Podatności FreeIPA

Wtyczka ipa-enrollment SLAPI w FreeIPA zawiera podatność na dereferencję pustego wskaźnika. Zdalny uwierzytelniony klient może wysłać nieprawidłową operację rozszerzoną LDAP, pomijając wartość żądania dla JOIN_OID, co powoduje awarię serwera i odmowę usługi.

FreeIPA 4.x z wersją API 2.213 pozwala zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom na obejście zamierzonych ograniczeń blokowania konta poprzez akcję odblokowania z użyciem starego identyfikatora sesji (dla tego samego konta użytkownika), który został utworzony w poprzedniej sesji.

FreeIPA może niewłaściwie wyświetlać dane użytkowników poprzez wektory związane z nieczytelnymi znakami.

FreeIPA stosuje domyślną politykę haseł, która blokuje konto po 5 nieudanych próbach uwierzytelnienia. Umożliwia to zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi poprzez zablokowanie konta, na którym działają usługi systemowe.

FreeIPA w wersji 4.4.0 pozwala zdalnym atakującym na żądanie dowolnej nazwy SAN dla usług.

W FreeIPA wykryto podatność związaną z relacją zaufania z Active Directory. Użytkownicy Active Directory mogą ominąć uwierzytelnianie dla usług FreeIPA, w tym portalu, serwera SMB i katalogu LDAP, poprzez podszywanie się pod nazwę klienta w usłudze TGS, ponieważ usługi FreeIPA nie weryfikują certyfikatów PAC. Może to pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi AD na eskalację uprawnień w domenie FreeIPA.

W projekcie FreeIPA odkryto podatność umożliwiającą eskalację uprawnień z hosta do domeny. Brak walidacji unikalności atrybutu `krbCanonicalName` dla konta administratora pozwala na utworzenie usługi o tej samej nazwie kanonicznej co admin REALM. Udany atak umożliwia uzyskanie biletu Kerberosa z poświadczeniami admin@REALM.

W FreeIPA przed wersją 4.2.2, skrypt ipa-kra-install umieszcza certyfikat agenta CA oraz klucz prywatny w pliku /etc/httpd/alias/kra-agent.pem, który jest dostępny do odczytu dla wszystkich użytkowników.

W FreeIPA wykryto podatność, która pozwala zdalnemu, nieuwierzytelnionemu atakującemu na wykorzystanie punktu końcowego `/ipa/i18n_messages` poprzez wysłanie dowolnie dużego żądania. Może to spowodować nadmierne zużycie pamięci, prowadząc do wyczerpania pamięci, pogorszenia responsywności i warunków DoS.

W FreeIPA wykryto podatność, która pozwala zdalnemu, nieuwierzytelnionemu atakującemu na wysyłanie nadmiernie dużych żądań POST do punktu końcowego `/ipa/migration/migration.py`. Może to zmusić moduł migracji do wczytania całego treści żądania do pamięci, co prowadzi do zwiększonego zużycia pamięci, wolniejszego przetwarzania żądań i potencjalnych zakłóceń usług lub DoS.

W FreeIPA istnieje podatność polegająca na braku limitów rozmiaru dla kluczy OTP (One-Time Password). Uwierzytelniony użytkownik o niskich uprawnieniach może wysłać nadmiernie duży klucz OTP, co powoduje nadmierne zużycie CPU i pamięci, prowadząc do odmowy usługi.

W FreeIPA wykryto podatność na eskalację uprawnień. Ograniczenie unikalności nałożone na atrybuty nazw głównych Kerberos w serwerze katalogowym 389-ds nie uwzględnia równoważnych reprezentacji tej samej nazwy głównej, co pozwala użytkownikowi z odpowiednimi uprawnieniami zapisu LDAP na utworzenie jednostki usługi podszywającej się pod istniejącą uprzywilejowaną jednostkę. Może to prowadzić do nieautoryzowanego uzyskania biletów usług Kerberos dla wrażliwych usług, a w konsekwencji do pełnego przejęcia domeny.

W FreeIPA wykryto wadę: polecenie trust-fetch-domains jest chronione jedynie uprawnieniem tylko do odczytu na obiekcie trust, zamiast uprawnieniem administracji trustem. Umożliwia to uwierzytelnionemu, nieuprzywilejowanemu użytkownikowi IPA wywołanie uprzywilejowanego odświeżenia zaufania Active Directory przy użyciu danych dostarczonych przez atakującego, co prowadzi do nieautoryzowanej modyfikacji danych domen zaufanych i zakresów ID w katalogu IPA LDAP.

W demonie ipa-otpd w FreeIPA wykryto dwa błędy off-by-one w obsłudze autoryzacji OAuth2, które mogą prowadzić do odczytu lub zapisu poza granicami bufora podczas przetwarzania zbyt dużego odpowiedzi od zewnętrznego dostawcy tożsamości OAuth2/OIDC. Atakujący kontrolujący lub przeprowadzający atak typu man-in-the-middle na punkt końcowy dostawcy może spowodować, że ipa-otpd zapisze lub odczyta jeden bajt poza ustalonym buforem.