CVE Vulnerability Catalog
Translated CVE descriptions from NVD NIST - in English
Browse vulnerabilities by packageCISA KEV catalog updated: (v2026.09.16)
Weekly CVE digest
One email a week with newly published vulnerabilities worth knowing about. No account needed.
This digest covers new vulnerabilities in general, not your servers. If you want to know which of them actually run in your infrastructure, that is what Secvalis does: it scans your machines and reports only what concerns them.
W Adobe Flash Player występuje przepełnienie bufora w stercie, które dotyczy wersji przed 10.3.183.68 i 11.x przed 11.6.602.180 na systemach Windows i Mac OS X, przed 10.3.183.68 i 11.x przed 11.2.202.275 na systemie Linux, przed 11.1.111.44 na Androidzie 2.x i 3.x oraz przed 11.1.115.48 na Androidzie 4.x. Problem ten dotyczy również Adobe AIR i jego SDK przed wersją 3.6.0.6090, co umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu.
Adobe Flash Player w wersjach przed 10.3.183.68 i 11.x przed 11.6.602.180 na systemy Windows i Mac OS X, przed 10.3.183.68 i 11.x przed 11.2.202.275 na Linux, przed 11.1.111.44 na Android 2.x i 3.x oraz przed 11.1.115.48 na Android 4.x, a także Adobe AIR i jego SDK przed 3.6.0.6090, pozwalają atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory.
Podatność typu use-after-free w Adobe Flash Player przed wersją 10.3.183.68 oraz 11.x przed 11.6.602.180 na systemach Windows i Mac OS X, a także w wersjach dla Linuxa, Androida i Adobe AIR przed 3.6.0.6090, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory.
Przepełnienie całkowitej liczby w Adobe Flash Player przed wersją 10.3.183.68 oraz 11.x przed wersją 11.6.602.180 na systemach Windows i Mac OS X, przed wersją 10.3.183.68 oraz 11.x przed wersją 11.2.202.275 na systemie Linux, przed wersją 11.1.111.44 na Androidzie 2.x i 3.x oraz przed wersją 11.1.115.48 na Androidzie 4.x; Adobe AIR przed wersją 3.6.0.6090; Adobe AIR SDK przed wersją 3.6.0.6090; oraz Adobe AIR SDK i Kompilator przed wersją 3.6.0.6090 umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory.
Nieokreślona podatność w systemie Microsoft Windows 8 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (restartu) lub potencjalnie innego nieznanego wpływu poprzez spreparowany plik czcionki TrueType (TTF), co zostało udowodnione przez raport błędu 120612-69701-01.dmp.
Podatność typu use-after-free w Microsoft Internet Explorer 8 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.
Sterowniki USB w trybie jądra systemu Microsoft Windows XP SP2 i SP3, Windows Server 2003 SP2, Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2, R2 i R2 SP1, Windows 7 Gold i SP1, Windows 8 oraz Windows Server 2012 nieprawidłowo obsługują obiekty w pamięci. Umożliwia to atakującym w bezpośredniej bliskości wykonanie dowolnego kodu poprzez podłączenie spreparowanego urządzenia USB.
Sterowniki USB w trybie jądra systemu Microsoft Windows XP SP2 i SP3, Windows Server 2003 SP2, Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2, R2 i R2 SP1, Windows 7 Gold i SP1, Windows 8 oraz Windows Server 2012 nieprawidłowo obsługują obiekty w pamięci. Umożliwia to atakującym w fizycznej bliskości wykonanie dowolnego kodu poprzez podłączenie spreparowanego urządzenia USB.
Sterowniki USB w trybie jądra systemu Microsoft Windows XP SP2 i SP3, Windows Server 2003 SP2, Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2, R2 i R2 SP1, Windows 7 Gold i SP1, Windows 8 oraz Windows Server 2012 nieprawidłowo obsługują obiekty w pamięci. To pozwala atakującym w fizycznej bliskości na wykonanie dowolnego kodu poprzez podłączenie spreparowanego urządzenia USB.
Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer w wersjach 6-10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.
Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer 6 do 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu. Jest to znane jako 'Internet Explorer onBeforeCopy Use After Free Vulnerability'.
Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer w wersjach 6 do 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.
Podatność typu use-after-free w Microsoft Internet Explorer 8 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu. Jest to znane jako 'Podatność use-after-free CElement w Internet Explorer'.
Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer w wersjach 6-10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.
Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer od wersji 6 do 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.
Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer w wersjach 6-10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która powoduje dostęp do usuniętego obiektu.
Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer od wersji 6 do 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.
Przepełnienie bufora w Microsoft SharePoint Server 2010 SP1 oraz SharePoint Foundation 2010 SP1 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi (crash procesu W3WP oraz przerwanie działania strony) poprzez specjalnie przygotowany URL.
Podatność na przejście do katalogu w Microsoft SharePoint Server 2010 SP1 oraz SharePoint Foundation 2010 SP1 pozwala zdalnym atakującym na obejście zamierzonych ograniczeń dostępu do treści oraz przejęcie kont użytkowników za pomocą spreparowanego adresu URL.
Microsoft SharePoint Server 2010 SP1 oraz SharePoint Foundation 2010 SP1 umożliwiają zdalnym atakującym obejście zamierzonych ograniczeń odczytu treści oraz przejęcie kont użytkowników za pomocą spreparowanego adresu URL, znanego jako 'Vulnerability Callback Function'.