Podatności Google Chrome

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 wykryto podatność typu use-after-free w komponencie Views. Zdalny atakujący może wykorzystać tę lukę do potencjalnego uszkodzenia sterty poprzez specjalnie spreparowaną stronę HTML.

Podatność w implementacji formularzy w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 umożliwia zdalnemu atakującemu wstrzyknięcie dowolnych skryptów lub kodu HTML (UXSS) za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w WebGL w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 umożliwia zdalnemu atakującemu wstrzyknięcie dowolnych skryptów lub HTML (UXSS) za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 wykryto podatność use-after-free w komponencie Forms. Zdalny atakujący może wykorzystać specjalnie spreparowaną stronę HTML do wykonania dowolnego kodu w piaskownicy.

Podatność w implementacji formularzy w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu w środowisku piaskownicy poprzez spreparowaną stronę HTML. Problem został sklasyfikowany jako wysokiego ryzyka.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 wykryto lukę w mechanizmie haseł, która umożliwia zdalnemu atakującemu ominięcie zasady samego pochodzenia (same origin policy) za pomocą spreparowanej strony HTML. Luka ma wysoki poziom zagrożenia według klasyfikacji Chromium.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 wykryto nieprawidłową implementację w modelu DOM, która umożliwiała zdalnemu atakującemu potencjalne wykorzystanie uszkodzenia sterty poprzez spreparowaną stronę HTML. Podatność ma wysoki poziom ważności wg klasyfikacji Chromium.

W Google Chrome na systemie Windows przed wersją 150.0.7871.115 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w komponentach Codecs. Luka umożliwiała zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, potencjalną ucieczkę z piaskownicy poprzez spreparowaną stronę HTML.

Podatność Use-After-Free w komponencie WebRTC w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu w piaskownicy poprzez spreparowaną stronę HTML. Problem został sklasyfikowany jako wysokiego ryzyka przez zespół bezpieczeństwa Chromium.

W przeglądarce Google Chrome na systemie Windows przed wersją 150.0.7871.115 wykryto podatność use-after-free w komponencie Core. Zdalny atakujący, który wcześniej przejął proces renderowania, mógł wykorzystać specjalnie spreparowaną stronę HTML do potencjalnej eskalacji uprawnień i ucieczki z piaskownicy.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 wykryto wyścig w funkcji GetUserMedia, który umożliwiał zdalnemu atakującemu po skompromitowaniu procesu renderowania potencjalną ucieczkę z piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML. Podatność ma wysoki priorytet bezpieczeństwa Chromium.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 wykryto podatność Use-After-Free w komponencie Input. Zdalny atakujący może wykorzystać specjalnie spreparowaną stronę HTML do wykonania dowolnego kodu w izolowanym procesie (sandbox).

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 w komponencie Payments wykryto podatność typu use-after-free. Zdalny atakujący, nakłaniając użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, mógł potencjalnie wykorzystać uszkodzenie sterty za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 wykryto podatność use-after-free w komponencie Actor. Zdalny atakujący może wykorzystać specjalnie spreparowaną stronę HTML do wykonania dowolnego kodu w piaskownicy.

W Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.115 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w komponencie WebAppInstalls. Luka umożliwia lokalnemu atakującemu ominięcie polityki samego pochodzenia za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 wykryto podatność w komponentach kodeków, umożliwiającą odczyt i zapis poza dozwolonym obszarem pamięci. Zdalny atakujący może wykorzystać tę lukę do potencjalnego uszkodzenia sterty poprzez spreparowany plik wideo.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 w komponencie Ozone wykryto podatność typu use-after-free. Zdalny atakujący może potencjalnie wykorzystać uszkodzenie sterty poprzez specjalnie spreparowaną stronę HTML.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 wykryto podatność Use-After-Free w komponencie Views. Zdalny atakujący, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, mógł potencjalnie wykorzystać uszkodzenie sterty za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 wykryto podatność typu use-after-free w mechanizmie rozszerzeń. Atakujący, który przekona użytkownika do zainstalowania złośliwego rozszerzenia, mógł potencjalnie wykorzystać uszkodzenie sterty poprzez spreparowane rozszerzenie Chrome.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 wykryto przepełnienie liczby całkowitej w API rozszerzeń. Atakujący, który nakłoni użytkownika do zainstalowania złośliwego rozszerzenia, mógł przeprowadzić odczyt pamięci poza dozwolonym zakresem za pomocą spreparowanego rozszerzenia Chrome.

Podatność Use-After-Free w komponencie IndexedDB przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.115 umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu w piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem został sklasyfikowany jako średniego ryzyka przez zespół bezpieczeństwa Chromium.

Podatność w komponencie Tint w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.46 umożliwia zdalnemu atakującemu odczyt i zapis poza dozwolonym obszarem pamięci poprzez spreparowaną stronę HTML. Problem został sklasyfikowany jako wysokiego ryzyka.

Podatność w komponencie WebAppInstalls przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.46 umożliwiała zdalnemu atakującemu fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem wynika z nieprawidłowego działania mechanizmu bezpieczeństwa interfejsu.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wykryto niewystarczające egzekwowanie zasad w StorageAccessAPI. Luka umożliwia zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, ominięcie polityki samego pochodzenia za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczające egzekwowanie zasad w interfejsie StorageAccessAPI, co umożliwiało zdalnemu atakującemu wyciek danych między źródłami za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w DevTools w Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia atakującemu, który przekona użytkownika do zainstalowania złośliwego rozszerzenia, przeprowadzenie fałszowania interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanego rozszerzenia Chrome.

Podatność w komponencie Glic w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, po przekonaniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, przeprowadzenie fałszowania interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem został sklasyfikowany jako niskiego ryzyka.

Nieprawidłowa implementacja w funkcji AI w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, który skompromitował proces renderowania, potencjalne opuszczenie piaskownicy (sandbox escape) za pomocą spreparowanej strony HTML. Podatność ma niski priorytet bezpieczeństwa Chromium.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w funkcji mowy. Umożliwiło to zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, podszywanie się pod interfejs użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność Use-After-Free w komponencie Audio w przeglądarce Google Chrome na systemie Linux przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem został sklasyfikowany jako niskiego ryzyka (Low) przez zespół bezpieczeństwa Chromium.

Podatność typu Type Confusion w komponencie CSS przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia zdalnemu atakującemu uzyskanie potencjalnie wrażliwych informacji z pamięci procesu za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono nieprawidłową implementację w CSS, która umożliwiała zdalnemu atakującemu wstrzyknięcie dowolnych skryptów lub HTML (UXSS) za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem został sklasyfikowany jako niskiego ryzyka (Low).

Podatność w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wynika z nieprawidłowej implementacji w CSS. Zdalny atakujący może wyciec dane z innego pochodzenia za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w implementacji CSS w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia zdalnemu atakującemu wstrzyknięcie dowolnych skryptów lub HTML (UXSS) za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w interfejsie widoków Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, przeprowadzenie fałszowania interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w Google Chrome na iOS przed wersją 150.0.7871.47 dotyczy nieprawidłowego interfejsu bezpieczeństwa w funkcji haseł. Zdalny atakujący może wykorzystać spreparowaną stronę HTML do fałszowania interfejsu użytkownika.

Podatność w rozszerzeniach Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, przeprowadzenie fałszowania interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem został sklasyfikowany jako niskiego ryzyka przez zespół bezpieczeństwa Chromium.

Podatność w funkcji Document Picture-in-Picture w przeglądarce Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu podszywanie się pod domenę za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem wynika z nieprawidłowego interfejsu bezpieczeństwa w tej funkcji.

W przeglądarce Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych. Luka ta umożliwia zdalnemu atakującemu podszywanie się pod interfejs użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono nieprawidłową implementację w komponencie TabStrip. Zdalny atakujący, który nakłonił użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, mógł przeprowadzić fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w mechanizmie WebAppInstalls w przeglądarce Google Chrome na systemie Windows przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, który nakłonił użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, przeprowadzenie fałszowania interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem został sklasyfikowany jako niskiego ryzyka.

W Chrome dla iOS przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych. Zdalny atakujący, który nakłonił użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, mógł sfałszować interfejs przeglądarki za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w komponencie sieciowym przeglądarki Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wynika z niewystarczającej walidacji niezaufanych danych wejściowych. Zdalny atakujący, który wcześniej przejął proces renderowania, może wykorzystać spreparowaną stronę HTML do fałszowania interfejsu użytkownika.

Podatność w funkcji Autofill w przeglądarce Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem został sklasyfikowany jako niskiego ryzyka przez zespół bezpieczeństwa Chromium.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wykryto wyścig w mechanizmie osadzania historii (History Embeddings), który umożliwiał zdalnemu atakującemu podszywanie się pod interfejs użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Podatność ma niski priorytet bezpieczeństwa wg Chromium.

Podatność w WebXR w Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem wynika z nieprawidłowej implementacji mechanizmów WebXR.

Podatność w Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wynika z niewystarczającej walidacji niezaufanych danych wejściowych w komponencie WebAppInstalls. Zdalny atakujący, który przejął proces renderowania, może wykorzystać spreparowaną stronę HTML do fałszowania interfejsu użytkownika.

Podatność w interfejsie bezpieczeństwa Omnibox w Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu fałszowanie interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem został sklasyfikowany jako niskiego ryzyka.

W Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono nieprawidłową implementację w zakładce podglądu (PreviewTab). Zdalny atakujący, przekonując użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, mógł sfałszować interfejs użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 umożliwiała zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, przeprowadzenie fałszowania interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem dotyczył nieprawidłowej implementacji w module drukowania.