CVE Vulnerability Catalog

Serwer WWW Accoria (znany również jako Rock Web Server) w wersji 1.4.7 wykorzystuje przewidywalne ciasteczko httpmod-sessionid, co ułatwia zdalnym atakującym przejęcie sesji poprzez zmodyfikowane ciasteczko.

Przepełnienie całkowitej liczby w pliku httpAdapter.c w SBLIM SFCB w wersjach od 1.3.4 do 1.3.7, gdy konfiguracja ustawia httpMaxContentLength na wartość zero, umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci w stercie) lub potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez dużą liczbę w nagłówku Content-Length HTTP.

W podatności CVE-2010-1937 występuje przepełnienie bufora w sterowniku httpAdapter w SBLIM SFCB przed wersją 1.3.8. Atakujący zdalnie mogą wykorzystać tę lukę, wysyłając nagłówek HTTP Content-Length z wartością zbyt małą w stosunku do ilości danych POST.

Przepełnienie bufora w analizatorze maszyny wirtualnej SigComp Universal Decompressor w Wireshark od wersji 0.10.8 do 1.0.13 oraz od 1.2.0 do 1.2.8 może prowadzić do nieznanego wpływu. Istnieją zdalne wektory ataku.

Przepełnienie bufora w analizatorze ASN.1 BER w Wireshark od wersji 0.10.13 do 1.0.13 oraz od 1.2.0 do 1.2.8 może prowadzić do nieznanego wpływu i zdalnych wektorów ataku.

UnrealIRCd w wersji 3.2.8.1, dystrybuowany na niektórych mirrorach od listopada 2009 do czerwca 2010, zawiera zewnętrznie wprowadzone modyfikacje (konia trojańskiego) w makrze DEBUG3_DOLOG_SYSTEM, co umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń.

Funkcja MPC::HexToNum w helpctr.exe w Microsoft Windows Help and Support Center w systemach Windows XP i Windows Server 2003 nieprawidłowo obsługuje źle sformatowane sekwencje ucieczki. To pozwala zdalnym atakującym na ominięcie białej listy zaufanych dokumentów i wykonanie dowolnych poleceń za pomocą spreparowanego URL hcp://.

W kontrolce ActiveX Creative Software AutoUpdate Engine w wersji 2.0.12.0 występuje przepełnienie bufora na stosie, które może być wykorzystane przez zdalnych atakujących do wykonania dowolnego kodu. Problem ten dotyczy również Creative Software AutoUpdate w wersji 1.40.01 i jest związany z metodą BrowseFolder.

WebKit w Apple Safari przed wersją 5.0 na Mac OS X 10.5 do 10.6 oraz Windows, a także przed wersją 4.1 na Mac OS X 10.4, uzyskuje dostęp do pamięci poza przydzielonym zakresem podczas przetwarzania tabel HTML. To umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie awarii aplikacji poprzez spreparowany dokument HTML.

Podatność typu use-after-free w WebKit w przeglądarce Apple Safari przed wersją 5.0 na Mac OS X 10.5 do 10.6 oraz Windows, a także przed wersją 4.1 na Mac OS X 10.4, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie awarii aplikacji poprzez wykorzystanie czcionek.

WebKit w Apple Safari przed wersją 5.0 na Mac OS X 10.5 do 10.6 oraz Windows, a także w Apple Safari przed wersją 4.1 na Mac OS X 10.4 i Google Chrome przed wersją 5.0.375.70, nieprawidłowo obsługuje transformację węzła tekstowego z zestawem znaków IBM1147. To pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) za pomocą spreparowanego dokumentu HTML zawierającego element BR.

Podatność typu use-after-free w WebKit w przeglądarce Apple Safari przed wersją 5.0 na systemach Mac OS X 10.5 do 10.6 oraz Windows, a także przed wersją 4.1 na Mac OS X 10.4, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie awarii aplikacji poprzez wykorzystanie poddrzew dokumentów HTML.

Podatność typu use-after-free w WebKit w przeglądarce Apple Safari przed wersją 5.0 na Mac OS X 10.5 do 10.6 oraz Windows, a także przed wersją 4.1 na Mac OS X 10.4, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie awarii aplikacji poprzez wykorzystanie metod związanych z Node.normalize.

W podatności typu use-after-free w WebKit w przeglądarce Apple Safari przed wersją 5.0 na systemach Mac OS X 10.5 do 10.6 oraz Windows, a także przed wersją 4.1 na Mac OS X 10.4, zdalni atakujący mogą wykonać dowolny kod lub spowodować awarię aplikacji poprzez wykorzystanie obiektów DOM Range.

Podatność typu use-after-free w WebKit w przeglądarce Apple Safari przed wersją 5.0 na Mac OS X 10.5 do 10.6 oraz Windows, a także przed wersją 4.1 na Mac OS X 10.4, umożliwia zdalnym atakującym, przy wsparciu użytkownika, wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie awarii aplikacji podczas operacji przeciągania i upuszczania związanej z zamykaniem okna.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Apple Safari przed wersją 5.0 na systemie Windows umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie awarii aplikacji poprzez niewłaściwe zarządzanie oknami.

Podatność typu use-after-free w WebKit w przeglądarce Apple Safari przed wersją 5.0 na systemach Mac OS X 10.5 do 10.6 oraz Windows, a także przed wersją 4.1 na Mac OS X 10.4, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie awarii aplikacji. Problem dotyczy właściwości run-in w arkuszach stylów CSS oraz wielokrotnego wywołania destruktora dla elementu podrzędnego, który był wielokrotnie referencjonowany.

Implementacja kaskadowych arkuszy stylów (CSS) w WebKit w przeglądarce Apple Safari przed wersją 5.0 na Mac OS X 10.5 do 10.6 oraz Windows, a także przed wersją 4.1 na Mac OS X 10.4, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) poprzez treść HTML zawierającą wiele pseudo-selektorów :after.

WebKit w Apple Safari przed wersją 5.0 na Mac OS X 10.5 do 10.6 oraz Windows, a także przed wersją 4.1 na Mac OS X 10.4, nieprawidłowo obsługuje konteksty libxml, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie awarii aplikacji poprzez spreparowany dokument HTML.

Podatność typu use-after-free w WebKit w przeglądarce Apple Safari przed wersją 5.0 na systemach Mac OS X 10.5 do 10.6 oraz Windows, a także przed wersją 4.1 na Mac OS X 10.4, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie awarii aplikacji poprzez wykorzystanie metody removeChild w DOM.