jednocześnie używając klucza API operatora do uwierzytelnienia, przesyłając klucz do złośliwego punktu końcowego bez konieczności wykonania komórki.

marimo przed wersją 0.23.15 zawiera podatność na wstrzykiwanie kodu w obsłudze konfiguracji notebooka, która pozwala atakującym na wykonanie dowolnych poleceń poprzez dostarczenie spreparowanego wpisu serwera MCP z wartością polecenia kontrolowaną przez atakującego osadzoną w notebooku. Gdy notebook jest otwierany w trybie edycji, marimo uruchamia określone polecenie jako lokalny podproces przed wykonaniem jakiejkolwiek komórki notebooka, bez wymagania uwierzytelnienia lub wykonania komórki.

Marimo przed wersją 0.23.9 zawiera odbitą podatność na skrypty między witrynami (XSS) na stronie notatnika. Niezautoryzowany atakujący może wstrzyknąć dowolny kod JavaScript poprzez niewłaściwe escapowanie apostrofów w parametrze 'file' zapytania, który jest odbijany w literale łańcucha znaków w kodzie JavaScript. Atakujący może stworzyć złośliwy link z ładunkiem zaczynającym się od '__new__', aby ominąć sprawdzanie błędu 404 i wstrzyknąć JavaScript, który wykonuje się bez ograniczeń Content-Security-Policy w kontekście serwera marimo ofiary.